Księga Psalmów, 51
1. Kierownikowi chóru. Psalm. Dawida,
1. in finem intellectus David
2. gdy przybył do niego prorok Natan po jego grzechu z Batszebą.
2. cum venit Dœc Idumeus et adnuntiavit Saul et dixit venit David in domo Achimelech
3. Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości, w ogromie swego miłosierdzia wymaż moją nieprawość!
3. quid gloriatur in malitia qui potens est iniquitate
4. Obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego!
4. tota die iniustitiam cogitavit lingua tua sicut novacula acuta fecisti dolum
5. Uznaję bowiem moją nieprawość, a grzech mój jest zawsze przede mną.
5. dilexisti malitiam super benignitatem iniquitatem magis quam loqui æquitatem diapsalma
6. Tylko przeciw Tobie zgrzeszyłem i uczyniłem, co złe jest przed Tobą, tak że się okazujesz sprawiedliwym w swym wyroku i prawym w swoim osądzie.
6. dilexisti omnia verba præcipitationis linguam dolosam
7. Oto zrodzony jestem w przewinieniu i w grzechu poczęła mnie matka.
7. propterea Deus destruet te in finem evellet te et emigrabit te de tabernaculo et radicem tuam de terra viventium diapsalma
8. Oto Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie, naucz mnie tajników mądrości.
8. videbunt justi et timebunt et super eum ridebunt et dicent
9. Pokrop mnie hizopem, a stanę się czysty, obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję.
9. ecce homo qui non posuit Deum adiutorem suum sed speravit in multitudine divitiarum suarum et prævaluit in vanitate sua
10. Spraw, bym usłyszał radość i wesele: niech się radują kości, któreś skruszył!
10. ego autem sicut oliva fructifera in domo Dei speravi in misericordia Dei in æternum et in sæculum sæculi
11. Odwróć oblicze swe od moich grzechów i wymaż wszystkie moje przewinienia!
11. confitebor tibi in sæculum quia fecisti et expectabo nomen tuum quoniam bonum in conspectu sanctorum tuorum
12. Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego!
12.
13. Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi świętego ducha swego!
13.
14. Przywróć mi radość z Twojego zbawienia i wzmocnij mnie duchem ochoczym!
14.
15. Chcę nieprawych nauczyć dróg Twoich i nawrócą się do Ciebie grzesznicy.
15.
16. Od krwi uwolnij mnie, Boże, mój Zbawco: niech mój język sławi Twoją sprawiedliwość!
16.
17. Otwórz moje wargi, Panie, a usta moje będą głosić Twoją chwałę.
17.
18. Ty się bowiem nie radujesz ofiarą i nie chcesz całopaleń, choćbym je dawał.
18.
19. Moją ofiarą, Boże, duch skruszony, nie gardzisz, Boże, sercem pokornym i skruszonym.
19.
20. Panie, okaż Syjonowi łaskę w Twej dobroci: odbuduj mury Jeruzalem!
20.
21. Wtedy będą Ci się podobać prawe ofiary, dary i całopalenia, wtedy będą składać cielce na Twoim ołtarzu.
21.
