Mosaico decorativo

1. kai etaracqh o basileuV kai anebh eiV to uperwon thV pulhV kai eklausen kai outwV eipen en tw poreuesqai auton uie mou abessalwm uie mou uie mou abessalwm tiV dwh ton qanaton mou anti sou egw anti sou abessalwm uie mou uie mou

1. Entonces el rey se estremeció. Subió a la estancia que había encima de la puerta y rompió a llorar. Decia entre sollozos: «¡Hijo mío, Absalón; hijo mío, hijo mío, Absalón! ¡Quién me diera haber muerto en tu lugar, Absalón, hijo mío, hijo mío!»

2. kai anhggelh tw iwab legonteV idou o basileuV klaiei kai penqei epi abessalwm

2. Avisaron a Joab: «Mira que el rey está llorando y lamentándose por Absalón.»

3. kai egeneto h swthria en th hmera ekeinh eiV penqoV panti tw law oti hkousen o laoV en th hmera ekeinh legwn oti lupeitai o basileuV epi tw uiw autou

3. La victoria se trocó en duelo aquel día para todo el pueblo, porque aquel día supo el pueblo que el rey estaba desolado por su hijo.

4. kai dieklepteto o laoV en th hmera ekeinh tou eiselqein eiV thn polin kaqwV diakleptetai o laoV oi aiscunomenoi en tw autouV feugein en tw polemw

4. Y aquel día fue entrando el ejército a escondidas en la ciudad, como cuando va a escondidas un ejército que huye avergonzado de la batalla.

5. kai o basileuV ekruyen to proswpon autou kai ekraxen o basileuV fwnh megalh legwn uie mou abessalwm abessalwm uie mou

5. El rey, tapado el rostro, decía con grandes gemidos: «¡Hijo mío, Absalón; Absalón, hijo mío, hijo mío!»

6. kai eishlqen iwab proV ton basilea eiV ton oikon kai eipen kathscunaV shmeron to proswpon pantwn twn doulwn sou twn exairoumenwn se shmeron kai thn yuchn twn uiwn sou kai twn qugaterwn sou kai thn yuchn twn gunaikwn sou kai twn pallakwn sou

6. Entró Joab en la casa, donde el rey, y le dijo: «Estás hoy cubriendo de vergüenza el rostro de todos tus servidores, que han salvado hoy tu vida, la vida de tus hijos y tus hijas, la vida de tus mujeres y la vida de tus concubinas,

7. tou agapan touV misountaV se kai misein touV agapwntaV se kai anhggeilaV shmeron oti ouk eisin oi arconteV sou oude paideV oti egnwka shmeron oti ei abessalwm ezh panteV hmeiV shmeron nekroi oti tote to euqeV hn en ofqalmoiV sou

7. porque amas a los que te aborrecen y aborreces a los que te aman; hoy has demostrado que nada te importan tus jefes ni tus soldados; ahora estoy comprendiendo que si Absalón viviera y todos nosotros hubiéramos muerto hoy, te habría parecido bien.

8. kai nun anastaV exelqe kai lalhson eiV thn kardian twn doulwn sou oti en kuriw wmosa oti ei mh ekporeush shmeron ei aulisqhsetai anhr meta sou thn nukta tauthn kai epignwqi seautw kai kakon soi touto uper pan to kakon to epelqon soi ek neothtoV sou ewV tou nun

8. Ahora, pues, levántate, sal y habla al corazón de tus servidores, porque por Yahveh te juro que, si no sales, no quedará contigo esta noche ni un hombre, y esto sería para ti mayor calamidad que cuantas vinieron sobre ti desde tu juventud hasta hoy.»

9. kai anesth o basileuV kai ekaqisen en th pulh kai paV o laoV anhggeilan legonteV idou o basileuV kaqhtai en th pulh kai eishlqen paV o laoV kata proswpon tou basilewV kai israhl efugen anhr eiV ta skhnwmata autou

9. Se levantó el rey y vino a sentarse a la puerta. Se avisó a todo el ejército: «El rey está sentado a la puerta», y todo el ejército se presentó ante el rey. Israel había huido cada uno a su tienda.

10. kai hn paV o laoV krinomenoV en pasaiV fulaiV israhl legonteV o basileuV dauid errusato hmaV apo pantwn twn ecqrwn hmwn kai autoV exeilato hmaV ek ceiroV allofulwn kai nun pefeugen apo thV ghV kai apo thV basileiaV autou apo abessalwm

10. Y todo el pueblo discutía en todas las tribus de Israel diciendo: «El rey nos libró de nuestros enemigos y nos salvó de manos de los filisteos y ahora ha tenido que huir del país, lejos de Absalón.

