Mosaico decorativo

1. kai egeneto en tw kaqexhV kai autoV diwdeuen kata polin kai kwmhn khrusswn kai euaggelizomenoV thn basileian tou qeou kai oi dwdeka sun autw

1. Y sucedió a continuación que iba por ciudades y pueblos, proclamando y anunciando la Buena Nueva del Reino de Dios; le acompañaban los Doce,

2. kai gunaikeV tineV ai hsan teqerapeumenai apo pneumatwn ponhrwn kai asqeneiwn maria h kaloumenh magdalhnh af hV daimonia epta exelhluqei

2. y algunas mujeres que habían sido curadas de espíritus malignos y enfermedades: María, llamada Magdalena, de la que habían salido siete demonios,

3. kai iwanna gunh couza epitropou hrwdou kai sousanna kai eterai pollai aitineV dihkonoun autw apo twn uparcontwn autaiV

3. Juana, mujer de Cusa, un administrador de Herodes, Susana y otras muchas que les servían con sus bienes.

4. suniontoV de oclou pollou kai twn kata polin epiporeuomenwn proV auton eipen dia parabolhV

4. Habiéndose congregado mucha gente, y viniendo a él de todas las ciudades, dijo en parábola:

5. exhlqen o speirwn tou speirai ton sporon autou kai en tw speirein auton o men epesen para thn odon kai katepathqh kai ta peteina tou ouranou katefagen auto

5. «Salió un sembrador a sembrar su simiente; y al sembrar, una parte cayó a lo largo del camino, fue pisada, y las aves del cielo se la comieron;

6. kai eteron epesen epi thn petran kai fuen exhranqh dia to mh ecein ikmada

6. otra cayó sobre piedra, y después de brotar, se secó, por no tener humedad;

7. kai eteron epesen en mesw twn akanqwn kai sumfueisai ai akanqai apepnixan auto

7. otra cayó en medio de abrojos, y creciendo con ella los abrojos, la ahogaron.

8. kai eteron epesen epi thn ghn thn agaqhn kai fuen epoihsen karpon ekatontaplasiona tauta legwn efwnei o ecwn wta akouein akouetw

8. Y otra cayó en tierra buena, y creciendo dio fruto centuplicado.» Dicho esto, exclamó: «El que tenga oídos para oír, que oiga.»

9. ephrwtwn de auton oi maqhtai autou legonteV tiV eih h parabolh auth

9. Le preguntaban sus discípulos qué significaba esta parábola,

10. o de eipen umin dedotai gnwnai ta musthria thV basileiaV tou qeou toiV de loipoiV en parabolaiV ina bleponteV mh blepwsin kai akouonteV mh suniwsin

10. y él dijo: «A vosotros se os ha dado el conocer los misterios del Reino de Dios; a los demás sólo en parábolas, para que viendo, no vean y, oyendo, no entiendan.

11. estin de auth h parabolh o sporoV estin o logoV tou qeou

11. «La parábola quiere decir esto: La simiente es la Palabra de Dios.

12. oi de para thn odon eisin oi akouonteV eita ercetai o diaboloV kai airei ton logon apo thV kardiaV autwn ina mh pisteusanteV swqwsin

12. Los de a lo largo del camino, son los que han oído; después viene el diablo y se lleva de su corazón la Palabra, no sea que crean y se salven.

13. oi de epi thV petraV oi otan akouswsin meta caraV decontai ton logon kai outoi rizan ouk ecousin oi proV kairon pisteuousin kai en kairw peirasmou afistantai

13. Los de sobre piedra son los que, al oír la Palabra, la reciben con alegría; pero éstos no tienen raíz; creen por algún tiempo, pero a la hora de la prueba desisten.

14. to de eiV taV akanqaV peson outoi eisin oi akousanteV kai upo merimnwn kai ploutou kai hdonwn tou biou poreuomenoi sumpnigontai kai ou telesforousin

14. Lo que cayó entre los abrojos, son los que han oído, pero a lo largo de su caminar son ahogados por las preocupaciones, las riquezas y los placeres de la vida, y no llegan a madurez.

