Mosaico decorativo

1. kai ercontai oi zifaioi ek thV aucmwdouV proV ton saoul eiV ton bounon legonteV idou dauid skepazetai meq' hmwn en tw bounw tou ecela tou kata proswpon tou iessaimoun

1. Llegaron los zifitas donde Saúl, en Guibeá, diciendo: «¿Acaso no está escondido David en la colina de Jakilá, hacia el este de la estepa?»

2. kai anesth saoul kai katebh eiV thn erhmon zif kai met' autou treiV ciliadeV andrwn eklektoi ex israhl zhtein ton dauid en th erhmw zif

2. Se levantó Saúl y bajó al desierto de Zif, con tres mil hombres escogidos de Israel, para buscar a David en el desierto de Zif.

3. kai parenebalen saoul en tw bounw tou ecela epi proswpou tou iessaimoun epi thV odou kai dauid ekaqisen en th erhmw kai eiden dauid oti hkei saoul opisw autou eiV thn erhmon

3. Acampó Saúl en la colina de Jakilá, que está al este de la estepa, junto al camino. Andaba David por el desierto y vió que entraba Saúl en el desierto para perseguirle.

4. kai apesteilen dauid kataskopouV kai egnw oti hkei saoul etoimoV ek keila

4. Envió David exploradores y supo con seguridad que Saúl había venido.

5. kai anesth dauid laqra kai eisporeuetai eiV ton topon ou ekaqeuden ekei saoul kai ekei abennhr uioV nhr arcistrathgoV autou kai saoul ekaqeuden en lamphnh kai o laoV parembeblhkwV kuklw autou

5. Se levantó David y llegó al lugar donde acampaba Saúl. Observó el sitio en que estaban acostados Saúl y Abner, hijo de Ner, jefe de su tropa. Dormía Saúl en el círculo del campamento, estando la tropa acampada en derredor de él.

6. kai apekriqh dauid kai eipen proV acimelec ton cettaion kai proV abessa uion sarouiaV adelfon iwab legwn tiV eiseleusetai met' emou proV saoul eiV thn parembolhn kai eipen abessa egw eiseleusomai meta sou

6. David dirigió la palabra a Ajimélek, hitita, y a Abisay, hijo de Sarvia, hermano de Joab, diciendo: «¿Quién quiere bajar conmigo al campamento, donde Saúl?» Abisay respondió: «Yo bajo contigo.»

7. kai eisporeuetai dauid kai abessa eiV ton laon thn nukta kai idou saoul kaqeudwn upnw en lamphnh kai to doru empephgoV eiV thn ghn proV kefalhV autou kai abennhr kai o laoV autou ekaqeuden kuklw autou

7. David y Abisay se dirigieron de noche hacia la tropa. Saúl dormía acostado en el centro del campamento, con su lanza, clavada en tierra, a su cabecera; Abner y el ejército estaban acostados en torno a él.

8. kai eipen abessa proV dauid apekleisen shmeron kurioV ton ecqron sou eiV taV ceiraV sou kai nun pataxw auton tw dorati eiV thn ghn apax kai ou deuterwsw autw

8. Dijo entonces Abisay a David: «Hoy ha copado Dios a tu enemigo en tu mano. Déjame que ahora mismo lo clave en tierra con la lanza de un solo golpe. No tendré que repetir.»

9. kai eipen dauid proV abessa mh tapeinwshV auton oti tiV epoisei ceira autou epi criston kuriou kai aqwwqhsetai

9. Pero David dijo a Abisay: «No lo mates. ¿Quién atentó contra el ungido de Yahveh y quedó impune?»

10. kai eipen dauid zh kurioV ean mh kurioV paish auton h h hmera autou elqh kai apoqanh h eiV polemon katabh kai prosteqh

10. Añadió David: «Vive Yahveh, que ha de ser Yahveh quien le hiera, bien que llegue su día y muera, bien que baje al combate y perezca.

11. mhdamwV moi para kuriou epenegkein ceira mou epi criston kuriou kai nun labe dh to doru apo proV kefalhV autou kai ton fakon tou udatoV kai apelqwmen kaq' eautouV

11. Líbreme Yahveh de levantar mi mano contra el ungido de Yahveh. Ahora toma la lanza de su cabecera y el jarro de agua y vámonos.»

12. kai elaben dauid to doru kai ton fakon tou udatoV apo proV kefalhV autou kai aphlqon kaq' eautouV kai ouk hn o blepwn kai ouk hn o ginwskwn kai ouk hn o exegeiromenoV panteV upnounteV oti qamboV kuriou epepesen ep' autouV

12. Tomó David la lanza y el jarro de la cabecera de Saúl y se fueron. Nadie los vio, nadie se enteró, nadie se despertó. Todos dormían porque se había abatido sobre ellos el sopor profundo de Yahveh.

