1. κραταιὸς ἐν πολέμῳ Ἰησοῦς Ναυη καὶ διάδοχος Μωυσῆ ἐν προφητείαις ὃς ἐγένετο κατὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ μέγας ἐπὶ σωτηρίᾳ ἐκλεκτῶν αὐτοῦ ἐκδικῆσαι ἐπεγειρομένους ἐχθρούς ὅπως κατακληρονομήσῃ τὸν Ισραηλ
2. ὡς ἐδοξάσθη ἐν τῷ ἐπᾶραι χεῖρας αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ ἐκτεῖναι ῥομφαίαν ἐπὶ πόλεις
3. τίς πρότερος αὐτοῦ οὕτως ἔστη τοὺς γὰρ πολέμους κυρίου αὐτὸς ἐπήγαγεν
4. οὐχὶ ἐν χειρὶ αὐτοῦ ἐνεποδίσθη ὁ ἥλιος καὶ μία ἡμέρα ἐγενήθη πρὸς δύο
5. ἐπεκαλέσατο τὸν ὕψιστον δυνάστην ἐν τῷ θλῖψαι αὐτὸν ἐχθροὺς κυκλόθεν καὶ ἐπήκουσεν αὐτοῦ μέγας κύριος ἐν λίθοις χαλάζης δυνάμεως κραταιᾶς
6. κατέρραξεν ἐπ’ ἔθνος πόλεμον καὶ ἐν καταβάσει ἀπώλεσεν ἀνθεστηκότας ἵνα γνῶσιν ἔθνη πανοπλίαν αὐτοῦ ὅτι ἐναντίον κυρίου ὁ πόλεμος αὐτοῦ
7. καὶ γὰρ ἐπηκολούθησεν ὀπίσω δυνάστου καὶ ἐν ἡμέραις Μωυσέως ἐποίησεν ἔλεος αὐτὸς καὶ Χαλεβ υἱὸς Ιεφοννη ἀντιστῆναι ἔναντι ἐκκλησίας κωλῦσαι λαὸν ἀπὸ ἁμαρτίας καὶ κοπάσαι γογγυσμὸν πονηρίας
8. καὶ αὐτοὶ δύο ὄντες διεσώθησαν ἀπὸ ἑξακοσίων χιλιάδων πεζῶν εἰσαγαγεῖν αὐτοὺς εἰς κληρονομίαν εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι
9. καὶ ἔδωκεν ὁ κύριος τῷ Χαλεβ ἰσχύν καὶ ἕως γήρους διέμεινεν αὐτῷ ἐπιβῆναι αὐτὸν ἐπὶ τὸ ὕψος τῆς γῆς καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ κατέσχεν κληρονομίαν
10. ὅπως ἴδωσιν πάντες οἱ υἱοὶ Ισραηλ ὅτι καλὸν τὸ πορεύεσθαι ὀπίσω κυρίου
11. καὶ οἱ κριταί ἕκαστος τῷ αὐτοῦ ὀνόματι ὅσων οὐκ ἐξεπόρνευσεν ἡ καρδία καὶ ὅσοι οὐκ ἀπεστράφησαν ἀπὸ κυρίου εἴη τὸ μνημόσυνον αὐτῶν ἐν εὐλογίαις
12. τὰ ὀστᾶ αὐτῶν ἀναθάλοι ἐκ τοῦ τόπου αὐτῶν καὶ τὸ ὄνομα αὐτῶν ἀντικαταλλασσόμενον ἐφ’ υἱοῖς δεδοξασμένων αὐτῶν
13. ἠγαπημένος ὑπὸ κυρίου αὐτοῦ Σαμουηλ προφήτης κυρίου κατέστησεν βασιλείαν καὶ ἔχρισεν ἄρχοντας ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ
14. ἐν νόμῳ κυρίου ἔκρινεν συναγωγήν καὶ ἐπεσκέψατο κύριος τὸν Ιακωβ
15. ἐν πίστει αὐτοῦ ἠκριβάσθη προφήτης καὶ ἐγνώσθη ἐν ῥήμασιν αὐτοῦ πιστὸς ὁράσεως
16. καὶ ἐπεκαλέσατο τὸν κύριον δυνάστην ἐν τῷ θλῖψαι ἐχθροὺς αὐτοῦ κυκλόθεν ἐν προσφορᾷ ἀρνὸς γαλαθηνοῦ
17. καὶ ἐβρόντησεν ἀπ’ οὐρανοῦ ὁ κύριος καὶ ἐν ἤχῳ μεγάλῳ ἀκουστὴν ἐποίησεν τὴν φωνὴν αὐτοῦ