15. to de en th kalh gh outoi eisin oitineV en kardia kalh kai agaqh akousanteV ton logon katecousin kai karpoforousin en upomonh

15. Lo que en buena tierra, son los que, después de haber oído, conservan la Palabra con corazón bueno y recto, y dan fruto con perseverancia.

16. oudeiV de lucnon ayaV kaluptei auton skeuei h upokatw klinhV tiqhsin all epi lucniaV epitiqhsin ina oi eisporeuomenoi blepwsin to fwV

16. «Nadie enciende una lámpara y la cubre con una vasija, o la pone debajo de un lecho, sino que la pone sobre un candelero, para que los que entren vean la luz.

17. ou gar estin krupton o ou faneron genhsetai oude apokrufon o ou gnwsqhsetai kai eiV faneron elqh

17. Pues nada hay oculto que no quede manifiesto, y nada secreto que no venga a ser conocido y descubierto.

18. blepete oun pwV akouete oV gar an ech doqhsetai autw kai oV an mh ech kai o dokei ecein arqhsetai ap autou

18. Mirad, pues, cómo oís; porque al que tenga, se le dará; y al que no tenga, aun lo que crea tener se le quitará.»

19. paregenonto de proV auton h mhthr kai oi adelfoi autou kai ouk hdunanto suntucein autw dia ton oclon

19. Se presentaron donde él su madre y sus hermanos, pero no podían llegar hasta él a causa de la gente.

20. kai aphggelh autw legontwn h mhthr sou kai oi adelfoi sou esthkasin exw idein se qelonteV

20. Le anunciaron: «Tu madre y tus hermanos están ahí fuera y quieren verte.»

21. o de apokriqeiV eipen proV autouV mhthr mou kai adelfoi mou outoi eisin oi ton logon tou qeou akouonteV kai poiounteV auton

21. Pero él les respondió: «Mi madre y mis hermanos son aquellos que oyen la Palabra de Dios y la cumplen.»

22. kai egeneto en mia twn hmerwn kai autoV enebh eiV ploion kai oi maqhtai autou kai eipen proV autouV dielqwmen eiV to peran thV limnhV kai anhcqhsan

22. Sucedió que cierto día subió a una barca con sus discípulos, y les dijo: «Pasemos a la otra orilla del lago.» Y se hicieron a la mar.

23. pleontwn de autwn afupnwsen kai katebh lailay anemou eiV thn limnhn kai suneplhrounto kai ekinduneuon

23. Mientras ellos navegaban, se durmió. Se abatió sobre el lago una borrasca; se inundaba la barca y estaban en peligro.

24. proselqonteV de dihgeiran auton legonteV epistata epistata apollumeqa o de egerqeiV epetimhsen tw anemw kai tw kludwni tou udatoV kai epausanto kai egeneto galhnh

24. Entonces, acercándose, le despertaron, diciendo: «¡Maestro, Maestro, que perecemos!» El, habiéndose despertado, increpó al viento y al oleaje, que amainaron, y sobrevino la bonanza.

25. eipen de autoiV pou estin h pistiV umwn fobhqenteV de eqaumasan legonteV proV allhlouV tiV ara outoV estin oti kai toiV anemoiV epitassei kai tw udati kai upakouousin autw

25. Entonces les dijo: «¿Dónde está vuestra fe?» Ellos, llenos de temor, se decían entre sí maravillados: «Pues ¿quién es éste, que impera a los vientos y al agua, y le obedecen?»

26. kai katepleusan eiV thn cwran twn gadarhnwn htiV estin antiperan thV galilaiaV

26. Arribaron a la región de los gerasenos, que está frente a Galilea.

27. exelqonti de autw epi thn ghn uphnthsen autw anhr tiV ek thV polewV oV eicen daimonia ek cronwn ikanwn kai imation ouk enedidusketo kai en oikia ouk emenen all en toiV mnhmasin

27. Al saltar a tierra, vino de la ciudad a su encuentro un hombre, poseído por los demonios, y que hacía mucho tiempo que no llevaba vestido, ni moraba en una casa, sino en los sepulcros.