13. kai diebh dauid eiV to peran kai esth epi thn korufhn tou orouV makroqen kai pollh h odoV ana meson autwn

13. Pasó David al otro lado y se colocó lejos, en la cumbre del monte, quedando un gran espacio entre ellos.

14. kai prosekalesato dauid ton laon kai tw abennhr elalhsen legwn ouk apokriqhsei abennhr kai apekriqh abennhr kai eipen tiV ei su o kalwn me

14. Gritó David a la gente y a Abner, hijo de Ner, diciendo : «¿No me respondes, Abner?» Respondió Abner: «¿Quién eres tú que me llamas?»

15. kai eipen dauid proV abennhr ouk anhr su kai tiV wV su en israhl kai dia ti ou fulasseiV ton kurion sou ton basilea oti eishlqen eiV ek tou laou diafqeirai ton basilea kurion sou

15. Dijo David a Abner: «¿No eres tú un hombre? ¿Quién como tú en Israel? ¿Por qué, pues, no has custadiado al rey tu señor? Pues uno del pueblo ha entrado para matar al rey, tu señor.

16. kai ouk agaqon to rhma touto o pepoihkaV zh kurioV oti uioi qanatwsewV umeiV oi fulassonteV ton basilea kurion umwn ton criston kuriou kai nun ide dh to doru tou basilewV kai o fakoV tou udatoV pou estin ta proV kefalhV autou

16. No está bien esto que has hecho. Vive Yahveh que sois reos de muerte por no haber velado sobre vuestro señor, el ungido de Yahveh. Mira ahora. ¿Dónde está la lanza del rey y el jarro del agua que había junto a la cabecera?»

17. kai epegnw saoul thn fwnhn tou dauid kai eipen h fwnh sou auth teknon dauid kai eipen dauid douloV sou kurie basileu

17. Reconoció Saúl la voz de David y preguntó: «¿Es ésta tu voz, hijo mío David?» Respondió David: «Mi voz es, oh rey, mi señor,»

18. kai eipen ina ti touto katadiwkei o kurioV mou opisw tou doulou autou oti ti hmarthka kai ti eureqh en emoi adikhma

18. y añadió: «¿Por qué persigue mi señor a su siervo? ¿Qué he hecho y qué maldad hay en mí?

19. kai nun akousatw dh o kurioV mou o basileuV to rhma tou doulou autou ei o qeoV episeiei se ep' eme osfranqeih qusiaV sou kai ei uioi anqrwpwn epikataratoi outoi enwpion kuriou oti exebalon me shmeron mh esthrisqai en klhronomia kuriou legonteV poreuou douleue qeoiV eteroiV

19. Que el rey mi señor se digne escuchar ahora las palabras de su siervo. Si es Yahveh quien te excita contra mí, que sea aplacado con una oblación, pero si son los hombres, malditos sean ante Yahveh, porque me expulsan hoy para que no participe en le heredad de Yahveh, diciéndose: «Que vaya a servir a otros dioses.»

20. kai nun mh pesoi to aima mou epi thn ghn ex enantiaV proswpou kuriou oti exelhluqen o basileuV israhl zhtein thn yuchn mou kaqwV katadiwkei o nuktikorax en toiV oresin

20. Que no caiga ahora mi sangre en tierra lejos de la presencia de Yahveh, pues ha salido el rey de Israel a la caza de mi vida como quien persigue una perdiz en los montes.»

21. kai eipen saoul hmarthka epistrefe teknon dauid oti ou kakopoihsw se anq' wn entimoV yuch mou en ofqalmoiV sou en th shmeron memataiwmai kai hgnohka polla sfodra

21. Respondió Saúl: «He pecado. Vuelve, hijo mío, David, no te haré ya ningún mal, ya que mi vida ha sido hoy preciosa a tus ojos. Me he portado como un necio y estaba totalmente equivocado.»

22. kai apekriqh dauid kai eipen idou to doru tou basilewV dielqetw eiV twn paidariwn kai labetw auto

22. Respondió David: «Aquí está la lanza del rey. Que pase uno de los servidores y la tome.

23. kai kurioV epistreyei ekastw taV dikaiosunaV autou kai thn pistin autou wV paredwken se kurioV shmeron eiV ceiraV mou kai ouk hqelhsa epenegkein ceira mou epi criston kuriou

23. Yahveh devolverá a cada uno según su justicia y su fidelidad; pues hoy te ha entregado Yahveh en mis manos, pero no he querido alzar mi mano contra el ungido de Yahveh.

24. kai idou kaqwV emegalunqh h yuch sou shmeron en tauth en ofqalmoiV mou outwV megalunqeih h yuch mou enwpion kuriou kai skepasai me kai exeleitai me ek pashV qliyewV

24. De igual modo que tu vida ha sido hoy de gran precio a mis ojos, así será de gran precio la mía a los ojos de Yahveh, de suerte que me libere de toda angustia.»

25. kai eipen saoul proV dauid euloghmenoV su teknon kai poiwn poihseiV kai dunamenoV dunhsei kai aphlqen dauid eiV thn odon autou kai saoul anestreyen eiV ton topon autou

25. Dijo Saúl a David: «Bendito seas, hijo mío David. Triunfarás en todas tus empresas.» Siguió David por su camino y Saúl se volvió a su casa.



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.