Mosaico decorativo

1. kai apeqanen samouhl kai sunaqroizontai paV israhl kai koptontai auton kai qaptousin auton en oikw autou en armaqaim kai anesth dauid kai katebh eiV thn erhmon maan

1. Samuel murió. Todo Israel se congregó para llorarle y lo sepultaron en su heredad, en Ramá. David se levantó y bajó al desierto de Maón.

2. kai hn anqrwpoV en th maan kai ta poimnia autou en tw karmhlw kai o anqrwpoV megaV sfodra kai toutw poimnia triscilia kai aigeV ciliai kai egenhqh en tw keirein to poimnion autou en tw karmhlw

2. Había un hombre en Maón que tenía su hacienda en Carmelo. Era un hombre muy rico; poseía 3.000 ovejas y mil cabras. Estaba entonces en Carmelo, esquilando su rebaño.

3. kai onoma tw anqrwpw nabal kai onoma th gunaiki autou abigaia kai h gunh autou agaqh sunesei kai kalh tw eidei sfodra kai o anqrwpoV sklhroV kai ponhroV en epithdeumasin kai o anqrwpoV kunikoV

3. El hombre se llamaba Nabal y su mujer se llamaba Abigaíl; ella era muy prudente y hermosa, pero el hombre era duro y de mala conducta. Era calebita.

4. kai hkousen dauid en th erhmw oti keirei nabal o karmhlioV to poimnion autou

4. Supo David en el desierto que Nabal estaba esquilando su rebaño

5. kai dauid apesteilen deka paidaria kai eipen toiV paidarioiV anabhte eiV karmhlon kai apelqate proV nabal kai erwthsate auton epi tw onomati mou eiV eirhnhn

5. y mandó diez muchachos diciéndoles: «Subid a Carmelo y llegad donde Nabal y le saludáis en mi nombre,

6. kai ereite tade eiV wraV kai su ugiainwn kai o oikoV sou kai panta ta sa ugiainonta

6. y hablad así a mi hermano; Salud para tí, salud para tu casa y salud para todo lo tuyo.

7. kai nun idou akhkoa oti keirousin soi nun oi poimeneV sou oi hsan meq' hmwn en th erhmw kai ouk apekwlusamen autouV kai ouk eneteilameqa autoiV ouqen pasaV taV hmeraV ontwn autwn en karmhlw

7. He sabido que estás de esquileo; pues bien, tus pastores han estado con nosotros y nunca les hemos molestado ni han echado en falta nada de lo suyo mientras estuvieron en Carmelo.

8. erwthson ta paidaria sou kai apaggelousin soi kai euretwsan ta paidaria carin en ofqalmoiV sou oti ef' hmeran agaqhn hkomen doV dh o ean eurh h ceir sou tw uiw sou tw dauid

8. Pregunta a tus criados y ellos te lo dirán. Que estos muchachos encuentren, pues gracia a tus ojos, ya que hemos venido en un día de fiesta, y dales lo que tengas a mano para tus siervos y tu hijo David."»

9. kai ercontai ta paidaria kai lalousin touV logouV toutouV proV nabal kata panta ta rhmata tauta en tw onomati dauid kai anephdhsen

9. Llegaron los muchachos de David, dijeron a Nabal todas estas palabras en nombre de David y se quedaron esperando.

10. kai apekriqh nabal toiV paisin dauid kai eipen tiV o dauid kai tiV o uioV iessai shmeron peplhqummenoi eisin oi douloi anacwrounteV ekastoV ek proswpou tou kuriou autou

10. Pero Nabal respondió a los servidores de David: «¿Quién es David y quién es el hijo de Jesé? Abundan hoy en día los siervos que andan huídos de sus señores.

11. kai lhmyomai touV artouV mou kai ton oinon mou kai ta qumata mou a tequka toiV keirousin mou ta probata kai dwsw auta andrasin oiV ouk oida poqen eisin

11. ¿Voy a tomar acaso mi pan y mi vino y las reses que he sacrificado para los esquiladores y se las voy a dar a unos hombres que no sé de dónde son?»

