Księga Psalmów, 38
1. Psalm Dawidowy. Dla wspomnienia.
1. in finem Idithun canticum David
2. Nie karć mnie, Panie, w Twoim gniewie i nie karz mnie w Twej zapalczywości!
2. dixi custodiam vias meas ut non delinquam in lingua mea posui ori meo custodiam cum consisteret peccator adversum me
3. Utkwiły bowiem we mnie Twoje strzały i ręka Twoja zaciążyła nade mną.
3. obmutui et humiliatus sum et silui a bonis et dolor meus renovatus est
4. Nie ma w mym ciele nic zdrowego na skutek Twego zagniewania, nic nietkniętego w mych kościach na skutek mego grzechu.
4. concaluit cor meum intra me et in meditatione mea exardescet ignis
5. Bo winy moje przerosły moją głowę, gniotą mnie jak ciężkie brzemię.
5. locutus sum in lingua mea notum fac mihi Domine finem meum et numerum dierum meorum quis est ut sciam quid desit mihi
6. Cuchną, ropieją me rany na skutek mego szaleństwa.
6. ecce mensurabiles posuisti dies meos et substantia mea tamquam nihilum ante te verumtamen universa vanitas omnis homo vivens diapsalma
7. Jestem zgnębiony, nad miarę pochylony, przez cały dzień chodzę smutny.
7. verumtamen in imagine pertransit homo sed et frustra conturbatur thesaurizat et ignorat cui congregabit ea
8. Bo ogień trawi moje lędźwie i w moim ciele nie ma nic zdrowego.
8. et nunc quæ est expectatio mea nonne Dominus et substantia mea apud te est
9. Jestem nad miarę wyczerpany i złamany; skowyczę, bo jęczy moje serce.
9. ab omnibus iniquitatibus meis erue me obprobrium insipienti dedisti me
10. Przed Tobą, Panie, wszelkie me pragnienie i moje wzdychanie nie jest przed Tobą ukryte.
10. obmutui et non aperui os meum quoniam tu fecisti
11. Serce się me we mnie trzepoce: moc mnie opuściła, zawodzi nawet światło moich oczu.
11. amove a me plagas tuas
12. Przyjaciele moi i sąsiedzi stronią od mojej choroby i moi bliscy stoją z daleka.
12. a fortitudine manus tuæ ego defeci in increpationibus propter iniquitatem corripuisti hominem et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus verumtamen vane conturbatur omnis homo diapsalma
13. Ci, którzy czyhają na moje życie, zastawiają sidła, ci, którzy źle mi życzą, mówią przewrotnie i przez cały dzień obmyślają podstępy.
13. exaudi orationem meam Domine et deprecationem meam auribus percipe lacrimas meas ne sileas quoniam advena sum apud te et peregrinus sicut omnes patres mei
14. A ja nie słyszę - jak głuchy; i jestem jak niemy, co ust nie otwiera.
14. remitte mihi ut refrigerer priusquam abeam et amplius non ero
15. I stałem się jak człowiek, co nie słyszy; i nie ma w ustach odpowiedzi.
15.
16. Bo Tobie ufam, o Panie! Ty odpowiesz, Panie, Boże mój!
16.
17. Mówię bowiem: Niech się ze mnie nie cieszą; gdy moja noga się chwieje, niech się nie wynoszą nade mnie!
17.
18. Bo jestem bardzo bliski upadku i ból mój jest zawsze przede mną.
18.
19. Ja przecież wyznaję moją winę i trwożę się moim grzechem.
19.
20. Lecz silni są ci, co bez powodu mi się sprzeciwiają, i liczni, którzy oszczerczo mnie nienawidzą.
20.
21. Ci, którzy złem odpłacają za dobro, za to mi grożą, że idę za dobrem.
21.
22. Nie opuszczaj mnie, Panie, mój Boże, nie bądź daleko ode mnie!
22.
23. Spiesz mi na pomoc, Zbawienie moje - o Panie!
23.