18. καὶ ἐξέτριψεν ἡγουμένους Τυρίων καὶ πάντας ἄρχοντας Φυλιστιιμ
19. καὶ πρὸ καιροῦ κοιμήσεως αἰῶνος ἐπεμαρτύρατο ἔναντι κυρίου καὶ χριστοῦ αὐτοῦ χρήματα καὶ ἕως ὑποδημάτων ἀπὸ πάσης σαρκὸς οὐκ εἴληφα καὶ οὐκ ἐνεκάλεσεν αὐτῷ ἄνθρωπος
20. καὶ μετὰ τὸ ὑπνῶσαι αὐτὸν προεφήτευσεν καὶ ὑπέδειξεν βασιλεῖ τὴν τελευτὴν αὐτοῦ καὶ ἀνύψωσεν ἐκ γῆς τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἐν προφητείᾳ ἐξαλεῖψαι ἀνομίαν λαοῦ
Przypisy:
46:1-2 - Jozue jest chwalony za swoje przywództwo i niezachwianą wiarę w poprowadzenie Izraela do podboju Ziemi Obiecanej. Jest postrzegany jako wzór posłuszeństwa woli Bożej (zob. także Jozuego 1:6-9 i Hebrajczyków 11:30).
46:9-10 - Kaleb, dzięki swojej lojalności i zaufaniu Bogu, otrzymuje szczególne dziedzictwo w tej ziemi. Jego odwaga stanowi świadectwo wiary i wytrwałości w wypełnianiu obietnic Bożych (zob. także Lb 14,24 i Joz 14,13-14).
46:11-12 - Sędziowie Izraela są pamiętani za swoją wierność w czasach kryzysu, obronę narodu przed wrogami i dotrzymywanie przymierza z Bogiem. To podkreśla wagę sprawiedliwego, kierowanego przez Boga przywództwa (zob. także Sdz 2:16-18 i 1 Sm 12:11).
46:13-14 - Samuel, ostatni z sędziów, został wywyższony za swoją rolę proroczą i wzorowe życie w służbie Bogu. Jego wstawiennictwo i oddanie inspirowały lud do podążania za wolą Bożą (zob. także 1 Sm 7,9 i 1 Sm 12,23).
46:19-20 - Śmierć Samuela naznaczona jest znakami jego wierności, a nawet po jego śmierci jego modlitwa jest skuteczna. Podkreśla to moc wstawiennictwa i trwały wpływ życia poświęconego Bogu (zob. także 1 Sm 25,1 i 1 Sm 28,11-19).
Wersety związane z Eclesiástico, 46:
Rozdział 46 Kościoła poświęcony jest Jozuemu, Kalebowi i sędziom. W jaki sposób Bóg posługuje się przywódcami, aby osiągnąć swoje cele? Ten inspirujący tekst opowiada o osiągnięciach tych bohaterów wiary, podkreślając ich odwagę, wierność i przywództwo. W tym rozdziale podkreślono, jak Bóg działa poprzez jednostki, aby wypełnić swoją wolę i chronić swój lud. Ecclesiasticus 46 wspomina także Samuela, podkreślając jego rolę jako proroka i sędziego. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które uzupełniają lekcje zawarte w tym podnoszącym na duchu rozdziale.
