Liber Proverbiorum, 3
1. Fili mi, ne obliviscaris legis meae, et praecepta mea cor tuum custodiat;
1. υἱέ ἐμῶν νομίμων μὴ ἐπιλανθάνου τὰ δὲ ῥήματά μου τηρείτω σὴ καρδία
2. longitudinem enim dierum et annos vitae et pacem apponent tibi.
2. μῆκος γὰρ βίου καὶ ἔτη ζωῆς καὶ εἰρήνην προσθήσουσίν σοι
3. Misericordia et veritas te non deserant; circumda eas gutturi tuo et describe in tabulis cordis tui,
3. ἐλεημοσύναι καὶ πίστεις μὴ ἐκλιπέτωσάν σε ἄφαψαι δὲ αὐτὰς ἐπὶ σῷ τραχήλῳ καὶ εὑρήσεις χάριν
4. et invenies gratiam et successum bonum coram Deo et hominibus.
4. καὶ προνοοῦ καλὰ ἐνώπιον κυρίου καὶ ἀνθρώπων
5. Habe fiduciam in Domino ex toto corde tuo et ne innitaris prudentiae tuae.
5. ἴσθι πεποιθὼς ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ἐπὶ θεῷ ἐπὶ δὲ σῇ σοφίᾳ μὴ ἐπαίρου
6. In omnibus viis tuis cogita illum, et ipse diriget gressus tuos.
6. ἐν πάσαις ὁδοῖς σου γνώριζε αὐτήν ἵνα ὀρθοτομῇ τὰς ὁδούς σου ὁ δὲ πούς σου οὐ μὴ προσκόπτῃ
7. Ne sis sapiens apud temetipsum; time Dominum et recede a malo.
7. μὴ ἴσθι φρόνιμος παρὰ σεαυτῷ φοβοῦ δὲ τὸν θεὸν καὶ ἔκκλινε ἀπὸ παντὸς κακοῦ
8. Sanitas quippe erit umbilico tuo, et irrigatio ossibus tuis.
8. τότε ἴασις ἔσται τῷ σώματί σου καὶ ἐπιμέλεια τοῖς ὀστέοις σου
9. Honora Dominum de tua substantia et de primitiis omnium frugum tuarum,
9. τίμα τὸν κύριον ἀπὸ σῶν δικαίων πόνων καὶ ἀπάρχου αὐτῷ ἀπὸ σῶν καρπῶν δικαιοσύνης
10. et implebuntur horrea tua frumento, et vino torcularia tua redundabunt.
10. ἵνα πίμπληται τὰ ταμίειά σου πλησμονῆς σίτου οἴνῳ δὲ αἱ ληνοί σου ἐκβλύζωσιν
11. Disciplinam Domini, fili mi, ne abicias nec asperneris, cum ab eo corriperis:
11. υἱέ μὴ ὀλιγώρει παιδείας κυρίου μηδὲ ἐκλύου ὑπ’ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος
12. quem enim diligit, Dominus corripit et quasi pater in filio complacet sibi.
12. ὃν γὰρ ἀγαπᾷ κύριος παιδεύει μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται
13. Beatus homo, qui invenit sapientiam et qui affluit prudentia:
13. μακάριος ἄνθρωπος ὃς εὗρεν σοφίαν καὶ θνητὸς ὃς εἶδεν φρόνησιν
14. melior est acquisitio eius negotiatione argenti, et auro primo fructus eius.
14. κρεῖττον γὰρ αὐτὴν ἐμπορεύεσθαι ἢ χρυσίου καὶ ἀργυρίου θησαυρούς
15. Pretiosior est cunctis gemmis, et omnia pretiosa tua huic non valent comparari;
15. τιμιωτέρα δέ ἐστιν λίθων πολυτελῶν οὐκ ἀντιτάξεται αὐτῇ οὐδὲν πονηρόν εὔγνωστός ἐστιν πᾶσιν τοῖς ἐγγίζουσιν αὐτῇ πᾶν δὲ τίμιον οὐκ ἄξιον αὐτῆς ἐστιν
16. longitudo dierum in dextera eius, et in sinistra illius divitiae et gloria.
