Liber Proverbiorum, 12
1. Qui diligit disciplinam, diligit scientiam; qui autem odit increpationes, insipiens est.
1. ὁ ἀγαπῶν παιδείαν ἀγαπᾷ αἴσθησιν ὁ δὲ μισῶν ἐλέγχους ἄφρων
2. Qui bonus est, hauriet gratiam a Domino, virum autem versutum ipse condemnabit.
2. κρείσσων ὁ εὑρὼν χάριν παρὰ κυρίῳ ἀνὴρ δὲ παράνομος παρασιωπηθήσεται
3. Non roborabitur homo ex impietate, et radix iustorum non commovebitur.
3. οὐ κατορθώσει ἄνθρωπος ἐξ ἀνόμου αἱ δὲ ῥίζαι τῶν δικαίων οὐκ ἐξαρθήσονται
4. Mulier diligens corona est viro suo, et quasi putredo in ossibus eius, quae est inhonesta.
4. γυνὴ ἀνδρεία στέφανος τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς ὥσπερ δὲ ἐν ξύλῳ σκώληξ οὕτως ἄνδρα ἀπόλλυσιν γυνὴ κακοποιός
5. Cogitationes iustorum iudicia, et consilia impiorum fraudulentia.
5. λογισμοὶ δικαίων κρίματα κυβερνῶσιν δὲ ἀσεβεῖς δόλους
6. Verba impiorum insidiantur sanguini, os iustorum liberabit eos.
6. λόγοι ἀσεβῶν δόλιοι στόμα δὲ ὀρθῶν ῥύσεται αὐτούς
7. Subvertuntur impii et iam non sunt, domus autem iustorum permanebit.
7. οὗ ἐὰν στραφῇ ἀσεβὴς ἀφανίζεται οἶκοι δὲ δικαίων παραμένουσιν
8. Ad doctrinam suam laudabitur vir; qui autem perversus corde est, patebit contemptui.
8. στόμα συνετοῦ ἐγκωμιάζεται ὑπὸ ἀνδρός νωθροκάρδιος δὲ μυκτηρίζεται
9. Melior est pauper, qui ministrat sibi, quam gloriosus et indigens pane.
9. κρείσσων ἀνὴρ ἐν ἀτιμίᾳ δουλεύων ἑαυτῷ ἢ τιμὴν ἑαυτῷ περιτιθεὶς καὶ προσδεόμενος ἄρτου
10. Curat iustus iumentorum suorum animas, viscera autem impiorum crudelia.
10. δίκαιος οἰκτίρει ψυχὰς κτηνῶν αὐτοῦ τὰ δὲ σπλάγχνα τῶν ἀσεβῶν ἀνελεήμονα
11. Qui operatur terram suam, satiabitur panibus; qui autem sectatur vana, vecors est.
11. ὁ ἐργαζόμενος τὴν ἑαυτοῦ γῆν ἐμπλησθήσεται ἄρτων οἱ δὲ διώκοντες μάταια ἐνδεεῖς φρενῶν (11a) ὅς ἐστιν ἡδὺς ἐν οἴνων διατριβαῖς ἐν τοῖς ἑαυτοῦ ὀχυρώμασιν καταλείψει ἀτιμίαν
12. Desiderat impius laqueum pessimorum, radix autem iustorum proficiet.
12. ἐπιθυμίαι ἀσεβῶν κακαί αἱ δὲ ῥίζαι τῶν εὐσεβῶν ἐν ὀχυρώμασιν
13. Propter peccata labiorum irretitur malus, effugiet autem iustus de angustia.
13. δι’ ἁμαρτίαν χειλέων ἐμπίπτει εἰς παγίδας ἁμαρτωλός ἐκφεύγει δὲ ἐξ αὐτῶν δίκαιος (13a) ὁ βλέπων λεῖα ἐλεηθήσεται ὁ δὲ συναντῶν ἐν πύλαις ἐκθλίψει ψυχάς
