1. καὶ Μωυσῇ εἶπεν ἀνάβηθι πρὸς κύριον σὺ καὶ Ααρων καὶ Ναδαβ καὶ Αβιουδ καὶ ἑβδομήκοντα τῶν πρεσβυτέρων Ισραηλ καὶ προσκυνήσουσιν μακρόθεν τῷ κυρίῳ
2. καὶ ἐγγιεῖ Μωυσῆς μόνος πρὸς τὸν θεόν αὐτοὶ δὲ οὐκ ἐγγιοῦσιν ὁ δὲ λαὸς οὐ συναναβήσεται μετ’ αὐτῶν
3. εἰσῆλθεν δὲ Μωυσῆς καὶ διηγήσατο τῷ λαῷ πάντα τὰ ῥήματα τοῦ θεοῦ καὶ τὰ δικαιώματα ἀπεκρίθη δὲ πᾶς ὁ λαὸς φωνῇ μιᾷ λέγοντες πάντας τοὺς λόγους οὓς ἐλάλησεν κύριος ποιήσομεν καὶ ἀκουσόμεθα
4. καὶ ἔγραψεν Μωυσῆς πάντα τὰ ῥήματα κυρίου ὀρθρίσας δὲ Μωυσῆς τὸ πρωὶ ᾠκοδόμησεν θυσιαστήριον ὑπὸ τὸ ὄρος καὶ δώδεκα λίθους εἰς τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ισραηλ
5. καὶ ἐξαπέστειλεν τοὺς νεανίσκους τῶν υἱῶν Ισραηλ καὶ ἀνήνεγκαν ὁλοκαυτώματα καὶ ἔθυσαν θυσίαν σωτηρίου τῷ θεῷ μοσχάρια
6. λαβὼν δὲ Μωυσῆς τὸ ἥμισυ τοῦ αἵματος ἐνέχεεν εἰς κρατῆρας τὸ δὲ ἥμισυ τοῦ αἵματος προσέχεεν πρὸς τὸ θυσιαστήριον
7. καὶ λαβὼν τὸ βιβλίον τῆς διαθήκης ἀνέγνω εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ καὶ εἶπαν πάντα ὅσα ἐλάλησεν κύριος ποιήσομεν καὶ ἀκουσόμεθα
8. λαβὼν δὲ Μωυσῆς τὸ αἷμα κατεσκέδασεν τοῦ λαοῦ καὶ εἶπεν ἰδοὺ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης ἧς διέθετο κύριος πρὸς ὑμᾶς περὶ πάντων τῶν λόγων τούτων
9. καὶ ἀνέβη Μωυσῆς καὶ Ααρων καὶ Ναδαβ καὶ Αβιουδ καὶ ἑβδομήκοντα τῆς γερουσίας Ισραηλ
10. καὶ εἶδον τὸν τόπον οὗ εἱστήκει ἐκεῖ ὁ θεὸς τοῦ Ισραηλ καὶ τὰ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ ὡσεὶ ἔργον πλίνθου σαπφείρου καὶ ὥσπερ εἶδος στερεώματος τοῦ οὐρανοῦ τῇ καθαριότητι
11. καὶ τῶν ἐπιλέκτων τοῦ Ισραηλ οὐ διεφώνησεν οὐδὲ εἷς καὶ ὤφθησαν ἐν τῷ τόπῳ τοῦ θεοῦ καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον
12. καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Μωυσῆν ἀνάβηθι πρός με εἰς τὸ ὄρος καὶ ἴσθι ἐκεῖ καὶ δώσω σοι τὰ πυξία τὰ λίθινα τὸν νόμον καὶ τὰς ἐντολάς ἃς ἔγραψα νομοθετῆσαι αὐτοῖς
13. καὶ ἀναστὰς Μωυσῆς καὶ Ἰησοῦς ὁ παρεστηκὼς αὐτῷ ἀνέβησαν εἰς τὸ ὄρος τοῦ θεοῦ
14. καὶ τοῖς πρεσβυτέροις εἶπαν ἡσυχάζετε αὐτοῦ ἕως ἀναστρέψωμεν πρὸς ὑμᾶς καὶ ἰδοὺ Ααρων καὶ Ωρ μεθ’ ὑμῶν ἐάν τινι συμβῇ κρίσις προσπορευέσθωσαν αὐτοῖς
15. καὶ ἀνέβη Μωυσῆς καὶ Ἰησοῦς εἰς τὸ ὄρος καὶ ἐκάλυψεν ἡ νεφέλη τὸ ὄρος
16. καὶ κατέβη ἡ δόξα τοῦ θεοῦ ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινα καὶ ἐκάλυψεν αὐτὸ ἡ νεφέλη ἓξ ἡμέρας καὶ ἐκάλεσεν κύριος τὸν Μωυσῆν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἐκ μέσου τῆς νεφέλης
17. τὸ δὲ εἶδος τῆς δόξης κυρίου ὡσεὶ πῦρ φλέγον ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους ἐναντίον τῶν υἱῶν Ισραηλ
18. καὶ εἰσῆλθεν Μωυσῆς εἰς τὸ μέσον τῆς νεφέλης καὶ ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος καὶ ἦν ἐκεῖ ἐν τῷ ὄρει τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας
Przypisy:
24:1-2 - Mojżesz, Aaron, Nadab, Abihu i siedemdziesięciu starszych wchodzą na górę, aby oddać cześć Bogu z daleka, co wskazuje na Jego świętość i oddzielenie, a także na pośredniczącą rolę Mojżesza. Odzwierciedla to pełen szacunku lęk przed Bogiem (zob. także Hbr 12,18-24 i Pwt 5,5).
