1. ὁ δὲ κύριος ἀπέστησεν τὸν ὕπνον ἀπὸ τοῦ βασιλέως τὴν νύκτα ἐκείνην καὶ εἶπεν τῷ διδασκάλῳ αὐτοῦ εἰσφέρειν γράμματα μνημόσυνα τῶν ἡμερῶν ἀναγινώσκειν αὐτῷ
2. εὗρεν δὲ τὰ γράμματα τὰ γραφέντα περὶ Μαρδοχαίου ὡς ἀπήγγειλεν τῷ βασιλεῖ περὶ τῶν δύο εὐνούχων τοῦ βασιλέως ἐν τῷ φυλάσσειν αὐτοὺς καὶ ζητῆσαι ἐπιβαλεῖν τὰς χεῖρας Ἀρταξέρξῃ
3. εἶπεν δὲ ὁ βασιλεύς τίνα δόξαν ἢ χάριν ἐποιήσαμεν τῷ Μαρδοχαίῳ καὶ εἶπαν οἱ διάκονοι τοῦ βασιλέως οὐκ ἐποίησας αὐτῷ οὐδέν
4. ἐν δὲ τῷ πυνθάνεσθαι τὸν βασιλέα περὶ τῆς εὐνοίας Μαρδοχαίου ἰδοὺ Αμαν ἐν τῇ αὐλῇ εἶπεν δὲ ὁ βασιλεύς τίς ἐν τῇ αὐλῇ ὁ δὲ Αμαν εἰσῆλθεν εἰπεῖν τῷ βασιλεῖ κρεμάσαι τὸν Μαρδοχαῖον ἐπὶ τῷ ξύλῳ ᾧ ἡτοίμασεν
5. καὶ εἶπαν οἱ διάκονοι τοῦ βασιλέως ἰδοὺ Αμαν ἕστηκεν ἐν τῇ αὐλῇ καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς καλέσατε αὐτόν
6. εἶπεν δὲ ὁ βασιλεὺς τῷ Αμαν τί ποιήσω τῷ ἀνθρώπῳ ὃν ἐγὼ θέλω δοξάσαι εἶπεν δὲ ἐν ἑαυτῷ Αμαν τίνα θέλει ὁ βασιλεὺς δοξάσαι εἰ μὴ ἐμέ
7. εἶπεν δὲ πρὸς τὸν βασιλέα ἄνθρωπον ὃν ὁ βασιλεὺς θέλει δοξάσαι
8. ἐνεγκάτωσαν οἱ παῖδες τοῦ βασιλέως στολὴν βυσσίνην ἣν ὁ βασιλεὺς περιβάλλεται καὶ ἵππον ἐφ’ ὃν ὁ βασιλεὺς ἐπιβαίνει
9. καὶ δότω ἑνὶ τῶν φίλων τοῦ βασιλέως τῶν ἐνδόξων καὶ στολισάτω τὸν ἄνθρωπον ὃν ὁ βασιλεὺς ἀγαπᾷ καὶ ἀναβιβασάτω αὐτὸν ἐπὶ τὸν ἵππον καὶ κηρυσσέτω διὰ τῆς πλατείας τῆς πόλεως λέγων οὕτως ἔσται παντὶ ἀνθρώπῳ ὃν ὁ βασιλεὺς δοξάζει
10. εἶπεν δὲ ὁ βασιλεὺς τῷ Αμαν καθὼς ἐλάλησας οὕτως ποίησον τῷ Μαρδοχαίῳ τῷ Ιουδαίῳ τῷ θεραπεύοντι ἐν τῇ αὐλῇ καὶ μὴ παραπεσάτω σου λόγος ὧν ἐλάλησας
11. ἔλαβεν δὲ Αμαν τὴν στολὴν καὶ τὸν ἵππον καὶ ἐστόλισεν τὸν Μαρδοχαῖον καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν ἐπὶ τὸν ἵππον καὶ διῆλθεν διὰ τῆς πλατείας τῆς πόλεως καὶ ἐκήρυσσεν λέγων οὕτως ἔσται παντὶ ἀνθρώπῳ ὃν ὁ βασιλεὺς θέλει δοξάσαι
12. ἐπέστρεψεν δὲ ὁ Μαρδοχαῖος εἰς τὴν αὐλήν Αμαν δὲ ὑπέστρεψεν εἰς τὰ ἴδια λυπούμενος κατὰ κεφαλῆς
13. καὶ διηγήσατο Αμαν τὰ συμβεβηκότα αὐτῷ Ζωσαρα τῇ γυναικὶ αὐτοῦ καὶ τοῖς φίλοις καὶ εἶπαν πρὸς αὐτὸν οἱ φίλοι καὶ ἡ γυνή εἰ ἐκ γένους Ιουδαίων Μαρδοχαῖος ἦρξαι ταπεινοῦσθαι ἐνώπιον αὐτοῦ πεσὼν πεσῇ οὐ μὴ δύνῃ αὐτὸν ἀμύνασθαι ὅτι θεὸς ζῶν μετ’ αὐτοῦ
14. ἔτι αὐτῶν λαλούντων παραγίνονται οἱ εὐνοῦχοι ἐπισπεύδοντες τὸν Αμαν ἐπὶ τὸν πότον ὃν ἡτοίμασεν Εσθηρ
Przypisy:
6:1-2 - Król, nie mogąc zasnąć, prosi o odczytanie zapisów. To dowód suwerenności Boga, który wykorzystuje nawet bezsenność, by promować sprawiedliwość i pamiętać o dobrych uczynkach Mardocheusza (zob. także Psalm 121:3-4 i Księgę Przysłów 21:1).
