Eclesiástico, 18

1. O eterno tudo criou sem exceção, só o Senhor será considerado justo. Ele é o rei invencível que permanece para sempre.

1. Ten, co żyje wiecznie, stworzył wszystko bez wyjątku,

2. Quem será capaz de relatar as suas obras?

2. Sam tylko Pan uznany będzie za sprawiedliwego (2p) i prócz Niego nie ma innego. (3p) Dłonią swej ręki rządzi On światem i wszystko słucha Jego woli, bo On sam przez swą potęgę jest królem wszystkich rzeczy, oddzielając w nich rzeczy święte od nieświętych.

3. Quem poderá compreender as suas maravilhas?

3.

4. Quem poderá descrever todo o poder de sua grandeza? Quem empreenderá a explicação de sua misericórdia?

4. Nikt nie potrafi opisać Jego czynów, a któż będzie mógł zbadać Jego wspaniałe dzieła?

5. Nada há a subtrair, nada a acrescentar às maravilhas de Deus; elas são incompreensíveis.

5. Któż zdoła zmierzyć potęgę Jego wielkości i któż potrafi dokładnie opowiedzieć dzieła Jego miłosierdzia?

6. Quando o homem tiver acabado, então estará no começo; e quando cessar a pesquisa, ficará perplexo.

6. Nie ma tu nic do zmniejszenia ani do dodania, ani nie można zbadać cudownych dzieł Pańskich.

7. Que é o homem, e para que serve? Que mal ou que bem pode ele fazer?

7. Kiedy człowiek myśli, że skończył, to nawet nie rozpoczął, a kiedy się zatrzyma, nie wie, co robić dalej.

8. A duração da vida humana é quanto muito cem anos. No dia da eternidade esses breves anos serão contados como uma gota de água do mar, como um grão de areia.

8. Kimże jest człowiek i jakież jest jego znaczenie? Cóż jest jego dobrem i cóż złem jego?

9. É por isso que o Senhor é paciente com os homens, e espalha sobre eles a sua misericórdia.

9. Liczba dni człowieka - jeśli wiek jego jest długi - dosięga stu lat.

10. Ele vê quanto é má a presunção do seu coração, e reconhece que o fim deles é lamentável;

10. Jak kropla wody zaczerpnięta z morza lub ziarnko piasku, tak jest [tych] trochę lat wobec dnia wieczności.

11. é por isso que ele os trata com toda a doçura, e mostra-lhes o caminho da justiça.

11. Dlatego Pan cierpliwy jest dla ludzi i wylał na nich swoje miłosierdzie.

12. A compaixão de um homem concerne ao seu próximo, mas a misericórdia divina estende-se sobre todo ser vivo.

12. Zobaczył On i wie, że koniec ich godny litości i dlatego pomnożył swoje przebaczenie.

13. Cheio de compaixão, Deus ensina os homens, e os repreende como um pastor o faz com o seu rebanho.*

13. Miłosierdzie człowieka - nad jego bliźnim, a miłosierdzie Pana - nad całą ludzkością: On karci, wychowuje, poucza i zawraca jak pasterz swoją trzodę.

14. Compadece-se daquele que recebe os ensinamentos de sua misericórdia, e do que se apressa a cumprir os seus preceitos.

