Liber Proverbiorum, 28
1. Fugit impius, nemine persequente; iustus autem quasi leo confidens.
1. φεύγει ἀσεβὴς μηδενὸς διώκοντος δίκαιος δὲ ὥσπερ λέων πέποιθεν
2. Propter peccata terrae multi principes eius; et propter hominem intellegentem et sapientem rectus ordo longior erit.
2. δι’ ἁμαρτίας ἀσεβῶν κρίσεις ἐγείρονται ἀνὴρ δὲ πανοῦργος κατασβέσει αὐτάς
3. Vir pauper et calumnians pauperes similis est imbri vehementi, in quo paratur fames.
3. ἀνδρεῖος ἐν ἀσεβείαις συκοφαντεῖ πτωχούς ὥσπερ ὑετὸς λάβρος καὶ ἀνωφελής
4. Qui derelinquunt legem, laudant impium; qui custodiunt, succenduntur contra eum.
4. οὕτως οἱ ἐγκαταλείποντες τὸν νόμον ἐγκωμιάζουσιν ἀσέβειαν οἱ δὲ ἀγαπῶντες τὸν νόμον περιβάλλουσιν ἑαυτοῖς τεῖχος
5. Viri mali non intellegunt iudicium; qui autem requirunt Dominum, animadvertunt omnia.
5. ἄνδρες κακοὶ οὐ νοήσουσιν κρίμα οἱ δὲ ζητοῦντες τὸν κύριον συνήσουσιν ἐν παντί
6. Melior est pauper ambulans in simplicitate sua quam perversus in viis suis, quamquam dives.
6. κρείσσων πτωχὸς πορευόμενος ἐν ἀληθείᾳ πλουσίου ψευδοῦς
7. Qui custodit legem, filius sapiens est; qui autem comissatores pascit, confundit patrem suum.
7. φυλάσσει νόμον υἱὸς συνετός ὃς δὲ ποιμαίνει ἀσωτίαν ἀτιμάζει πατέρα
8. Qui coacervat divitias suas usuris et fenore, liberali in pauperes congregat eas.
8. ὁ πληθύνων τὸν πλοῦτον αὐτοῦ μετὰ τόκων καὶ πλεονασμῶν τῷ ἐλεῶντι πτωχοὺς συνάγει αὐτόν
9. Qui declinat aures suas, ne audiat legem, oratio quoque eius erit exsecrabilis.
9. ὁ ἐκκλίνων τὸ οὖς αὐτοῦ τοῦ μὴ εἰσακοῦσαι νόμου καὶ αὐτὸς τὴν προσευχὴν αὐτοῦ ἐβδέλυκται
10. Qui decipit iustos in via mala, in interitu suo corruet, et simplices possidebunt bona eius.
10. ὃς πλανᾷ εὐθεῖς ἐν ὁδῷ κακῇ εἰς διαφθορὰν αὐτὸς ἐμπεσεῖται οἱ δὲ ἄνομοι διελεύσονται ἀγαθὰ καὶ οὐκ εἰσελεύσονται εἰς αὐτά
11. Sapiens sibi videtur vir dives, pauper autem prudens scrutabitur eum.
11. σοφὸς παρ’ ἑαυτῷ ἀνὴρ πλούσιος πένης δὲ νοήμων καταγνώσεται αὐτοῦ
12. In exsultatione iustorum multa gloria est, et, cum exaltantur impii, abscondit se homo.
12. διὰ βοήθειαν δικαίων πολλὴ γίνεται δόξα ἐν δὲ τόποις ἀσεβῶν ἁλίσκονται ἄνθρωποι
13. Qui abscondit scelera sua, non prosperabit; qui autem confessus fuerit et reliquerit ea, misericordiam consequetur.
13. ὁ ἐπικαλύπτων ἀσέβειαν ἑαυτοῦ οὐκ εὐοδωθήσεται ὁ δὲ ἐξηγούμενος ἐλέγχους ἀγαπηθήσεται
14. Beatus homo, qui semper est pavidus; qui vero indurat cor suum, corruet in malum.
14. μακάριος ἀνήρ ὃς καταπτήσσει πάντα δι’ εὐλάβειαν ὁ δὲ σκληρὸς τὴν καρδίαν ἐμπεσεῖται κακοῖς
