Księga Psalmów, 44
1. Kierownikowi chóru. Synów Koracha. Pieśń pouczająca.
1. in finem pro his qui commutabuntur filiis Core ad intellectum canticum pro dilecto
2. Boże, słyszeliśmy na własne uszy: ojcowie nasi nam opowiedzieli o czynie, którego za ich dni dokonałeś, za dni starożytnych.
2. eructavit cor meum verbum bonum dico ego opera mea regi lingua mea calamus scribæ velociter scribentis
3. Ty własną ręką wygnałeś pogan, a ich zasadziłeś, starłeś narody, a im dałeś przestrzeń.
3. speciosus forma præ filiis hominum diffusa est gratia in labiis tuis propterea benedixit te Deus in æternum
4. Bo nie zdobyli kraju swoim mieczem ani ich nie ocaliło własne ramię, lecz prawica i ramię Twoje, i światło Twego oblicza, boś ich umiłował.
4. accingere gladio tuo super femur tuum potentissime
5. Ty, o mój Boże, jesteś moim Królem, który Jakubowi zapewniałeś ocalenie.
5. specie tua et pulchritudine tua et intende prospere procede et regna propter veritatem et mansuetudinem et justitiam et deducet te mirabiliter dextera tua
6. Dzięki Tobie nacieramy na naszych wrogów i naszych napastników depczemy w imię Twoje.
6. sagittæ tuæ acutæ populi sub te cadent in corde inimicorum regis
7. Bo nie zaufałem mojemu łukowi ani mój miecz mnie nie ocalił;
7. sedis tua Deus in sæculum sæculi virga directionis virga regni tui
8. lecz Ty nas wybawiłeś od wrogów i zawstydziłeś Tych, co nas nienawidzą.
8. dilexisti justitiam et odisti iniquitatem propterea unxit te Deus Deus tuus oleo lætitiæ præ consortibus tuis
9. W każdym czasie chlubimy się Bogiem i sławimy bez przerwy Twe imię.
9. murra et gutta et cassia a vestimentis tuis a domibus eburneis ex quibus delectaverunt te
10. A jednak odrzuciłeś nas i zawstydziłeś, i nie wyruszasz już z naszymi wojskami;
10. filiæ regum in honore tuo adstetit regina a dextris tuis in vestitu deaurato circumdata varietate
11. sprawiłeś, że ustępujemy przed wrogiem, a ci, co nas nienawidzą, łup sobie zdobyli.
11. audi filia et vide et inclina aurem tuam et obliviscere populum tuum et domum patris tui
12. Na rzeź nas wydałeś jak owce i rozproszyłeś nas między pogan.
12. et concupiscet rex decorem tuum quoniam ipse est dominus tuus et adorabunt eum
13. Swój lud sprzedałeś za bezcen i niewiele zyskałeś na tej sprzedaży.
13. et filiæ Tyri in muneribus vultum tuum deprecabuntur divites plebis
14. Wystawiłeś nas na wzgardę sąsiadom, na śmiech i urąganie naszego otoczenia.
14. omnis gloria ejus filiæ regis ab intus in fimbriis aureis
15. Uczyniłeś nas przedmiotem przysłowia wśród pogan, ludy potrząsają głową nad nami.
15. circumamicta varietatibus adducentur regi virgines post eam proximæ ejus adferentur tibi
16. Wciąż przede mną jest moja zniewaga i wstyd mi twarz okrywa,
16. adferentur in lætitia et exultatione adducentur in templum regis
17. na głos miotającego obelgi i szyderstwa, wobec wroga i mściciela.
17. pro patribus tuis nati sunt tibi filii constitues eos principes super omnem terram
18. Wszystko to na nas przyszło, a jednak myśmy nie zapomnieli o Tobie i nie złamaliśmy Twego przymierza,
18. memor ero nominis tui in omni generatione et generatione propterea populi confitebuntur tibi in æternum et in sæculum sæculi
19. ani serce nasze się nie odwróciło i kroki nasze nie zboczyły z Twej ścieżki,
19.
20. kiedy nas starłeś w miejscu szakali i okryłeś nas mrokiem.
20.
21. Gdybyśmy zapomnieli imię Boga naszego i wyciągali ręce do obcego boga,
21.
22. czyżby Bóg tego nie dostrzegł, On, który zna tajniki serca?
22.
23. Lecz to przez wzgląd na Ciebie ciągle nas mordują, mają nas za owce na rzeź przeznaczone.
23.
24. Ocknij się! Dlaczego śpisz, Panie? Przebudź się! Nie odrzucaj na zawsze!
24.
25. Dlaczego ukrywasz Twoje oblicze? Zapominasz o nędzy i ucisku naszym?
25.
26. Albowiem dusza nasza pogrążyła się w prochu, a ciało do ziemi.
26.
27. Powstań, przyjdź nam na pomoc i wyzwól nas przez swą łaskawość!
27.