14. Lituje się nad tymi, którzy przyjmują Jego pouczenie i którzy się spieszą do Jego przykazań.

15. Meu filho, não mistures a repreensão com o benefício, não acrescentes nunca palavras duras e más às tuas dádivas.

15. Synu, do dobrych uczynków nie dodawaj przygany ani przykrego słowa do każdego daru.

16. Porventura o orvalho não refresca o calor ardente? Assim, uma palavra doce vale mais do que um presente.

16. Czyż upału nie łagodzi rosa? Tak lepsze jest słowo niż podarunek.

17. A doçura das palavras não prevalece sobre a própria dádiva? Mas uma e outra coisa se encontram no homem justo.

17. Oto, czy nie jest lepsze słowo niż dobry datek? A jedno z drugim [łączy się] u człowieka życzliwego.

18. O insensato censura com aspereza; a dádiva de um indiscreto resseca os olhos.

18. Nierozumny zaś robi wymówki niezgodnie z miłością, a dar zazdrosnego wyciska łzy z oczu.

19. Antes de julgar, procura ser justo; antes de falar, aprende.

19. Uczy się, zanim ci przyjdzie przemawiać, i miej staranie o siebie, zanim zasłabniesz.

20. Usa o remédio antes de ficares doente. Interroga-te a ti mesmo antes do juízo, e acharás misericórdia diante de Deus.

20. Zanim sąd wydasz, zbadaj siebie samego, a w godzinę obrachunku znajdziesz przebaczenie.

21. Antes da doença, humilha-te, e no tempo da enfermidade mostra o teu proceder.*

21. Nim wpadniesz w chorobę, upokórz się, a gdy zgrzeszysz, daj dowód nawrócenia!

22. Nada te impeça de orar sempre, e não te envergonhes de progredir na justiça até a morte; pois a recompensa de Deus é eterna.*

22. Niech ci nic nie stanie na przeszkodzie, by wykonać ślub w należnym czasie, ani nie czekaj aż do śmierci, by z długów się uiścić.

23. Antes da oração, prepara a tua alma, e não sejas como um homem que tenta a Deus.*

23. Zanim złożysz ślub, przygotuj siebie, a nie bądź jak człowiek, który Pana wystawia na próbę.

24. Lembra-te da ira do último dia, e do tempo em que Deus castigará, desviando o rosto.

24. Pamiętaj o gniewie Jego w dniach ostatnich, o chwili pomsty, gdy odwróci oblicze.

25. Lembra-te da pobreza quando estiveres na abundância e das necessidades da indigência no dia da riqueza.

25. Pamiętaj o chwili głodu, gdy jesteś w obfitości, o biedzie i niedostatku - w dniach pomyślności.

26. Entre a manhã e a tarde muda o tempo, e tudo isto acontece num instante aos olhos de Deus.

26. Od rana do wieczora okoliczności się zmieniają i wszystko prędko biegnie przed Panem.

27. Um homem sábio está sempre alerta; nos dias de tentação, se resguarda do pecado.

27. Człowiek mądry we wszystkim zachowa ostrożność, a w dniach, kiedy grzechy panują, powstrzyma się od błędu.

28. Todo homem sagaz reconhece a sabedoria, e presta homenagem àquele que a encontrou.

28. Każdy rozumny uzna mądrość, a temu, kto ją znalazł, wyrazi uznanie.

29. Os homens de linguagem sensata procedem também com sabedoria, compreendem a verdade e a justiça, e espalham uma multidão de sentenças e máximas.

29. Rozumni w mowach sami jako mędrcy wystąpią i niby deszcz wyleją przysłowia doskonałe.

30. Não te deixes levar por tuas más inclinações, e refreia os teus apetites.

30. Nie idź za twymi namiętnościami: powstrzymaj się od pożądań!

31. Se satisfizeres a cobiça de tua alma, ela fará de ti a alegria dos teus inimigos.

31. Jeżeli pozwolisz duszy swej na upodobanie w namiętnościach, uczynisz z siebie pośmiewisko dla twych nieprzyjaciół.

32. Não te comprazas no meio das multidões, mesmo das menores, porque nelas somos constantemente comprometidos.*

32. Nie miej upodobania w życiu wystawnym, abyś się nie uwikłał w jego wydatki.

33. Não te empobreças, pedindo empréstimos para aparentar, quando nada tens na algibeira; isso equivaleria a atentar contra a tua própria vida.

33. Nie czyń się biednym, urządzając uczty za pożyczone pieniądze, gdy nie masz nic w kieszeni.