14. De fructu oris sui unusquisque replebitur bonis, et iuxta opera manuum suarum retribuetur ei.
14. ἀπὸ καρπῶν στόματος ψυχὴ ἀνδρὸς πλησθήσεται ἀγαθῶν ἀνταπόδομα δὲ χειλέων αὐτοῦ δοθήσεται αὐτῷ
15. Via stulti recta in oculis eius; qui autem sapiens est, audit consilia.
15. ὁδοὶ ἀφρόνων ὀρθαὶ ἐνώπιον αὐτῶν εἰσακούει δὲ συμβουλίας σοφός
16. Fatuus statim indicat iram suam, dissimulat autem iniuriam callidus.
16. ἄφρων αὐθημερὸν ἐξαγγέλλει ὀργὴν αὐτοῦ κρύπτει δὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀτιμίαν πανοῦργος
17. Qui spirat veritatem, index iustitiae est, testis autem mendax, fraudulentiae.
17. ἐπιδεικνυμένην πίστιν ἀπαγγέλλει δίκαιος ὁ δὲ μάρτυς τῶν ἀδίκων δόλιος
18. Est qui temere loquitur et quasi gladio pungit, lingua autem sapientium sanitas est.
18. εἰσὶν οἳ λέγοντες τιτρώσκουσιν μαχαίρᾳ γλῶσσαι δὲ σοφῶν ἰῶνται
19. Labium veritatis firmum erit in perpetuum, ad momentum autem lingua mendacii.
19. χείλη ἀληθινὰ κατορθοῖ μαρτυρίαν μάρτυς δὲ ταχὺς γλῶσσαν ἔχει ἄδικον
20. Dolus in corde cogitantium mala; qui autem pacis ineunt consilia, sequitur eos gaudium.
20. δόλος ἐν καρδίᾳ τεκταινομένου κακά οἱ δὲ βουλόμενοι εἰρήνην εὐφρανθήσονται
21. Nulla calamitas obveniet iusto, impii autem replebuntur malo.
21. οὐκ ἀρέσει τῷ δικαίῳ οὐδὲν ἄδικον οἱ δὲ ἀσεβεῖς πλησθήσονται κακῶν
22. Abominatio est Domino labia mendacia, qui autem fideliter agunt, placent ei.
22. βδέλυγμα κυρίῳ χείλη ψευδῆ ὁ δὲ ποιῶν πίστεις δεκτὸς παρ’ αὐτῷ
23. Homo versutus celat scientiam, et cor insipientium provocat stultitiam.
23. ἀνὴρ συνετὸς θρόνος αἰσθήσεως καρδία δὲ ἀφρόνων συναντήσεται ἀραῖς
24. Manus fortium dominabitur, quae autem remissa est, tributis serviet.
24. χεὶρ ἐκλεκτῶν κρατήσει εὐχερῶς δόλιοι δὲ ἔσονται εἰς προνομήν
25. Maeror in corde viri humiliabit illum, et sermo bonus laetificabit eum.
25. φοβερὸς λόγος καρδίαν ταράσσει ἀνδρὸς δικαίου ἀγγελία δὲ ἀγαθὴ εὐφραίνει αὐτόν
26. In rectum ducit amicum iustus, iter autem impiorum decipiet eos.
26. ἐπιγνώμων δίκαιος ἑαυτοῦ φίλος ἔσται αἱ δὲ γνῶμαι τῶν ἀσεβῶν ἀνεπιεικεῖς ἁμαρτάνοντας καταδιώξεται κακά ἡ δὲ ὁδὸς τῶν ἀσεβῶν πλανήσει αὐτούς
27. Non assabit ignavia praedam suam, sed substantia pretiosa erit viro industrio.
27. οὐκ ἐπιτεύξεται δόλιος θήρας κτῆμα δὲ τίμιον ἀνὴρ καθαρός
28. In semita iustitiae vita, est autem etiam iter apertum ad mortem.
28. ἐν ὁδοῖς δικαιοσύνης ζωή ὁδοὶ δὲ μνησικάκων εἰς θάνατον
