Mosaico decorativo

1. kai wV katepausen o qoruboV twn andrwn twn kuklw thV sunedriaV kai eipen olofernhV arcistrathgoV dunamewV assour proV aciwr enantion pantoV tou dhmou allofulwn kai proV pantaV uiouV mwab

1. A estas palavras, Holofernes encolerizou-se e disse a Aquior:

2. kai tiV ei su aciwr kai oi misqwtoi tou efraim oti eprofhteusaV en hmin kaqwV shmeron kai eipaV to genoV israhl mh polemhsai oti o qeoV autwn uperaspiei autwn kai tiV qeoV ei mh naboucodonosor outoV apostelei to kratoV autou kai exoleqreusei autouV apo proswpou thV ghV kai ou rusetai autouV o qeoV autwn

2. “Já que nos predisseste que a nação de Israel será defendida por seu Deus, vou mostrar-te que não há outro deus senão Nabuco­donosor:

3. all' hmeiV oi douloi autou pataxomen autouV wV anqrwpon ena kai ouc uposthsontai to kratoV twn ippwn hmwn

3. quando os tivermos ferido a todos como a um só homem, perecerás tu também com eles pela espada dos assírios e todo o Israel desaparecerá contigo.

4. katakausomen gar autouV en autoiV kai ta orh autwn mequsqhsetai en tw aimati autwn kai ta pedia autwn plhrwqhsetai twn nekrwn autwn kai ouk antisthsetai to icnoV twn podwn autwn kata proswpon hmwn alla apwleia apolountai legei o basileuV naboucodonosor o kurioV pashV thV ghV eipen gar ou mataiwqhsetai ta rhmata twn logwn autou

4. Assim apren­derás que Nabucodonosor é o senhor de toda a terra. A espada de meus soldados atravessará tuas costas e cairás trans­passado no meio dos feridos de Israel. Não respirarás mais senão para ser exterminado com eles.

5. su de aciwr misqwte tou ammwn oV elalhsaV touV logouV toutouV en hmera adikiaV sou ouk oyei eti to proswpon mou apo thV hmeraV tauthV ewV ou ekdikhsw to genoV twn ex aiguptou

5. Se crês na verdade de tua profecia, não desanimes; muda a palidez de tua face, se pensas que minhas palavras não se podem realizar.

6. kai tote dieleusetai o sidhroV thV stratiaV mou kai o laoV twn qerapontwn mou taV pleuraV sou kai pesh en toiV traumatiaiV autwn otan epistreyw

6. E para que saibas que terás a mesma sorte que eles, serás desde já associado a esse povo, a fim de sofreres com eles os golpes de minha vingança, quando minha espada infligir-lhes o castigo que merecem”.

7. kai apokatasthsousin se oi douloi mou eiV thn oreinhn kai qhsousin se en mia twn polewn twn anabasewn

7. Então, Holofernes ordenou aos seus homens que prendessem Aquior e o levassem a Betúlia para entregá-lo nas mãos dos israelitas.*

8. kai ouk apolh ewV ou exoleqreuqhV met' autwn

8. Os escravos de Holofernes tomaram-no e se foram através da planície. Ao se aproximarem dos montes, porém, saíram contra eles os atiradores de funda

9. kai eiper elpizeiV th kardia sou oti ou sullhmfqhsontai mh sumpesetw sou to proswpon elalhsa kai ouden diapeseitai twn rhmatwn mou

9. e eles desviaram-se para os lados da montanha, onde ataram Aquior a uma árvore pelas mãos e pés. Abandonaram-no ali amarrado e voltaram para o seu senhor.

10. kai prosetaxen olofernhV toiV douloiV autou oi hsan paresthkoteV en th skhnh autou sullabein ton aciwr kai apokatasthsai auton eiV baituloua kai paradounai eiV ceiraV uiwn israhl

10. Ora, os israelitas que desciam de Betúlia encontraram-no e, soltando-o, levaram-no para a cidade. Puseram-no no meio do povo e perguntaram-lhe o motivo por que os assírios o deixaram amarrado.