12. kai apestrafhsan ta paidaria dauid eiV odon autwn kai anestreyan kai hlqon kai anhggeilan tw dauid kata ta rhmata tauta

12. Los muchachos de David dieron la vuelta y se volvieron por su camino, y en llegando le conmunicaron todas estas palabras.

13. kai eipen dauid toiV andrasin autou zwsasqe ekastoV thn romfaian autou kai anebhsan opisw dauid wV tetrakosioi andreV kai oi diakosioi ekaqisan meta twn skeuwn

13. David dijo a sus hombres: «Que cada uno ciña su espada.» Todos ciñeron su espada. También David se ciñó su espada. Subieron detrás de David unos cuatrocientos hombres, quedándose doscientos con el bagaje.

14. kai th abigaia gunaiki nabal aphggeilen en twn paidariwn legwn idou dauid apesteilen aggelouV ek thV erhmou euloghsai ton kurion hmwn kai exeklinen ap' autwn

14. Uno de los servidores avisó a Abigaíl, mujer de Nabal, diciendo: «Mira que David ha enviado mensajeros desde el desierto para saludar a nuestro amo, y se ha lanzado contra ellos.

15. kai oi andreV agaqoi hmin sfodra ouk apekwlusan hmaV oude eneteilanto hmin pasaV taV hmeraV aV hmen par' autoiV kai en tw einai hmaV en agrw

15. Sin embargo, esos hombres han sido muy buenos con nosotros, y nada echamos en falta mientras anduvimos con ellos, cuando estábamos en el campo.

16. wV teicoV hsan peri hmaV kai thn nukta kai thn hmeran pasaV taV hmeraV aV hmeqa par' autoiV poimainonteV to poimnion

16. Fueron nuestra defensa noche y día todo el tiempo que estuvimos con ellos guardando el ganado.

17. kai nun gnwqi kai ide ti su poihseiV oti suntetelestai h kakia eiV ton kurion hmwn kai eiV ton oikon autou kai outoV uioV loimoV kai ouk estin lalhsai proV auton

17. Date cuenta y mira lo que debes hacer, porque ya está decretada la ruina de nuestro amo y de toda la casa, y es un necio al que nada se puede decir.

18. kai espeusen abigaia kai elaben diakosiouV artouV kai duo aggeia oinou kai pente probata pepoihmena kai pente oifi alfitou kai gomor en stafidoV kai diakosiaV palaqaV kai eqeto epi touV onouV

18. Tomó Abigaíl a toda prisa doscientos panes y dos ordres de vino, cinco carneros ya preparados, cinco arrobas de trigo tostado, cien racimos de uvas pasas y doscientos panes de higos secos, y lo cargó sobre unos asnos,

19. kai eipen toiV paidarioiV authV proporeuesqe emprosqen mou kai idou egw opisw umwn paraginomai kai tw andri authV ouk aphggeilen

19. diciendo a sus servidores: «Pasad delante de mí, que yo os sigo.» Pero nada dijo a su marido Nabal.

20. kai egenhqh authV epibebhkuihV epi thn onon kai katabainoushV en skeph tou orouV kai idou dauid kai oi andreV autou katebainon eiV sunanthsin authV kai aphnthsen autoiV

20. Cuando bajaba ella, montada en el asno, por lo cubierto de la montaña, David y sus hombres bajaban en dirección contraria y se tropezó con ellos.

21. kai dauid eipen iswV eiV adikon pefulaka panta ta autou en th erhmw kai ouk eneteilameqa labein ek pantwn twn autou ouqen kai antapedwken moi ponhra anti agaqwn

21. David se decía: «Muy en vano he guardado en el desierto todo lo de este hombre para que nada de lo suyo le faltase, pues me devuelve mal por bien.

