Mosaico decorativo

1. respondens autem Eliphaz Themanites dixit

1. Elifaz di Teman prese a dire:

2. si cœperimus loqui tibi forsitan moleste accipias sed conceptum sermonem tenere quis possit

2. "Se uno tenta di parlare, ti sarà gravoso? Ma chi può trattenere le parole?

3. ecce docuisti multos et manus lassas roborasti

3. Ecco, sei stato maestro di molti e a mani stanche hai ridato vigore;

4. vacillantes confirmaverunt sermones tui et genua trementia confortasti

4. le tue parole hanno sorretto chi vacillava e le ginocchia che si piegavano hai rafforzato.

5. nunc autem venit super te plaga et defecisti tetigit te et conturbatus es

5. Ma ora che questo accade a te, ti è gravoso; capita a te e ne sei sconvolto.

6. timor tuus fortitudo tua patientia tua et perfectio viarum tuarum

6. La tua pietà non era forse la tua fiducia, e la tua condotta integra la tua speranza?

7. recordare obsecro te quis umquam innocens perierit aut quando recti deleti sint

7. Ricordalo: quale innocente è mai perito e quando mai uomini retti furono distrutti?

8. quin potius vidi eos qui operantur iniquitatem et seminant dolores et metunt eos

8. Per quanto io ho visto, chi ara iniquità e semina affanni, li raccoglie.

9. flante Deo perisse et spiritu iræ ejus esse consumptos

9. A un soffio di Dio periscono e dallo sfogo della sua ira sono annientati.

10. rugitus leonis et vox leænæ et dentes catulorum leonum contriti sunt

10. Ruggisce il leone, urla la belva, e i denti dei leoncelli si frantumano;

11. tigris periit eo quod non haberet prædam et catuli leonis dissipati sunt

11. il leone perisce per mancanza di preda, e i figli della leonessa si disperdono.

12. porro ad me dictum est verbum absconditum et quasi furtive suscepit auris mea venas susurri ejus

12. A me fu recata, furtiva, una parola e il mio orecchio ne percepì il lieve sussurro.

13. in horrore visionis nocturnæ quando solet sopor occupare homines

13. Negli incubi delle visioni notturne, quando il torpore grava sugli uomini,

14. pavor tenuit me et tremor et omnia ossa mea perterrita sunt

14. terrore mi prese e spavento, che tutte le ossa mi fece tremare;

15. et cum spiritus me præsente transiret inhorruerunt pili carnis meæ

15. un vento mi passò sulla faccia, sulla pelle mi si drizzarono i peli.

16. stetit quidam cujus non agnoscebam vultum imago coram oculis meis et vocem quasi auræ lenis audivi

16. Stava là uno, ma non ne riconobbi l'aspetto, una figura era davanti ai miei occhi. Poi udii una voce sommessa:

17. numquid homo Dei conparatione justificabitur aut factore suo purior erit vir

17. "Può l'uomo essere più retto di Dio, o il mortale più puro del suo creatore?

18. ecce qui serviunt ei non sunt stabiles et in angelis suis repperit pravitatem

18. Ecco, dei suoi servi egli non si fida e nei suoi angeli trova difetti,

19. quanto magis hii qui habitant domos luteas qui terrenum habent fundamentum consumentur velut a tinea

19. quanto più in coloro che abitano case di fango, che nella polvere hanno il loro fondamento! Come tarlo sono schiacciati,

20. de mane usque ad vesperum succidentur et quia nullus intellegit in æternum peribunt

20. sono annientati fra il mattino e la sera, senza che nessuno ci badi, periscono per sempre.

21. qui autem reliqui fuerint auferentur ex eis morientur et non in sapientia

21. Non viene forse strappata la corda della loro tenda, sicché essi muoiono, ma senza sapienza?".



Lisez la Bible en un an

Rejoignez notre communauté et lisez la Bible en entier en 365 jours. Un parcours structuré et inspirant pour approfondir votre foi et votre connaissance des Écritures.