11. kai abessalwm on ecrisamen ef' hmwn apeqanen en tw polemw kai nun ina ti umeiV kwfeuete tou epistreyai ton basilea kai to rhma pantoV israhl hlqen proV ton basilea

11. Pero Absalón, a quien ungimos por rey nuestro, ha muerto en la batalla. Así pues, ¿por qué estáis sin hacer nada para traer al rey?»

12. kai o basileuV dauid apesteilen proV sadwk kai proV abiaqar touV iereiV legwn lalhsate proV touV presbuterouV iouda legonteV ina ti ginesqe escatoi tou epistreyai ton basilea eiV ton oikon autou kai logoV pantoV israhl hlqen proV ton basilea

12. Llegaron hasta el rey estas palabras de todo Israel; y el rey David mandó a decir a los sacerdotes Sadoq y Abiatar: «Decid a los ancianos de Judá: "¿Por qué vais a ser los últimos en traer al rey a su casa?

13. adelfoi mou umeiV osta mou kai sarkeV mou umeiV kai ina ti ginesqe escatoi tou epistreyai ton basilea eiV ton oikon autou

13. Sois mis hermanos, mi carne y mis huesos sois, y ¿vais a ser los ultimos en hacer volver al rey?"

14. kai tw amessai ereite ouci ostoun mou kai sarx mou su kai nun tade poihsai moi o qeoV kai tade prosqeih ei mh arcwn dunamewV esh enwpion emou pasaV taV hmeraV anti iwab

14. Decid también a Amasá: "¿No eres tú hueso mío y carne mía? Esto me haga Dios y esto me añada si no entras a mi servicio toda mi vida como jefe del ejército, en lugar de Joab."»

15. kai eklinen thn kardian pantoV androV iouda wV androV enoV kai apesteilan proV ton basilea legonteV epistrafhti su kai panteV oi douloi sou

15. Entonces se inclinó el corazón de todos los hombres de Judá como un solo hombre y enviaron a decir al rey: «Vuelve, tú y todos tus servidores.»

16. kai epestreyen o basileuV kai hlqen ewV tou iordanou kai andreV iouda hlqan eiV galgala tou poreuesqai eiV apanthn tou basilewV diabibasai ton basilea ton iordanhn

16. Volvió, pues, el rey y llegó hasta el Jordán. Judá llegó hasta Guilgal, viniendo al encuentro del rey para ayudar al rey a pasar el Jordán.

17. kai etacunen semei uioV ghra uiou tou iemeni ek baourim kai katebh meta androV iouda eiV apanthn tou basilewV dauid

17. Semeí, hijo de Guerá, benjaminita de Bajurim, se apresuró a bajar con los hombres de Judá al encuentro del rey David.

18. kai cilioi andreV met' autou ek tou beniamin kai siba to paidarion tou oikou saoul kai deka pente uioi autou met' autou kai eikosi douloi autou met' autou kai kateuqunan ton iordanhn emprosqen tou basilewV

18. Venían con él mil hombres de Benjamín. Sibá, criado de la casa de Saúl, sus quince hijos y sus veinte siervos bajaron al Jordán delante del rey,

19. kai eleitourghsan thn leitourgian tou diabibasai ton basilea kai diebh h diabasiV exegeirai ton oikon tou basilewV kai tou poihsai to euqeV en ofqalmoiV autou kai semei uioV ghra epesen epi proswpon autou enwpion tou basilewV diabainontoV autou ton iordanhn

19. para ayudar a pasar a la familia del rey, y hacer todo lo que le pareciera bien. Semeí, hijo de Guerá, se echó ante el rey, cuando hubo pasado el Jordán,

20. kai eipen proV ton basilea mh dialogisasqw o kurioV mou anomian kai mh mnhsqhV osa hdikhsen o paiV sou en th hmera h o kurioV mou o basileuV exeporeueto ex ierousalhm tou qesqai ton basilea eiV thn kardian autou

20. y dijo al rey: «No me impute culpa mi señor y no recuerdes el mal que tu siervo hizo el día en que mi señor el rey salía de Jerusalén; que no lo guarde el rey en su corazón,

21. oti egnw o douloV sou oti egw hmarton kai idou egw hlqon shmeron proteroV pantoV oikou iwshf tou katabhnai eiV apanthn tou kuriou mou tou basilewV

21. porque bien conoce tu siervo que he pecado, pero he venido hoy el primero de toda la casa de José, para bajar al encuentro de mi señor el rey.»

