Liber Ecclesiasticus, 2
1. fili accedens servituti Dei sta in justitia et timore et præpara animam tuam ad temptationem
1. Figlio, se ti presenti per servire il Signore,⊥ prepàrati alla tentazione.
2. deprime cor tuum et sustine declina aurem et excipe verba intellectus et ne festines in tempus obductionis
2. Abbi un cuore retto e sii costante,⊥ non ti smarrire nel tempo della prova.
3. sustine sustentationes Dei coniungere Deo et sustine ut crescat in novissimo vita tua
3. Stai unito a lui senza separartene, perché tu sia esaltato nei tuoi ultimi giorni.
4. omne quod tibi adplicitum fuerit accipe et in dolore sustine et in humilitate tua habe patientiam
4. Accetta quanto ti capita e sii paziente nelle vicende dolorose,
5. quoniam in igne probatur aurum et argentum homines vero receptibiles in camino humiliationis
5. perché l'oro si prova con il fuoco e gli uomini ben accetti nel crogiuolo del dolore. ⌈Nelle malattie e nella povertà confida in lui.⌉
6. crede Deo et recuperabit te et dirige viam tuam et spera in illum serva timorem illius et in illo veteresce
6. Affìdati a lui ed egli ti aiuterà, raddrizza le tue vie e spera in lui⊥.
7. metuentes Deum sustinete misericordiam ejus et non deflectatis ab illo ne cadatis
7. Voi che temete il Signore, aspettate la sua misericordia e non deviate, per non cadere.
8. qui timetis Deum credite illi et non evacuabitur merces vestra
8. Voi che temete il Signore, confidate in lui, e la vostra ricompensa non verrà meno.
9. qui timetis Deum sperate in illum et in oblectatione veniet vobis misericordia
9. Voi che temete il Signore, sperate nei suoi benefici, nella felicità eterna e nella misericordia, ⌈poiché la sua ricompensa è un dono eterno e gioioso.⌉
10. qui timetis Deum diligite illum et inluminabuntur corda vestra
10. Considerate le generazioni passate e riflettete: chi ha confidato nel Signore ed è rimasto deluso? O chi ha perseverato nel suo timore e fu abbandonato? O chi lo ha invocato e da lui è stato trascurato?
11. respicite filii nationes hominum et scitote quis speravit in Dominum et confusus est
11. Perché il Signore è clemente e misericordioso, perdona i peccati e salva al momento della tribolazione⊥.
12. permansit in mandatis ejus et derelictus est et quis invocavit illum et despexit illum
12. Guai ai cuori pavidi e alle mani indolenti e al peccatore che cammina su due strade!
13. quoniam pius et misericors Deus et remittit in tempore tribulationis peccata omnibus exquirentibus se in veritate
13. Guai al cuore indolente che non ha fede, perché non avrà protezione.
14. væ duplici corde et labiis scelestis et manibus malefacientibus et peccatori terram ingredienti duabus viis
14. Guai a voi che avete perduto la perseveranza⊥: che cosa farete quando il Signore verrà a visitarvi?
15. væ dissolutis corde qui non credunt Deo ideo non protegentur ab eo
15. Quelli che temono il Signore non disobbediscono alle sue parole, quelli che lo amano seguono le sue vie.
16. væ his qui perdiderunt sustinentiam qui dereliquerunt vias rectas et deverterunt in vias pravas
16. Quelli che temono il Signore cercano di piacergli, quelli che lo amano si saziano della legge.
17. et quid facietis cum inspicere cœperit Deus
17. Quelli che temono il Signore tengono pronti i loro cuori e si umiliano al suo cospetto.⊥
18. qui timent Dominum non erunt incredibiles verbo illius et qui diligunt illum conservabunt viam illius
18. "Gettiamoci nelle mani del Signore e non in quelle degli uomini;⌉ poiché come è la sua grandezza, così è anche la sua misericordia".
19. qui timent Dominum inquirent quæ beneplacita sunt illi et qui diligunt eum replebuntur lege ipsius
19.
20. qui timent Dominum parabunt corda sua et in conspectu illius sanctificabunt animas suas
20.
21. qui timent Dominum custodiunt mandata illius et patientiam habebunt usque ad inspectionem illius
21.
22. dicentes si pænitentiam non egerimus incidemus in Dei manus et non in manus hominum
22.
23. secundum enim magnitudinem illius sic et misericordia ipsius cum ipso
23.