Salmos, 74

1. Ao mestre de canto. “Não destruas”. Salmo de Asaf. Cântico.*

1. Pouèna pjesma. Asafova. Zašto si, Bože, posve zabacio, zašto kiptiš gnjevom na ovce paše svoje?

2. Nós vos louvamos, Senhor, nós vos louvamos; glorificamos vosso nome e anunciamos vossas maravilhas.

2. Sjeti se zajednice koju si davno stekao, plÓemena koje namaèe kao svoju baštinu i brda Siona gdje si Šator svoj udario!

3. “No tempo que fixei, julgarei o justo juízo.

3. Korakni k ruševinama vjeènim - sve je u Svetištu razorio neprijatelj.

4. Vacile, embora, a terra com todos os seus habitantes, fui eu quem deu firmeza às suas colunas.

4. Protivnici tvoji vikahu posred skupštine tvoje, znakove svoje postaviše k'o pobjedne znakove.

5. Digo aos arrogantes: Não sejais insolentes; aos ímpios: Não levanteis vossa fronte,

5. Bijahu kao oni koji mašu sjekirom po guštari,

6. não ergais contra o Altíssimo a vossa cabeça, deixai de falar a Deus com tanta insolência.

6. sjekirom i maljem vrata mu razbijali.

7. Não é do oriente, nem do ocidente, nem do deserto, nem das montanhas que vem a salvação.

7. Ognju predadoše Svetište tvoje, do zemlje oskvrnuše Prebivalište tvoga imena.

8. Mas Deus é o juiz; a um ele abate, a outro exalta.

8. Rekoše u srcu: "Istrijebimo ih zajedno; spalite sva svetišta Božja na zemlji!"

9. Há na mão do Senhor uma taça de vinho espumante e aromático. Dela dá de beber e até as fezes hão de esgotá-la; hão de sorvê-la os ímpios todos da terra.”*

9. Ne vidimo znakova svojih, proroka više nema, i nitko meðu nama ne zna dokle ...

10. Eu, porém, exultarei para sempre, salmodiarei o Deus de Jacó.

10. Dokle æe se još, o Bože, dušmanin rugati? Hoæe li protivnik dovijeka prezirati ime tvoje?

11. Abaterei todas as potências dos ímpios, enquanto o poder dos justos será exaltado.

11. Zašto povlaèiš ruku, zašto u krilu sakrivaš desnicu svoju?

12.

12. No Bog je moj kralj od davnine, on koji posred zemlje spasava!

13.

13. Ti svojom silom rasjeèe more, smrska glave nakazama u vodi.

14.

14. Ti si Levijatanu glave zdrobio, dao ga za hranu nemanima morskim.

15.

15. Ti si dao da provre izvor i bujica, ti si presušio rijeke nepresušne.

16.

16. Tvoj je dan i noæ je tvoja, ti uèvrsti mjesec i sunce;

17.

17. ti sazda sve granice zemlji, ti stvori ljeto i zimu.

18.

18. Spomeni se ovoga: dušmanin ti se rugaše, Jahve, i bezumni narod pogrdi ime tvoje.

19.

19. Ne predaj jastrebu život grlice svoje, i život svojih siromaha ne zaboravi zauvijek!

20.

20. Pogledaj na Savez svoj, jer svi su zakuci zemlje puni tmina i nasilja.

21.

21. Ne daj da jadnik otiðe postiðen: neka siromah i ubog hvale ime tvoje!

22.

22. Ustani, Bože, zauzmi se za svoju parnicu, spomeni se pogrde koju ti bezumnik svaki dan nanosi.

23.

23. Ne zaboravi vike neprijatelja svojih: buka buntovnika još se diže k tebi!