22. tade poihsai o qeoV tw dauid kai tade prosqeih ei upoleiyomai ek pantwn twn tou nabal ewV prwi ourounta proV toicon

22. Esto haga Dios a David y esto otro añada si para el alba dejo con vida ni un solo varón de los de Nabal.»

23. kai eiden abigaia ton dauid kai espeusen kai katephdhsen apo thV onou kai epesen enwpion dauid epi proswpon authV kai prosekunhsen autw epi thn ghn

23. Apenas vio a David, se apresuró Abigaíl a bajar del asno y cayendo ante David se postró en tierra, y

24. epi touV podaV autou kai eipen en emoi kurie mou h adikia lalhsatw dh h doulh sou eiV ta wta sou kai akouson thV doulhV sou logon

24. arrojándose a sus pies le dijo: «Caiga sobre mí la falta, señor. Deja que tu sierva hable a tus oídos y eschucha las palabras de tu sierva.

25. mh dh qesqw o kurioV mou kardian autou epi ton anqrwpon ton loimon touton oti kata to onoma autou outwV estin nabal onoma autw kai afrosunh met' autou kai egw h doulh sou ouk eidon ta paidaria sou a apesteilaV

25. No haga caso mi señor de este necio de Nabal; porque le va bien el nombre: necio se llama y la necedad está con él; yo, tu sierva, no vi a los siervos que mi señor había enviado.

26. kai nun kurie zh kurioV kai zh h yuch sou kaqwV ekwlusen se kurioV tou mh elqein eiV aima aqwon kai swzein thn ceira sou soi kai nun genointo wV nabal oi ecqroi sou kai oi zhtounteV tw kuriw mou kaka

26. Ahora, mi señor, por Yahveh y por tu vida, por Yahveh que te ha impedido derramar sangre y tomarte la justicia por tu propia mano, que sean como Nabal tus enemigos y los que buscan la ruina de mi señor.

27. kai nun labe thn eulogian tauthn hn enhnocen h doulh sou tw kuriw mou kai dwseiV toiV paidarioiV toiV paresthkosin tw kuriw mou

27. Cuanto a este presente que tu sierva ha hecho traer para mi señor, que sea entregado a los muchachos que marchan en pos de mi señor.

28. aron dh to anomhma thV doulhV sou oti poiwn poihsei kurioV tw kuriw mou oikon piston oti polemon kuriou o kurioV mou polemei kai kakia ouc eureqhsetai en soi pwpote

28. Perdona, por favor, la falta de tu sierva, ya que ciertamente hará Yahveh una casa permanente a mi señor, pues mi señor combate las batallas de Yahveh y no vendrá mal sobre ti en toda tu vida.

29. kai anasthsetai anqrwpoV katadiwkwn se kai zhtwn thn yuchn sou kai estai h yuch kuriou mou endedemenh en desmw thV zwhV para kuriw tw qew kai yuchn ecqrwn sou sfendonhseiV en mesw thV sfendonhV

29. Y aunque se alza un hombre para perseguirte y buscar tu vida, la vida de mi señor está encerrada en la bolsa de la vida, al lado de Yahveh tu Dios, mientras que la vida de los enemigos de mi señor la volteará en el hueco de la honda.

30. kai estai oti poihsei kurioV tw kuriw mou panta osa elalhsen agaqa epi se kai enteleitai soi kurioV eiV hgoumenon epi israhl

30. Cuando haga Yahveh a mi señor todo el bien que te ha prometido y te haya establecido como caudillo de Israel,

31. kai ouk estai soi touto bdelugmoV kai skandalon tw kuriw mou ekceai aima aqwon dwrean kai swsai ceira kuriou mou autw kai agaqwsei kurioV tw kuriw mou kai mnhsqhsh thV doulhV sou agaqwsai auth

31. que no haya turbación ni remordimiento en el corazón de mi señor por haber derramado sangre inocente y haberse tomado mi señor la justicia por su mano; y cuando Yahveh haya favorecido a mi señor. acuérdase de tu sierva.»

32. kai eipen dauid th abigaia euloghtoV kurioV o qeoV israhl oV apesteilen se shmeron en tauth eiV apanthsin mou

32. David dijo a Abigaíl: «Bendito sea Yahveh, Dios de Israel, que te ha enviado hoy a mi encuentro.

33. kai euloghtoV o tropoV sou kai euloghmenh su h apokwlusasa me shmeron en tauth mh elqein eiV aimata kai swsai ceira mou emoi

33. Bendita sea tu prudencia y bendita tú misma que me has impedido derramar sangre y tomarme la justicia por mi mano.

34. plhn oti zh kurioV o qeoV israhl oV apekwlusen me shmeron tou kakopoihsai se oti ei mh espeusaV kai paregenou eiV apanthsin moi tote eipa ei upoleifqhsetai tw nabal ewV fwtoV tou prwi ourwn proV toicon

34. Pero con todo, vive Yahveh, Dios de Israel, que me ha impedido hacerte mal, que de no haberte apresurado a venir a mi encuentro, no le hubiera quedado a Nabal, al romper el alba, ni un solo varón.»