24:3-4 - Mojżesz spisuje wszystkie słowa Pana, a lud zobowiązuje się do ich przestrzegania. To podkreśla wagę przymierza i zobowiązanie ludu Izraela do przestrzegania przykazań Bożych (zob. także Wj 19,8 i Joz 24,24).
24:5-8 - Krwią ofiar pokropiony jest lud i ołtarz, pieczętując przymierze z Bogiem. Symbolizuje to oczyszczenie i oddanie świętości (zob. także Hbr 9,19-22 i Kpł 17,11).
24:9-11 - Mojżesz i starsi Izraela mają wizję Boga i spożywają posiłek w Jego obecności, co pokazuje, że przymierze Boga obejmuje społeczność i osobiste relacje (zobacz także Wyjścia 33:11 i Ewangelię Mateusza 26:26-28).
24:12-18 - Mojżesz wstępuje na górę, aby otrzymać tablice Prawa, i pozostaje tam przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy. Podkreśla to rolę Mojżesza jako pośrednika między Bogiem a ludem oraz głębokie znaczenie boskiego objawienia (zob. także Wj 31,18 i Mt 4,2).
Wersety związane z Êxodo, 24:
Rozdział 24 Księgi Wyjścia opisuje potwierdzenie przymierza na Synaju. W jaki sposób zostaje przypieczętowane przymierze między Bogiem a Izraelem? Ten kluczowy tekst opisuje rytuał ratyfikacji, posiłek przymierza z przywódcami Izraela i 40-dniowe wejście Mojżesza na górę. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak zaangażowanie, komunia z Bogiem i posłuszeństwo. Księga Wyjścia 24 kładzie podwaliny pod stałą relację między Bogiem a Jego ludem. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na głębokie znaczenie tego uroczystego rozdziału.
Hebrajczyków 9:18-20: "Dlatego nawet pierwszy sojusz nie został zainaugurowany bez krwi. Ogłosiwszy całemu ludowi wszystkie przykazania Prawa, Mojżesz pokropił samą księgę i cały lud krwią byków i kozłów zmieszaną z wodą..." - Autor Listu do Hebrajczyków bezpośrednio nawiązuje do ceremonii ratyfikacji przymierza opisanej w Księdze Wyjścia 24.
1 Piotra 1:2: "...wybrani według przepowiedni Boga Ojca, przez uświęcające dzieło Ducha, do posłuszeństwa Jezusowi Chrystusowi i pokropienia Jego krwią..." - Piotr nawiązuje do pokropienia krwią w Księdze Wyjścia 24:8, odnosząc to do nowego przymierza w Chrystusie.
Mateusza 26:27-28: "Następnie wziął kielich, podziękował i podał uczniom, mówiąc: „Pijcie z niego wszyscy”. To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów." - Jezus nawiązuje do przymierza zapieczętowanego krwią w 24 rozdziale Księgi Wyjścia, ustanawiając paralelę z nowym przymierzem.
Objawienie 4:1-6: "Potem spojrzałem, a przede mną były otwarte drzwi do nieba... Przed tronem było coś w rodzaju szklanego morza, czystego jak kryształ..." - Wizja niebiańskiego tronu Jana przypomina wizję starszych Izraela z Księgi Wyjścia 24:9-11.
Jana 1:14: "Ten, który jest Słowem, stał się ciałem i zamieszkał wśród nas. Widzieliśmy Jego chwałę, chwałę jako Jednorodzonego od Ojca, pełnego łaski i prawdy." - Chwała Boża widziana przez Mojżesza w Księdze Wyjścia 24:16-17 jest porównana do chwały wcielonego Chrystusa.
FAQ:
Jaką rolę odegrała krew w potwierdzeniu przymierza w Księdze Wyjścia 24?
Mojżesz pokropił lud i ołtarz krwią ofiary, aby przypieczętować przymierze między Bogiem a Izraelem, symbolizując posłuszeństwo i oddanie. (Wyjścia 24:8)
Co przydarzyło się Mojżeszowi na górze Synaj w Księdze Wyjścia 24?
Mojżesz udał się na górę Synaj, aby otrzymać tablice z przykazaniem, i spędził 40 dni i 40 nocy w obecności Boga, podczas gdy lud czekał. (Wyjścia 24:18)
W jaki sposób Księga Wyjścia 24 opisuje przymierze między Bogiem a Izraelem?
Przymierze zostało sformalizowane poprzez odczytanie praw przez Mojżesza i akceptację ich przez lud, który zobowiązał się przestrzegać przykazań Boga. (Wyjścia 24:3-7)
Jaką wizję miał Mojżesz na górze Synaj?
Mojżesz ujrzał obecność Boga w niebiańskiej okazałości, mając wizję niebieskiego kamienia, symbolizującego boską czystość i majestat. (Wyjścia 24:10)
Co zrobili starsi Izraela na górze Synaj?
Starsi udali się z Mojżeszem na górę Synaj i ujrzeli wizję Boga, uczestniczącego w świętowaniu przymierza poprzez świętą ucztę. (Wyjścia 24:9-11)