28. idwn de ton ihsoun kai anakraxaV prosepesen autw kai fwnh megalh eipen ti emoi kai soi ihsou uie tou qeou tou uyistou deomai sou mh me basanishV

28. Al ver a Jesús, cayó ante él, gritando con gran voz: «¿Qué tengo yo contigo, Jesús, Hijo de Dios Altísimo? Te suplico que no me atormentes.»

29. parhggellen gar tw pneumati tw akaqartw exelqein apo tou anqrwpou polloiV gar cronoiV sunhrpakei auton kai edesmeito alusesin kai pedaiV fulassomenoV kai diarrhsswn ta desma hlauneto upo tou daimonoV eiV taV erhmouV

29. Es que él había mandado al espíritu inmundo que saliera de aquel hombre; pues en muchas ocasiones se apoderaba de él; le sujetaban con cadenas y grillos para custodiarle, pero rompiendo las ligaduras era empujado por el demonio al desierto.

30. ephrwthsen de auton o ihsouV legwn ti soi estin onoma o de eipen legewn oti daimonia polla eishlqen eiV auton

30. Jesús le preguntó: «¿Cuál es tu nombre? «El contestó: «Legión»; porque habían entrado en él muchos demonios.

31. kai parekalei auton ina mh epitaxh autoiV eiV thn abusson apelqein

31. Y le suplicaban que no les mandara irse al abismo.

32. hn de ekei agelh coirwn ikanwn boskomenwn en tw orei kai parekaloun auton ina epitreyh autoiV eiV ekeinouV eiselqein kai epetreyen autoiV

32. Había allí una gran piara de puercos que pacían en el monte; y le suplicaron que les permitiera entrar en ellos; y se lo permitió.

33. exelqonta de ta daimonia apo tou anqrwpou eishlqen eiV touV coirouV kai wrmhsen h agelh kata tou krhmnou eiV thn limnhn kai apepnigh

33. Salieron los demonios de aquel hombre y entraron en los puercos; y la piara se arrojó al lago de lo alto del precipicio, y se ahogó.

34. idonteV de oi boskonteV to gegenhmenon efugon kai apelqonteV aphggeilan eiV thn polin kai eiV touV agrouV

34. Viendo los porqueros lo que había pasado, huyeron y lo contaron por la ciudad y por las aldeas.

35. exhlqon de idein to gegonoV kai hlqon proV ton ihsoun kai euron kaqhmenon ton anqrwpon af ou ta daimonia exelhluqei imatismenon kai swfronounta para touV podaV tou ihsou kai efobhqhsan

35. Salieron, pues, a ver lo que había occurido y, llegando donde Jesús, encontraron al hombre del que habían salido los demonios, sentado, vestido y en su sano juicio, a los pies de Jesús; y se llenaron de temor.

36. aphggeilan de autoiV kai oi idonteV pwV eswqh o daimonisqeiV

36. Los que lo habían visto, les contaron cómo había sido salvado el endemoniado.

37. kai hrwthsan auton apan to plhqoV thV pericwrou twn gadarhnwn apelqein ap autwn oti fobw megalw suneiconto autoV de embaV eiV to ploion upestreyen

37. Entonces toda la gente del país de los gerasenos le rogaron que se alejara de ellos, porque estaban poseídos de gran temor. El, subiendo a la barca, regresó.

38. edeeto de autou o anhr af ou exelhluqei ta daimonia einai sun autw apelusen de auton o ihsouV legwn

38. El hombre de quien habían salido los demonios, le pedía estar con él; pero le despidió, diciendo:

39. upostrefe eiV ton oikon sou kai dihgou osa epoihsen soi o qeoV kai aphlqen kaq olhn thn polin khrusswn osa epoihsen autw o ihsouV

39. «Vuelve a tu casa y cuenta todo lo que Dios ha hecho contigo.» Y fue por toda la ciudad proclamando todo lo que Jesús había hecho con él.