35. kai elaben dauid ek ceiroV authV panta a eferen autw kai eipen auth anabhqi eiV eirhnhn eiV oikon sou blepe hkousa thV fwnhV sou kai hretisa to proswpon sou

35. Tomó David de mano de ella lo que le traía y le dijo: «Sube en paz a tu casa; mira, he escuchado tu voz y he accedido a tu petición.»

36. kai paregenhqh abigaia proV nabal kai idou autw potoV en oikw autou wV potoV basilewV kai h kardia nabal agaqh ep' auton kai autoV mequwn ewV sfodra kai ouk aphggeilen autw rhma mikron h mega ewV fwtoV tou prwi

36. Cuando Abigaíl llegó donde Nabal, estaba celebrando en su casa un banquete regio; estaba alegre su corazón y completamente borracho. No le dijo una palabra, ni grande ni pequeña, hasta el lucir del día.

37. kai egeneto prwi wV exenhyen apo tou oinou nabal aphggeilen autw h gunh autou ta rhmata tauta kai enapeqanen h kardia autou en autw kai autoV ginetai wV liqoV

37. Pero a la mañana, cuando se le pasó el vino a Nabal, le contó su mujer lo sucedido; el corazón se le murió en el pecho y se le quedó como una piedra.

38. kai egeneto wsei deka hmerai kai epataxen kurioV ton nabal kai apeqanen

38. Al cabo de unos diez días hirió Yahveh a Nabal y murió.

39. kai hkousen dauid kai eipen euloghtoV kurioV oV ekrinen thn krisin tou oneidismou mou ek ceiroV nabal kai ton doulon autou periepoihsato ek ceiroV kakwn kai thn kakian nabal apestreyen kurioV eiV kefalhn autou kai apesteilen dauid kai elalhsen peri abigaiaV labein authn eautw eiV gunaika

39. Oyó David que Nabal había muerto y dijo: «Bendito sea Yahveh que ha defendido mi causa contra la injuria de Nabal y ha preservado a su siervo de hacer mal. Yahveh ha hecho caer la maldad de Nabal sobre su cabeza.» Envió David mensajeros para proponer a Abigaíl que fuera su mujer.

40. kai hlqon oi paideV dauid proV abigaian eiV karmhlon kai elalhsan auth legonteV dauid apesteilen hmaV proV se labein se autw eiV gunaika

40. Llegaron los mensajeros de David a casa de Abigaíl en Carmelo y le hablaron diciendo: «David nos envía a ti para tomarte por mujer.»

41. kai anesth kai prosekunhsen epi thn ghn epi proswpon kai eipen idou h doulh sou eiV paidiskhn niyai podaV twn paidwn sou

41. Se levantó ella y se postró rostro en tierra diciendo: «Tu sierva es una esclava para lavar los pies de los siervos de mi señor.»

42. kai anesth abigaia kai epebh epi thn onon kai pente korasia hkolouqoun auth kai eporeuqh opisw twn paidwn dauid kai ginetai autw eiV gunaika

42. Se levantó Abigaíl apresuradamente, montó en su asno y, seguida de cinco de sus siervas, se fue tras los enviados de David y fue su mujer.

43. kai thn acinaam elaben dauid ex iezrael kai amfoterai hsan autw gunaikeV

43. David había tomado también por mujer a Ajinoam de Yizreel y las dos fueron mujeres suyas.

44. kai saoul edwken melcol thn qugatera autou thn gunaika dauid tw falti uiw laiV tw ek romma

44. Saúl había dado su hija Mikal, mujer de David, a Paltí, hijo de Layis, de Gallim.



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.