Mosaico decorativo

1. o de kurioV apesthsen ton upnon apo tou basilewV thn nukta ekeinhn kai eipen tw didaskalw autou eisferein grammata mnhmosuna twn hmerwn anaginwskein autw

1. Naquela noite, o rei não conseguiu dormir. Mandou que lhe trouxessem o livro dos Anais, as Crônicas, que lhe foram lidas.

2. euren de ta grammata ta grafenta peri mardocaiou wV aphggeilen tw basilei peri twn duo eunoucwn tou basilewV en tw fulassein autouV kai zhthsai epibalein taV ceiraV artaxerxh

2. Achava-se aí consignada a narração da denúncia que tinha feito Mardoqueu (da conjuração) de Gabata e Tares, os dois eunucos do rei que tinham querido levantar sua mão contra o rei.

3. eipen de o basileuV tina doxan h carin epoihsamen tw mardocaiw kai eipan oi diakonoi tou basilewV ouk epoihsaV autw ouden

3. “Que honras – disse então o rei – e que distinções recebeu Mardoqueu por isso?” “Nenhuma” – responderam os servos do rei.

4. en de tw punqanesqai ton basilea peri thV eunoiaV mardocaiou idou aman en th aulh eipen de o basileuV tiV en th aulh o de aman eishlqen eipein tw basilei kremasai ton mardocaion epi tw xulw w htoimasen

4. E o rei perguntou: “Quem está no pátio?”. Ora, nesse mesmo instante, entrava Amã no pátio exterior do palácio para pedir ao rei que mandasse suspender Mardoqueu na forca que tinha feito levantar.

5. kai eipan oi diakonoi tou basilewV idou aman esthken en th aulh kai eipen o basileuV kalesate auton

5. Os servos do rei responderam: “É Amã que está no pátio”. “Que entre!” – retornou o rei.

6. eipen de o basileuV tw aman ti poihsw tw anqrwpw on egw qelw doxasai eipen de en eautw aman tina qelei o basileuV doxasai ei mh eme

6. Entrou, pois, Amã e o rei lhe disse: “Que se deveria fazer para um homem que o rei quer honrar?”. “A quem, senão a mim, quererá o rei honrar?” – pensou Amã.

7. eipen de proV ton basilea anqrwpon on o basileuV qelei doxasai

7. Por isso, respondeu ao rei: “Para um homem a quem o rei deseja honrar

8. enegkatwsan oi paideV tou basilewV stolhn bussinhn hn o basileuV periballetai kai ippon ef' on o basileuV epibainei

8. convém que lhe tragam as vestes com que se adorna o rei, o cavalo que o rei monta e sobre sua cabeça se coloque a coroa real.

9. kai dotw eni twn filwn tou basilewV twn endoxwn kai stolisatw ton anqrwpon on o basileuV agapa kai anabibasatw auton epi ton ippon kai khrussetw dia thV plateiaV thV polewV legwn outwV estai panti anqrwpw on o basileuV doxazei

9. As vestes e o cavalo se darão a um dos se­nhores da corte e este revestirá o homem a quem o rei quer honrar e o passeará a cavalo pela praça da cidade, dizendo em altas vozes diante dele: É assim que é tratado o homem a quem o rei quer honrar”.*

10. eipen de o basileuV tw aman kaqwV elalhsaV outwV poihson tw mardocaiw tw ioudaiw tw qerapeuonti en th aulh kai mh parapesatw sou logoV wn elalhsaV

10. O rei replicou: “Toma, pois, depressa as vestes e o cavalo, como disseste e faze tudo isso para Mardoqueu, o ju­deu que está assentado em minha ante­câmara. E que nada se omita de tudo o que disseste”.

11. elaben de aman thn stolhn kai ton ippon kai estolisen ton mardocaion kai anebibasen auton epi ton ippon kai dihlqen dia thV plateiaV thV polewV kai ekhrussen legwn outwV estai panti anqrwpw on o basileuV qelei doxasai

11. Amã tomou as vestes e o cavalo, revestiu Mardoqueu e o conduziu a cavalo pela praça da cidade, clamando diante dele: “É assim que é tratado o homem a quem o rei quer honrar”.

12. epestreyen de o mardocaioV eiV thn aulhn aman de upestreyen eiV ta idia lupoumenoV kata kefalhV

12. Depois Mardoqueu voltou à porta do palácio enquanto Amã se retirava precipitadamente para casa, consternado e de cabeça coberta,*

13. kai dihghsato aman ta sumbebhkota autw zwsara th gunaiki autou kai toiV filoiV kai eipan proV auton oi filoi kai h gunh ei ek genouV ioudaiwn mardocaioV hrxai tapeinousqai enwpion autou peswn pesh ou mh dunh auton amunasqai oti qeoV zwn met' autou

13. para contar a Zares, sua mulher, e a todos os seus amigos o que lhe tinha acontecido. Seus conselheiros e sua mulher, Zares, lhe responderam: “Se Mardoqueu, diante do qual começou tua queda, pertence ao povo judeu, não o vencerás, mas sucumbirás dian­te dele”.

14. eti autwn lalountwn paraginontai oi eunoucoi epispeudonteV ton aman epi ton poton on htoimasen esqhr

14. Eles falavam ainda, quando sobrevieram os eunucos do rei para levá-lo imediatamente ao banquete que Ester tinha preparado.



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.