40. egeneto de en tw upostreyai ton ihsoun apedexato auton o ocloV hsan gar panteV prosdokwnteV auton

40. Cuando regresó Jesús, le recibió la muchedumbre, pues todos le estaban esperando.

41. kai idou hlqen anhr w onoma iaeiroV kai autoV arcwn thV sunagwghV uphrcen kai peswn para touV podaV tou ihsou parekalei auton eiselqein eiV ton oikon autou

41. Y he aquí que llegó un hombre, llamado Jairo, que era jefe de la sinagoga, y cayendo a los pies de Jesús, le suplicaba entrara en su casa,

42. oti qugathr monogenhV hn autw wV etwn dwdeka kai auth apeqnhsken en de tw upagein auton oi ocloi sunepnigon auton

42. porque tenía una sola hija, de unos doce años, que estaba muriéndose. Mientras iba, las gentes le ahogaban.

43. kai gunh ousa en rusei aimatoV apo etwn dwdeka htiV eiV iatrouV prosanalwsasa olon ton bion ouk iscusen up oudenoV qerapeuqhnai

43. Entonces, una mujer que padecía flujo de sangre desde hacía doce años, y que no había podido ser curada por nadie,

44. proselqousa opisqen hyato tou kraspedou tou imatiou autou kai paracrhma esth h rusiV tou aimatoV authV

44. se acercó por detrás y tocó la orla de su manto, y al punto se le paró el flujo de sangre.

45. kai eipen o ihsouV tiV o ayamenoV mou arnoumenwn de pantwn eipen o petroV kai oi met autou epistata oi ocloi sunecousin se kai apoqlibousin kai legeiV tiV o ayamenoV mou

45. Jesús dijo: «¿Quién me ha tocado?» Como todos negasen, dijo Pedro: «Maestro, las gentes te aprietan y te oprimen.»

46. o de ihsouV eipen hyato mou tiV egw gar egnwn dunamin exelqousan ap emou

46. Pero Jesús dijo: «Alguien me ha tocado, porque he sentido que una fuerza ha salido de mí.»

47. idousa de h gunh oti ouk elaqen tremousa hlqen kai prospesousa autw di hn aitian hyato autou aphggeilen autw enwpion pantoV tou laou kai wV iaqh paracrhma

47. Viéndose descubierta la mujer, se acercó temblorosa, y postrándose ante él, contó delante de todo el pueblo por qué razón le había tocado, y cómo al punto había sido curada.

48. o de eipen auth qarsei qugater h pistiV sou seswken se poreuou eiV eirhnhn

48. El le dijo: «Hija, tu fe te ha salvado; vete en paz.»

49. eti autou lalountoV ercetai tiV para tou arcisunagwgou legwn autw oti teqnhken h qugathr sou mh skulle ton didaskalon

49. Estaba todavía hablando, cuando uno de casa del jefe de la sinagoga llega diciendo: «Tu hija está muerta. No molestes ya al Maestro.»

50. o de ihsouV akousaV apekriqh autw legwn mh fobou monon pisteue kai swqhsetai

50. Jesús, que lo oyó, le dijo: «No temas; solamente ten fe y se salvará.»

51. eiselqwn de eiV thn oikian ouk afhken eiselqein oudena ei mh petron kai iakwbon kai iwannhn kai ton patera thV paidoV kai thn mhtera

51. Al llegar a la casa, no permitió entrar con él más que a Pedro, Juan y Santiago, al padre y a la madre de la niña.

52. eklaion de panteV kai ekoptonto authn o de eipen mh klaiete ouk apeqanen alla kaqeudei

52. Todos la lloraban y se lamentaban, pero él dijo: «No lloréis, no ha muerto; está dormida.»

53. kai kategelwn autou eidoteV oti apeqanen

53. Y se burlaban de él, pues sabían que estaba muerta.

54. autoV de ekbalwn exw pantaV kai krathsaV thV ceiroV authV efwnhsen legwn h paiV egeirou

54. El, tomándola de la mano, dijo en voz alta: «Niña, levántate.»

55. kai epestreyen to pneuma authV kai anesth paracrhma kai dietaxen auth doqhnai fagein

55. Retornó el espíritu a ella, y al punto se levantó; y él mandó que le dieran a ella de comer.

56. kai exesthsan oi goneiV authV o de parhggeilen autoiV mhdeni eipein to gegonoV

56. Sus padres quedaron estupefactos, y él les ordenó que a nadie dijeran lo que había pasado.



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.