6:3-4 - Król odkrywa, że Mordechaj nie został nagrodzony za uratowanie życia. To objawienie podkreśla wagę rozpoznawania i nagradzania dobrych uczynków, pokazując, że Bóg nie zapomina tego, co czynimy w Jego imieniu (zob. także Hbr 6,10 i Mt 10,42).
6:5-11 - Haman zostaje użyty jako nieświadome narzędzie do oddania czci Mardocheuszowi, co ukazuje boską ironię. Ten obrót wydarzeń pokazuje, jak Bóg może odwrócić sytuację na korzyść swoich sług (zob. także Psalm 37:1-2 i List do Galatów 6:7).
6:12-14 - Mordechaj wraca do pałacu, a Haman zostaje upokorzony. To upokorzenie przypomina, że pycha prowadzi do upadku, a pokora jest nagradzana. Boża suwerenność góruje nad ludzką arogancją (zob. także Prz 16,18 i Łk 14,11).
06:14 - Haman otrzymuje ostrzeżenie przed zbliżającym się nieszczęściem, które go czeka. Podkreśla to ideę, że złe intrygi przeciwko ludowi Bożemu nie powiodą się i że Boża sprawiedliwość zawsze zwycięża (zob. także Psalm 37:12-15 i List do Rzymian 12:19).
Wersety związane z Ester, 6:
Rozdział 6 Estery opisuje zaskakujący obrót wydarzeń. Jak Bóg interweniuje w nieoczekiwany sposób? Tekst opisuje bezsenność króla, odkrycie nienagrodzonej lojalności Mardocheusza i upokorzenie Hamana. Ten żartobliwy rozdział porusza tematy boskiej opatrzności, poetyckiej sprawiedliwości i odwrócenia losu. Rozdział Estery 6 pokazuje, jak Bóg może wykorzystać pozornie trywialne okoliczności do swoich celów. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które nawiązują do opatrznościowych tematów tego zaskakującego rozdziału.
Przysłów 16:18: "Duma poprzedza zniszczenie; wyniosłego ducha, przed upadkiem." - Przysłowie to odzwierciedla los Hamana z 6 rozdziału Księgi Estery, gdzie jego duma poprzedza upokorzenie.
Łukasza 14:11: "Bo każdy, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony." - To nauczanie Jezusa przypomina kontrast pomiędzy wywyższeniem Mardocheusza a upokorzeniem Hamana z 6 rozdziału Estery.
Psalmy 75:7: "Ale to Bóg sądzi: jednego poniża, a wywyższa drugiego." - Werset ten odzwierciedla odwrócenie losów widziane w 6 rozdziale Estery, gdzie Bóg wywyższa Mardocheusza i poniża Hamana.
1 Samuela 2:30: "Dlatego Pan, Bóg Izraela, oświadcza: «Obiecałem, że członkowie twojego domu będą mi służyć na wieki». Ale teraz Pan oświadcza: „Bądź daleko ode mnie!” Będę szanował tych, którzy mnie czczą, ale ci, którzy mną gardzą, będą wzgardzeni." - To oświadczenie Boga skierowane do Heliego odzwierciedla zasadę zawartą w 6 rozdziale Estery, gdzie Mardocheusz jest czczony za swoją wierność.
Mateusza 6:4: "aby wasza jałmużna była dawana w tajemnicy. Wtedy twój Ojciec, który widzi, co dzieje się w ukryciu, wynagrodzi cię." - Werset ten odzwierciedla, w jaki sposób sekretny dobry uczynek Mardocheusza (Estery 2:21-23) został ostatecznie publicznie nagrodzony w 6 rozdziale Estery.
FAQ:
Co się stało, gdy król nie mógł spać i czytał Księgę Kronik?
Król dowiedział się o spisku przeciwko niemu, któremu zapobiegł Mordechaj. To doprowadziło do decyzji o publicznym uczczeniu Mardocheusza, co odmieniło los Estery i narodu żydowskiego (Est 6:1-3).
W jaki sposób Haman został zmuszony do oddania czci Mordechajowi?
Król rozkazał Hamanowi, aby powiózł Mardocheusza przez ulice miasta w królewskim rydwanie, wychwalając należną mu cześć, co było dla Hamana wielkim upokorzeniem. (Estery 6:10-12)
Jak Haman zareagował na upokorzenie, którego doznał?
Haman był zrozpaczony i opowiedział żonie i przyjaciołom o swoim upokorzeniu, otrzymując przy tym ostrzeżenie, że nie wygra bitwy z Mardocheuszem. (Estery 6:13-14)
O co król zapytał Hamana w kwestii nagrodzenia kogoś, kto zadowoli króla?
Haman, przekonany, że król mówi o nim, zasugerował mu wielki zaszczyt. Król nakazał mu więc uczynić dokładnie to, co zasugerował, ale dla Mardocheusza, a nie dla siebie. (Estery 6:6-11)