Jozuego 10:12-13: "Wtedy Jozue przemówił do Pana w dniu, w którym Pan wydał Amorytów w ręce Izraelitów; i rzekł w obecności Izraelitów: Słońce, zatrzymaj się w Gibeonie, a ty, księżycu, w dolinie Ajjalon. I zatrzymało się słońce i zatrzymał się księżyc, aż lud zemścił się na swoich wrogach." - Ten fragment Księgi Jozuego bezpośrednio nawiązuje do Księgi Kaznodziei 46:4-6, w której wychwala się Jozuego za wiarę i moc, dzięki której zatrzymują słońce i księżyc.
1 Samuela 7:9: "Następnie Samuel wziął baranka nieodstawionego od matki i złożył je w całości jako ofiarę całopalną Panu. Wołał do Pana za Izraelem, a Pan mu odpowiedział." - Ten fragment ilustruje rolę Samuela jako orędownika, odzwierciedlając pochwałę daną mu w Księdze Kaznodziei 46:16-20.
Sędziów 4:4-5: "Debora, prorokini, żona Lapidota, przewodziła wówczas Izraelowi. Usiadła pod palmą Debory, pomiędzy Ramą a Betel, w górach Efraima, a Izraelici szukali jej, aby mogła rozstrzygać ich sprawy." - Ten fragment ilustruje przywództwo Debory, wspomnianej w Księdze Kaznodziei 46:11-12 jako jednej z sędziów Izraela.
1 Samuela 12:3-4: "Oto jestem. Złóżcie przeciwko mnie świadectwo przed Panem i przed Jego pomazańcem: Czyjego wołu wziąłem? Czyjego osła wziąłem? Kogo oszukałem? Kogo uciskałem? Z czyich rąk przyjąłem łapówkę za zamknięcie oczu? Powiedz, zapłacę ci. Odpowiedzieli: Nie oszukałeś nas i nie uciskałeś nas, ani nie wziąłeś niczego z niczyich rąk." - Ten fragment odzwierciedla prawość Samuela, chwaloną w Księdze Kaznodziei 46:19.
Hebrajczyków 11:32-33: "Co jeszcze powiem? Nie mam czasu rozmawiać o Gedeonie, Baraku, Samsonie, Jeftem, Dawidzie, Samuelu i prorokach, którzy przez wiarę zdobywali królestwa, postępowali sprawiedliwie, dotrzymywali obietnic, zamykali paszcze lwom," - Ten fragment Nowego Testamentu wspomina o kilku sędziach i przywódcach chwalonych w Księdze Kaznodziei 46, ukazując ciągłość ich znaczenia w tradycji chrześcijańskiej.
FAQ:
Kim był Eleazar i jaka była jego rola w historii Izraela?
Eleazar, syn Aarona, był kapłanem, który odegrał kluczową rolę w przewodzeniu ludowi Izraela w trudnych czasach, dbając o świętość kultu Bożego. (Syr 46:13-17)
Co zapamiętał Jozue, syn Nuna, w Księdze Syracha 46?
Jozuego pochwalono za odwagę i przywództwo, za to, że poprowadził Izraelitów do podboju Ziemi Obiecanej, za posłuszeństwo woli Boga i wierność przymierzu. (Syr 46:1-5)
W jaki sposób Księga Mądrości Syracha 46 opisuje czyny Mojżesza?
Mojżesz zostaje wywyższony jako przywódca, który wyzwolił Izraelitów z niewoli w Egipcie, przyjął Prawo Boże i poprowadził lud przez pustynię, zgodnie z wolą Bożą. (Syr 46:1-4)
Czego możemy się nauczyć z Księgi Syracha 46 na temat przywództwa Izraela?
Przywództwo w Izraelu charakteryzuje się wiernością Bogu, odwagą w trudnych czasach i umiejętnością kierowania ludem zgodnie z boskimi zasadami (Syr 46:6-17).
Jak ważną rolę odgrywa Eleazar w kontekście kapłaństwa?
Eleazar był przykładem pobożności i mądrości kapłańskiej, pilnie wypełniał obowiązki religijne i wiernie służył Bogu. (Syr 46:12-17)
