Mosaico decorativo

1. upolabwn de iwb legei

1. Job tomó la palabra y dijo:

2. ep' alhqeiaV oida oti outwV estin pwV gar estai dikaioV brotoV para kuriw

2. Bien sé yo, en verdad, que es así: ¿cómo ante Dios puede ser justo un hombre?

3. ean gar boulhtai kriqhnai autw ou mh upakoush autw ina mh anteiph proV ena logon autou ek ciliwn

3. A quien pretenda litigar con él, no le responderá ni una vez entre mil.

4. sofoV gar estin dianoia krataioV te kai megaV tiV sklhroV genomenoV enantion autou upemeinen

4. Entre los más sabios, entre los más fuertes, ¿quién le hizo frente y salió bien librado?

5. o palaiwn orh kai ouk oidasin o katastrefwn auta orgh

5. El traslada los montes sin que se den cuenta, y los zarandea en su furor.

6. o seiwn thn up' ouranon ek qemeliwn oi de stuloi authV saleuontai

6. El sacude la tierra de su sitio, y se tambalean sus columnas.

7. o legwn tw hliw kai ouk anatellei kata de astrwn katasfragizei

7. A su veto el sol no se levanta, y pone un sello a las estrellas.

8. o tanusaV ton ouranon monoV kai peripatwn wV ep' edafouV epi qalasshV

8. El solo desplegó los Cielos, y holló la espalda de la Mar.

9. o poiwn pleiada kai esperon kai arktouron kai tamieia notou

9. El hizo la Osa y Orión, las Cabrillas y las Cámaras del Sur.

10. o poiwn megala kai anexicniasta endoxa te kai exaisia wn ouk estin ariqmoV

10. Es autor de obras grandiosas, insondables, de maravillas sin número.

11. ean uperbh me ou mh idw kai ean parelqh me oud' wV egnwn

11. Si pasa junto a mí, yo no le veo, si se desliza, no le advierto.

12. ean apallaxh tiV apostreyei h tiV erei autw ti epoihsaV

12. Si en algo hace presa, ¿quién le estorbará? ¿quién le dirá: «¿Qué es lo que haces?»

13. autoV gar apestraptai orghn up' autou ekamfqhsan khth ta up' ouranon

13. Dios no cede en su cólera: bajo él quedan postrados los esbirros de Ráhab.

14. ean de mou upakoushtai h diakrinei ta rhmata mou

14. ¡Cuánto menos podré yo defenderme y rebuscar razones frente a él!

15. ean te gar w dikaioV ouk eisakousetai mou tou krimatoV autou dehqhsomai

15. Aunque tuviera razón, no hallaría respuesta, ¡a mi juez tendría que suplicar!

16. ean te kalesw kai upakoush ou pisteuw oti eisakhkoen mou

16. Y aunque le llame y me responda, aún no creo que escuchará mi voz.

17. mh gnofw me ektriyh polla de mou ta suntrimmata pepoihken dia kenhV

17. ¡El, que me aplasta por un pelo, que multiplica sin razón mis heridas,

18. ouk ea gar me anapneusai eneplhsen de me pikriaV

18. y ni aliento recobrar me deja, sino que me harta de amargura!

19. oti men gar iscui kratei tiV oun krimati autou antisthsetai

19. Si se trata de fuerza, ¡es él el Poderoso! Si de justicia, ¿quién le emplazará?

20. ean gar w dikaioV to stoma mou asebhsei ean te w amemptoV skolioV apobhsomai

20. Si me creo justo, su boca me condena, si intachable, me declara perverso.

21. eite gar hsebhsa ouk oida th yuch plhn oti afaireitai mou h zwh

21. ¿Soy intachable? ¡Ni yo mismo me conozco, y desprecio mi vida!

22. dio eipon megan kai dunasthn apolluei orgh

22. Pero todo da igual, y por eso digo: él extermina al intachable y al malvado.

23. oti fauloi en qanatw exaisiw alla dikaioi katagelwntai

23. Si un azote acarrea la muerte de improviso, él se ríe de la angustia de los inocentes.

24. paradedontai gar eiV ceiraV asebouV proswpa kritwn authV sugkaluptei ei de mh autoV tiV estin

24. En un país sujeto al poder de un malvado, él pone un velo en el rostro de sus jueces: si no es él, ¿quién puede ser?

25. o de bioV mou estin elafroteroV dromewV apedrasan kai ouk eidosan

25. Mis días han sido más raudos que un correo, se han ido sin ver la dicha.

26. h kai estin nausin icnoV odou h aetou petomenou zhtountoV boran

26. Se han deslizado lo mismo que canoas de junco, como águila que cae sobre la presa.

27. ean te gar eipw epilhsomai lalwn sugkuyaV tw proswpw stenaxw

27. Si digo: «Voy a olvidar mis quejas, mudaré de semblante para ponerme alegre»,

28. seiomai pasin toiV melesin oida gar oti ouk aqwon me easeiV

28. me asalta el temor de todos mis pesares, pues sé que tú no me tendrás por inocente.

29. epeidh de eimi asebhV dia ti ouk apeqanon

29. Y si me he hecho culpable, ¿para qué voy a fatigarme en vano?

30. ean gar apolouswmai cioni kai apokaqarwmai cersin kaqaraiV

30. Aunque me lave con jabón, y limpie mis manos con lejía,

31. ikanwV en rupw me ebayaV ebdeluxato de me h stolh

31. tú me hundes en el lodo, y mis propios vestidos tienen horror de mí.

32. ou gar ei anqrwpoV kat' eme w antikrinoumai ina elqwmen omoqumadon eiV krisin

32. Que él no es un hombre como yo, para que le responda, para comparecer juntos en juicio.

33. eiqe hn o mesithV hmwn kai elegcwn kai diakouwn ana meson amfoterwn

33. No hay entre nosotros árbitro que ponga su mano entre los dos,

34. apallaxatw ap' emou thn rabdon o de foboV autou mh me strobeitw

34. y que de mí su vara aparte para que no me espante su terror.

35. kai ou mh fobhqw alla lalhsw ou gar outw sunepistamai

35. Pero hablaré sin temerle, pues yo no soy así para mí mismo.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.