Księga Psalmów, 109
1. Kierownikowi chóru. Dawidowy. Psalm. Nie milcz, o Boże, którego wychwalam,
1. David psalmus dixit Dominus Domino meo sede a dextris meis donec ponam inimicos tuos scabillum pedum tuorum
2. bo rozwarli na mnie usta niecne i podstępne. Mówili ze mną językiem kłamliwym,
2. virgam virtutis tuæ emittet Dominus ex Sion dominare in medio inimicorum tuorum
3. osaczyli mnie nienawistnymi słowami i bez przyczyny mnie napastowali.
3. tecum principium in die virtutis tuæ in splendoribus sanctorum ex utero ante luciferum genui te
4. Oskarżali mnie w zamian za miłość moją; a ja się modliłem.
4. juravit Dominus et non pænitebit eum tu es sacerdos in æternum secundum ordinem Melchisedech
5. Odpłacili mi złem za dobre i nienawiścią za moją miłość.
5. Dominus a dextris tuis confregit in die iræ suæ reges
6. Pobudź przeciwko niemu grzesznika, niech stanie po prawicy jego oskarżyciel!
6. judicabit in nationibus implebit cadavera conquassabit capita in terra multorum
7. Gdy go sądzić będą, niech wyjdzie jako przestępca, niech prośba jego stanie się winą.
7. de torrente in via bibet propterea exaltabit caput
8. Niech dni jego będą nieliczne, a urząd jego niech przejmie kto inny!
8.
9. Niechaj jego synowie będą sierotami, a jego żona niech zostanie wdową!
9.
10. Niech jego dzieci wciąż się tułają i żebrzą, i niech zostaną wygnane z rumowisk!
10.
11. Niechaj lichwiarz czyha na całą jego posiadłość, a obcy niech rozdrapią owoc jego pracy!
11.
12. Niech nikt nie okaże mu życzliwości, niech nikt się nie zlituje nad jego dziećmi!
12.
13. Niech jego potomstwo ulegnie zatracie; niech w drugim pokoleniu zaginie ich imię!
13.
14. Niech Pan zapamięta winę jego ojców, niech grzech jego matki nie będzie zgładzony!
14.
15. Niech zawsze stoją przed Panem i niech On wykorzeni z ziemi pamięć o nim,
15.
16. za to, że nie pomyślał, by okazać życzliwość, lecz prześladował biedaka i nieszczęśliwego, i w sercu strapionego śmiertelnie.
16.
17. Miłował złorzeczenie: niech się nań obróci; w błogosławieństwie nie miał upodobania: niech od niego odstąpi!
17.
18. Niech się odzieje przekleństwem jak szatą; niech ono przeniknie jak woda do jego wnętrzności i jak oliwa [wejdzie] w jego kości!
18.
19. Niech mu będzie jak odzienie, które go okrywa, i pas, którym stale się opina.
19.
20. Taką niech mają zapłatę od Pana moi oskarżyciele, którzy przeciw mnie mówią złe rzeczy.
20.
21. Lecz Ty, Panie, mój Panie, ujmij się za mną przez wzgląd na Twoje imię; wybaw mnie, bo łaskawa jest Twoja dobroć.
21.
22. Bo jestem nędzny i nieszczęśliwy, a serce jest we mnie zranione.
22.
23. Niknę jak cień, co się nachyla, strząsają mnie jak szarańczę.
23.
24. Kolana mi się chwieją od postu i ciało moje schnie bez tłuszczu.
24.
25. Dla tamtych stałem się urągowiskiem; widząc mnie potrząsają głowami.
25.
26. Dopomóż mi, Panie, mój Boże; ocal mnie w swej łaskawości,
26.
27. aby poznali, że to Twoja ręka, żeś Ty, o Panie, tego dokonał.
27.
28. Niech oni złorzeczą, ale Ty błogosław! Niech się zawstydzą powstający na mnie, Twój sługa zaś niechaj się cieszy!
28.
29. Niech moi oskarżyciele odzieją się hańbą, niech się wstydem okryją jak płaszczem!
29.
30. Chcę wielce dziękować Panu swoimi ustami i chwalić Go w pośrodku tłumów;
30.
31. bo stanął po prawicy biednego, aby go wybawić od sądzących jego życie.
31.