11. kai sunelabon auton oi douloi autou kai hgagon auton exw thV parembolhV eiV to pedion kai aphran ek mesou thV pedinhV eiV thn oreinhn kai paregenonto epi taV phgaV ai hsan upokatw baituloua

11. Naquele tempo, Betúlia era governada por Ozias, filho de Micas, da tribo de Simeão e por Carmi, também chamado Gotoniel.

12. kai wV eidan autouV oi andreV thV polewV epi thn korufhn tou orouV anelabon ta opla autwn kai aphlqon exw thV polewV epi thn korufhn tou orouV kai paV anhr sfendonhthV diekrathsan thn anabasin autwn kai eballon en liqoiV ep' autouV

12. E, estando no meio dos anciãos e em presença de todo o povo, Aquior contou tudo o que tinha respondido quando Holofernes o interrogara e como a gente de Holofernes quis matá-lo por ter ele falado assim;

13. kai upodusanteV upokatw tou orouV edhsan ton aciwr kai afhkan errimmenon upo thn rizan tou orouV kai apwconto proV ton kurion autwn

13. e como Holofernes, encolerizado, ordenara que ele fosse por esse motivo entregue aos israelitas, a fim de que, após a vitória sobre eles, ele fizesse perecer também Aquior com diversos suplícios, porque ele dissera que o Deus do céu era o defensor de Israel.

14. katabanteV de oi uioi israhl ek thV polewV autwn epesthsan autw kai lusanteV auton aphgagon eiV thn baituloua kai katesthsan auton epi touV arcontaV thV polewV autwn

14. Após essa narração de Aquior, todo o povo se prostrou com o rosto por terra em adoração diante do Senhor e todos, unidos de coração, oraram ao Senhor com gemidos e prantos:

15. oi hsan en taiV hmeraiV ekeinaiV oziaV o tou mica ek thV fulhV sumewn kai cabriV o tou goqonihl kai carmiV uioV melcihl

15. “Senhor – disseram eles –, Deus do céu e da terra, vede o seu orgulho e olhai para a nossa humilhação. Lançai os vossos olhos sobre os vossos fiéis. Mostrai que não abandonais aqueles que confiam em vós, mas que humilhais os que presumem de si mesmos e se gloriam do seu poder”.

16. kai sunekalesan pantaV touV presbuterouV thV polewV kai sunedramon paV neaniskoV autwn kai ai gunaikeV eiV thn ekklhsian kai esthsan ton aciwr en mesw pantoV tou laou autwn kai ephrwthsen auton oziaV to sumbebhkoV

16. Acabada a lamentação e terminada a prece do povo, que durou um dia todo, encorajaram Aquior, dizendo:

17. kai apokriqeiV aphggeilen autoiV ta rhmata thV sunedriaV olofernou kai panta ta rhmata osa elalhsen en mesw twn arcontwn uiwn assour kai osa emegalorrhmonhsen olofernhV eiV ton oikon israhl

17. “O Deus de nossos pais, cujo poder proclamaste, te concederá a recompensa de veres tu a ruína deles.

18. kai pesonteV o laoV prosekunhsan tw qew kai ebohsan legonteV

18. Quando o Senhor, nosso Deus, tiver livrado os seus servos, que ele esteja também contigo no meio de nós, a fim de que vivas, tu e os teus, conosco, como for do teu agrado”.

19. kurie o qeoV tou ouranou katide epi taV uperhfaniaV autwn kai elehson thn tapeinwsin tou genouV hmwn kai epibleyon epi to proswpon twn hgiasmenwn soi en th hmera tauth

19. Então, Ozias, despedida a assembleia, recebeu Aquior em sua casa e ofereceu-lhe uma grande ceia.

20. kai parekalesan ton aciwr kai ephnesan auton sfodra

20. E foram convidados a ela todos os anciãos, (pois já) tinha terminado o jejum e comeram juntos alegremente.

21. kai parelaben auton oziaV ek thV ekklhsiaV eiV oikon autou kai epoihsen poton toiV presbuteroiV kai epekalesanto ton qeon israhl eiV bohqeian olhn thn nukta ekeinhn

21. Depois foi convocado todo o povo e oraram durante toda a noite no lugar onde estavam reunidos, pedindo socorro ao Deus de Israel.



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.