22. kai apekriqh abessa uioV sarouiaV kai eipen mh anti toutou ou qanatwqhsetai semei oti kathrasato ton criston kuriou

22. Entonces Abisay, hijo de Sarvia, tomó la palabra y dijo: «¿Es que no va a morir Semeí por haber maldecido al ungido de Yahveh?»

23. kai eipen dauid ti emoi kai umin uioi sarouiaV oti ginesqe moi shmeron eiV epiboulon shmeron ou qanatwqhsetai tiV anhr ex israhl oti ouk oida ei shmeron basileuw egw epi ton israhl

23. Pero David dijo: «¿Qué tengo yo con vosotros, hijos de Sarvia, que os convertís hoy en adversarios míos? ¿Ha de morir hoy alguien en Israel? ¿Acaso no conozco que hoy vuelvo a ser rey de Israel?»

24. kai eipen o basileuV proV semei ou mh apoqanhV kai wmosen autw o basileuV

24. El rey dijo a Semeí: «No morirás.» Y el rey se lo juró.

25. kai memfibosqe uioV iwnaqan uiou saoul katebh eiV apanthn tou basilewV kai ouk eqerapeusen touV podaV autou oude wnucisato oude epoihsen ton mustaka autou kai ta imatia autou ouk eplunen apo thV hmeraV hV aphlqen o basileuV ewV thV hmeraV hV autoV paregeneto en eirhnh

25. También Meribbaal, hijo de Saúl, bajó al encuentro del rey. No había aseado sus pies ni sus manos, no había cuidado su bigote ni había lavado sus vestidos desde el día en que se marchó el rey hasta el día en que volvió en paz.

26. kai egeneto ote eishlqen eiV ierousalhm eiV apanthsin tou basilewV kai eipen autw o basileuV ti oti ouk eporeuqhV met' emou memfibosqe

26. Cuando llegó de Jerusalén al encuentro del rey, el rey le dijo: «¿Por qué no viniste conmigo, Meribbaal?»

27. kai eipen proV auton memfibosqe kurie mou basileu o douloV mou parelogisato me oti eipen o paiV sou autw episaxon moi thn onon kai epibw ep' authn kai poreusomai meta tou basilewV oti cwloV o douloV sou

27. Respondió él: «¡Oh rey, señor mío! Mi servidor me engañó: Tu siervo le había dicho: "Aparéjame el asno; montaré en él, y me iré con el rey", porque tu siervo es cojo.

28. kai meqwdeusen en tw doulw sou proV ton kurion mou ton basilea kai o kurioV mou o basileuV wV aggeloV tou qeou kai poihson to agaqon en ofqalmoiV sou

28. Ha calumniado a tu siervo ante mi señor el rey. Pero el rey mi señor es como el Angel de Dios y harás lo que bien te pareciere.

29. oti ouk hn paV o oikoV tou patroV mou all' h oti andreV qanatou tw kuriw mou tw basilei kai eqhkaV ton doulon sou en toiV esqiousin thn trapezan sou kai ti estin moi eti dikaiwma kai tou kekragenai me eti proV ton basilea

29. Pues toda la familia de mi padre merecía la muerte de parte del rey mi señor, y tú, con todo, has puesto a tu siervo entre los que comen a tu mesa. ¿Qué derecho tengo yo a implorar todavía al rey?»

30. kai eipen autw o basileuV ina ti laleiV eti touV logouV sou eipon su kai siba dieleisqe ton agron

30. El rey le dijo: «¿Para qué vas a a seguir repitiendo tus palabras? He decidido que tú y Sibá os repartáis las tierras.»

31. kai eipen memfibosqe proV ton basilea kai ge ta panta labetw meta to paragenesqai ton kurion mou ton basilea en eirhnh eiV ton oikon autou

31. Dijo Meribbaal al rey: «Y aun todo puede llevárselo, ya que mi señor el rey ha vuelto en paz a su casa.»

32. kai berzelli o galaadithV katebh ek rwgellim kai diebh meta tou basilewV ton iordanhn ekpemyai auton ton iordanhn

32. También Barzillay de Galaad había bajado de Roguelim y había pasado el Jordán con el rey para despedirle en el Jordán.

33. kai berzelli anhr presbuteroV sfodra uioV ogdohkonta etwn kai autoV dieqreyen ton basilea en tw oikein auton en manaim oti anhr megaV estin sfodra

33. Barzillay era muy ancinao; tenía ochenta años. Había proporcionado alimentos al rey durante su estancia en Majanáyim, porque era un hombre muy rico.