15. Leo rugiens et ursus esuriens princeps impius super populum pauperem.
15. λέων πεινῶν καὶ λύκος διψῶν ὃς τυραννεῖ πτωχὸς ὢν ἔθνους πενιχροῦ
16. Dux indigens prudentia multos opprimet; qui autem odit avaritiam, longi fient dies eius.
16. βασιλεὺς ἐνδεὴς προσόδων μέγας συκοφάντης ὁ δὲ μισῶν ἀδικίαν μακρὸν χρόνον ζήσεται
17. Hominem, animae cuiusdam sanguine gravatum, si usque ad lacum fugerit, nemo sustineat.
17. ἄνδρα τὸν ἐν αἰτίᾳ φόνου ὁ ἐγγυώμενος φυγὰς ἔσται καὶ οὐκ ἐν ἀσφαλείᾳ (17a) παίδευε υἱόν καὶ ἀγαπήσει σε καὶ δώσει κόσμον τῇ σῇ ψυχῇ οὐ μὴ ὑπακούσῃς ἔθνει παρανόμῳ
18. Qui ambulat simpliciter, salvus erit; qui perversis graditur viis, subito concidet.
18. ὁ πορευόμενος δικαίως βεβοήθηται ὁ δὲ σκολιαῖς ὁδοῖς πορευόμενος ἐμπλακήσεται
19. Qui operatur terram suam, satiabitur panibus; qui autem sectatur otium, replebitur egestate.
19. ὁ ἐργαζόμενος τὴν ἑαυτοῦ γῆν πλησθήσεται ἄρτων ὁ δὲ διώκων σχολὴν πλησθήσεται πενίας
20. Vir fidelis multum laudabitur; qui autem festinat ditari, non erit innocens.
20. ἀνὴρ ἀξιόπιστος πολλὰ εὐλογηθήσεται ὁ δὲ κακὸς οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται
21. Qui dignoscit in iudicio faciem, non benefacit; et pro buccella panis praevaricatur homo.
21. ὃς οὐκ αἰσχύνεται πρόσωπα δικαίων οὐκ ἀγαθός ὁ τοιοῦτος ψωμοῦ ἄρτου ἀποδώσεται ἄνδρα
22. Festinat ditari vir invidus, ignorat quod egestas superveniet ei.
22. σπεύδει πλουτεῖν ἀνὴρ βάσκανος καὶ οὐκ οἶδεν ὅτι ἐλεήμων κρατήσει αὐτοῦ
23. Qui corripit hominem, gratiam postea inveniet magis quam ille, qui lingua blanditur.
23. ὁ ἐλέγχων ἀνθρώπου ὁδοὺς χάριτας ἕξει μᾶλλον τοῦ γλωσσοχαριτοῦντος
24. Qui abripit aliquid a patre suo et a matre et dicit: “Hoc non est peccatum”, particeps homicidae est.
24. ὃς ἀποβάλλεται πατέρα ἢ μητέρα καὶ δοκεῖ μὴ ἁμαρτάνειν οὗτος κοινωνός ἐστιν ἀνδρὸς ἀσεβοῦς
25. Qui desiderium dilatat, iurgia concitat; qui vero sperat in Domino, impinguabitur.
25. ἄπληστος ἀνὴρ κρίνει εἰκῇ ὃς δὲ πέποιθεν ἐπὶ κύριον ἐν ἐπιμελείᾳ ἔσται
26. Qui confidit in corde suo, stultus est; qui autem graditur sapienter, ipse salvabitur.
26. ὃς πέποιθεν θρασείᾳ καρδίᾳ ὁ τοιοῦτος ἄφρων ὃς δὲ πορεύεται σοφίᾳ σωθήσεται
27. Qui dat pauperi, non indigebit; qui autem occultat oculos, abundabit maledictis.
27. ὃς δίδωσιν πτωχοῖς οὐκ ἐνδεηθήσεται ὃς δὲ ἀποστρέφει τὸν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ ἐν πολλῇ ἀπορίᾳ ἔσται
28. Cum surrexerint impii, abscondentur homines; cum illi perierint, multiplicabuntur iusti.
28. ἐν τόποις ἀσεβῶν στένουσι δίκαιοι ἐν δὲ τῇ ἐκείνων ἀπωλείᾳ πληθυνθήσονται δίκαιοι