16. μῆκος γὰρ βίου καὶ ἔτη ζωῆς ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτῆς ἐν δὲ τῇ ἀριστερᾷ αὐτῆς πλοῦτος καὶ δόξα (16a) ἐκ τοῦ στόματος αὐτῆς ἐκπορεύεται δικαιοσύνη νόμον δὲ καὶ ἔλεον ἐπὶ γλώσσης φορεῖ
17. Viae eius viae pulchrae, et omnes semitae illius pacificae.
17. αἱ ὁδοὶ αὐτῆς ὁδοὶ καλαί καὶ πάντες οἱ τρίβοι αὐτῆς ἐν εἰρήνῃ
18. Lignum vitae est his, qui apprehenderint eam; et, qui tenuerit eam, beatus.
18. ξύλον ζωῆς ἐστι πᾶσι τοῖς ἀντεχομένοις αὐτῆς καὶ τοῖς ἐπερειδομένοις ἐπ’ αὐτὴν ὡς ἐπὶ κύριον ἀσφαλής
19. Dominus sapientia fundavit terram, stabilivit caelos prudentia;
19. ὁ θεὸς τῇ σοφίᾳ ἐθεμελίωσεν τὴν γῆν ἡτοίμασεν δὲ οὐρανοὺς ἐν φρονήσει
20. sapientia illius eruperunt abyssi, et nubes rorem stillant.
20. ἐν αἰσθήσει ἄβυσσοι ἐρράγησαν νέφη δὲ ἐρρύησαν δρόσους
21. Fili mi, ne effluant haec ab oculis tuis; custodi prudentiam atque consilium,
21. υἱέ μὴ παραρρυῇς τήρησον δὲ ἐμὴν βουλὴν καὶ ἔννοιαν
22. et erit vita animae tuae, et gratia collo tuo;
22. ἵνα ζήσῃ ἡ ψυχή σου καὶ χάρις ᾖ περὶ σῷ τραχήλῳ (22a) ἔσται δὲ ἴασις ταῖς σαρξί σου καὶ ἐπιμέλεια τοῖς σοῖς ὀστέοις
23. tunc ambulabis fiducialiter in via tua, et pes tuus non impinget.
23. ἵνα πορεύῃ πεποιθὼς ἐν εἰρήνῃ πάσας τὰς ὁδούς σου ὁ δὲ πούς σου οὐ μὴ προσκόψῃ
24. Si dormieris, non timebis; quiesces, et suavis erit somnus tuus.
24. ἐὰν γὰρ κάθῃ ἄφοβος ἔσῃ ἐὰν δὲ καθεύδῃς ἡδέως ὑπνώσεις
25. Ne paveas repentino terrore et irruentem tibi turbinem impiorum, cum venerit.
25. καὶ οὐ φοβηθήσῃ πτόησιν ἐπελθοῦσαν οὐδὲ ὁρμὰς ἀσεβῶν ἐπερχομένας
26. Dominus enim erit in latere tuo et custodiet pedem tuum, ne capiaris.
26. ὁ γὰρ κύριος ἔσται ἐπὶ πασῶν ὁδῶν σου καὶ ἐρείσει σὸν πόδα ἵνα μὴ σαλευθῇς
27. Noli prohibere beneficium ab eo, cui debetur, si in potestate manus tuae est, ut facias.
27. μὴ ἀπόσχῃ εὖ ποιεῖν ἐνδεῆ ἡνίκα ἂν ἔχῃ ἡ χείρ σου βοηθεῖν
28. Ne dicas amico tuo: “Vade et revertere, cras dabo tibi”, cum statim possis dare.
28. μὴ εἴπης ἐπανελθὼν ἐπάνηκε καὶ αὔριον δώσω δυνατοῦ σου ὄντος εὖ ποιεῖν οὐ γὰρ οἶδας τί τέξεται ἡ ἐπιοῦσα
29. Ne moliaris amico tuo malum, cum ille apud te sedeat cum fiducia.
29. μὴ τεκτήνῃ ἐπὶ σὸν φίλον κακὰ παροικοῦντα καὶ πεποιθότα ἐπὶ σοί
30. Ne contendas adversus hominem frustra, cum ipse tibi nihil mali fecerit.
30. μὴ φιλεχθρήσῃς πρὸς ἄνθρωπον μάτην μή τι εἰς σὲ ἐργάσηται κακόν
31. Ne aemuleris hominem iniustum nec imiteris omnes vias eius,
31. μὴ κτήσῃ κακῶν ἀνδρῶν ὀνείδη μηδὲ ζηλώσῃς τὰς ὁδοὺς αὐτῶν
32. quia abominatio Domini est omnis pravus, et cum simplicibus societas eius.
32. ἀκάθαρτος γὰρ ἔναντι κυρίου πᾶς παράνομος ἐν δὲ δικαίοις οὐ συνεδριάζει
33. Maledictio a Domino in domo impii, habitacula autem iustorum benedicentur.
33. κατάρα θεοῦ ἐν οἴκοις ἀσεβῶν ἐπαύλεις δὲ δικαίων εὐλογοῦνται
34. Ipse deludet illusores et mansuetis dabit gratiam;
34. κύριος ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν
35. gloriam sapientes possidebunt, stultorum exaltatio ignominia.
35. δόξαν σοφοὶ κληρονομήσουσιν οἱ δὲ ἀσεβεῖς ὕψωσαν ἀτιμίαν