34. kai eipen o basileuV proV berzelli su diabhsh met' emou kai diaqreyw to ghraV sou met' emou en ierousalhm

34. Dijo el rey a Barzillay: «Sigue conmigo y yo te mantendré junto a mí en Jerusalén.»

35. kai eipen berzelli proV ton basilea posai hmerai etwn zwhV mou oti anabhsomai meta tou basilewV eiV ierousalhm

35. Pero Barzillay dijo al rey: «¿Cuántos podrán ser los años de mi vida para que suba con el rey a Jerusalén?

36. uioV ogdohkonta etwn egw eimi shmeron mh gnwsomai ana meson agaqou kai kakou h geusetai o douloV sou eti o fagomai h piomai h akousomai eti fwnhn adontwn kai adouswn ina ti estai eti o douloV sou eiV fortion epi ton kurion mou ton basilea

36. Ochenta años tengo. ¿Puedo hoy distinguir entre lo bueno y lo malo? Tu siervo no llega ya a saborear lo que come o bebe, ni alcanzo ya a oír la voz de los cantores y cantoras. ¿Por qué tu siervo ha de seguir siendo una carga para el rey mi señor?

37. wV bracu diabhsetai o douloV sou ton iordanhn meta tou basilewV kai ina ti antapodidwsin moi o basileuV thn antapodosin tauthn

37. Tu siervo continuará con el rey un poco más allá del Jordán, pero ¿para qué ha de concederme el rey tal recompensa?

38. kaqisatw dh o douloV sou kai apoqanoumai en th polei mou para tw tafw tou patroV mou kai thV mhtroV mou kai idou o douloV sou camaam diabhsetai meta tou kuriou mou tou basilewV kai poihson autw to agaqon en ofqalmoiV sou

38. Permite que tu siervo se vuelva para morir en mi ciudad, junto al sepulcro de mi padre y de mi madre. Aquí está tu siervo Kimham. Que siga él con el rey mi señor y haz con él lo que bien te parezca.»

39. kai eipen o basileuV met' emou diabhtw camaam kagw poihsw autw to agaqon en ofqalmoiV sou kai panta osa eklexh ep' emoi poihsw soi

39. Dijo el rey: «Que venga Kimham conmigo; haré por él cuanto desees, y todo cuanto me pidas te lo concederé.»

40. kai diebh paV o laoV ton iordanhn kai o basileuV diebh kai katefilhsen o basileuV ton berzelli kai euloghsen auton kai epestreyen eiV ton topon autou

40. Todo el pueblo pasó el Jordán. Pasó el rey, que besó a Barzillay y le bendijo, y éste se volvió a su casa.

41. kai diebh o basileuV eiV galgala kai camaam diebh met' autou kai paV o laoV iouda diabainonteV meta tou basilewV kai ge to hmisu tou laou israhl

41. Siguió el rey hacia Guilgal y Kimham pasó con él. Iba con el rey todo el pueblo de Judá y la mitad del pueblo de Israel.

42. kai idou paV anhr israhl paregenonto proV ton basilea kai eipon proV ton basilea ti oti ekleyan se oi adelfoi hmwn anhr iouda kai diebibasan ton basilea kai ton oikon autou ton iordanhn kai panteV andreV dauid met' autou

42. En esto todos los hombres de Israel fueron al rey y le dijeron: «¿Por qué nuestros hermanos, los hombres de Judá, te tienen secuestrado y han hecho pasar el Jordán al rey, a su casa y a todos los hombres de David con él?»

43. kai apekriqh paV anhr iouda proV andra israhl kai eipan dioti eggizei proV me o basileuV kai ina ti outwV equmwqhV peri tou logou toutou mh brwsei efagamen ek tou basilewV h doma edwken h arsin hren hmin

43. Todos los hombres de Judá respondieron a los hombres de Israel: «Porque el rey está emparentado conmigo. ¿Por qué te ha de irritar esto? ¿Hemos conmido acaso a expensas del rey? ¿O nos hemos llevado alguna ración?»

44. kai apekriqh anhr israhl tw andri iouda kai eipen deka ceireV moi en tw basilei kai prwtotokoV egw h su kai ge en tw dauid eimi uper se kai ina ti touto ubrisaV me kai ouk elogisqh o logoV mou prwtoV moi tou epistreyai ton basilea emoi kai esklhrunqh o logoV androV iouda uper ton logon androV israhl

44. Los hombres de Israel respondieron a los hombres de Judá: «Yo tengo diez partes en el rey y además soy el primogénito. ¿Por qué me has menospreciado? ¿No hablé yo primero para hacer volver a mi rey?» Pero las palabras de los hombres de Judá fueron más ásperas que las de los hombres de Israel.



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.