Mosaico decorativo

1. consolamini consolamini populus meus dicit Deus vester

1. Consolai, consolai o meu povo, diz o vosso Deus. (ver nota)

2. loquimini ad cor Hierusalem et avocate eam quoniam conpleta est malitia ejus dimissa est iniquitas illius suscepit de manu Domini duplicia pro omnibus peccatis suis

2. Falai ao coração de Jerusalém e clamai-lhe que a sua servidão terminou, que está perdoada a sua iniquidade, que ela recebeu da mão do Senhor o duplo por todos os seus pecados.

3. vox clamantis in deserto parate viam Domini rectas facite in solitudine semitas Dei nostri

3. Uma voz grita: Abri caminho ao Senhor no deserto, aplanai na solidão as veredas do nosso Deus. (ver nota)

4. omnis vallis exaltabitur et omnis mons et collis humiliabitur et erunt prava in directa et aspera in vias planas

4. Todo o vale seja alteado, toda a montanha e toda a colina sejam rebaixadas, todos os cumes arrasados, todos os terrenos escabrosos aplanados.

5. et revelabitur gloria Domini et videbit omnis caro pariter quod os Domini locutum est

5. Então a glória do Senhor se manifestará, e todos os homens a verão ao mesmo tempo, porque a boca do Senhor falou. (ver nota)

6. vox dicentis clama et dixi quid clamabo omnis caro fænum et omnis gloria ejus quasi flos agri

6. (Ouvi) uma voz dizer: Clama. Respondi: Que hei-de clamar? - (Clama que) toda a carne é feno e que toda a sua glória é como a flor dos campos.

7. exsiccatum est fænum et cecidit flos quia spiritus Domini sufflavit in eo vere fænum est populus

7. Seca o feno, murcha a flor, quando o sopro do Senhor passa por cima. Verdadeiramente o povo é feno;

8. exsiccatum est fænum cecidit flos verbum autem Dei nostri stabit in æternum

8. seca o feno, murcha a flor, mas a palavra de nosso Senhor permanece para sempre.

9. super montem excelsum ascende tu quæ evangelizas Sion exalta in fortitudine vocem tuam quæ evangelizas Hierusalem exalta noli timere dic civitatibus Judæ ecce Deus vester

9. Sobe a um alto monte, tu, que anuncias a boa nova a Sião; levanta com força a tua voz, tu, que anuncias a boa nova a Jerusalém; levanta-a, não temas. Dize às cidades de Judá: Eis aí o vosso Deus;

10. ecce Dominus Deus in fortitudine veniet et brachium ejus dominabitur ecce merces ejus cum eo et opus illius coram eo

10. eis que o Senhor Deus vem com fortaleza, eis que o seu braço domina; a sua recompensa está com ele, e o seu trabalho à sua frente.

11. sicut pastor gregem suum pascet in brachio suo congregabit agnos et in sinu suo levabit fetas ipse portabit

11. Apascentará como um pastor o seu rebanho; nos seus braços recolherá os cordeiros, tomá-los-á no seu seio, e conduzirá docemente as ovelhas que amamentam. (ver nota)

12. quis mensus est pugillo aquas et cælos palmo ponderavit quis adpendit tribus digitis molem terræ et libravit in pondere montes et colles in statera

12. Quem é que mediu as águas com a concavidade da sua mão, e os céus com o seu palmo? Quem mediu com o alqueire toda a massa da terra, e pesou as montanhas na báscula, e os outeiros na balança? (ver nota)

13. quis adiuvit spiritum Domini aut quis consiliarius ejus fuit et ostendit illi

13. Quem dirigiu o espírito do Senhor? Quem foi o seu conselheiro, e lhe mostrou (o que devia fazer)?

14. cum quo iniit consilium et instruxit eum et docuit eum semitam justitiæ et erudivit eum scientiam et viam prudentiæ ostendit illi

14. Com quem tomou ele conselho, quem o instruiu e lhe ensinou a vereda da justiça, quem lhe ensinou a sabedoria e lhe mostrou o caminho da inteligência?

15. ecce gentes quasi stilla situlæ et quasi momentum stateræ reputatæ sunt ecce insulæ quasi pulvis exiguus

15. Eis que (todas) as nações são (diante dele) como uma gota de água num balde, como um grão na balança; as ilhas são também (diante dele) como poeira.

16. et Libanus non sufficiet ad succendendum et animalia ejus non sufficient ad holocaustum

16. Não bastará o Líbano para queimar, e não bastarão os seus animais para um holocausto (digno dele). (ver nota)

17. omnes gentes quasi non sint sic sunt coram eo et quasi nihilum et inane reputatæ sunt ei

17. Todos os povos na sua presença são como se não existissem; ele os considera como um nada, uma coisa que não existe.

18. cui ergo similem fecistis Deum aut quam imaginem ponetis ei

18. A quem, pois, comparareis vós Deus, ou que imagem fareis dele? (ver nota)

19. numquid sculptile conflavit faber aut aurifex auro figuravit illud et lamminis argenteis argentarius

19. O ídolo é fundido ou esculpido pelo artista, o ourives reveste-o de ouro e adorna-o com cadeias de prata.

20. forte lignum et inputribile elegit artifex sapiens quærit quomodo statuat simulacrum quod non moveatur

20. O que faz uma oferta pobre, escolhe madeira incorrutível, procura um artista hábil para assentar a estátua, de modo que não dê de si.

21. numquid non scietis numquid non audietis numquid non adnuntiatum est ab initio vobis numquid non intellexistis fundamenta terræ

21. Porventura não o sabeis vós (que é Deus)? Não o ouvistes? Não vos foi isto anunciado desde o princípio? Porventura não chegou ao nosso conhecimento (que foi ele) que estabeleceu os fundamentos da terra?

22. qui sedet super gyrum terræ et habitatores ejus sunt quasi lucustæ qui extendit velut nihilum cælos et expandit eos sicut tabernaculum ad inhabitandum

22. Ele é o que está sentado sobre a redondeza da terra, cujos habitantes são (diante dele) como gafanhotos; é ele que estende os céus como um véu, e o desenrola como uma tenda para habitar.

23. qui dat secretorum scrutatores quasi non sint judices terræ velut inane fecit

23. É ele que aniquila (e confunde) os poderosos e reduz a nada os juízes da terra.

24. et quidem neque plantatos neque satos neque radicato in terra trunco eorum repente flavit in eos et aruerunt et turbo quasi stipulam auferet eos

24. Logo que foram plantados, logo que semeados, logo que o seu tronco se arraigou na terra, repentinamente sopra sobre eles, fá-los secar, e um torvelinho os leva como palha.

25. et cui adsimilastis me et adæquastis dicit Sanctus

25. A quem me comparareis, que seja igual a mim, diz o Santo?

26. levate in excelsum oculos vestros et videte quis creavit hæc qui educit in numero militiam eorum et omnes ex nomine vocat præ multitudine fortitudinis et roboris virtutisque ejus neque unum reliquum fuit

26. Levantai os vossos olhos para o alto, e considerai quem criou esses corpos celestes; quem faz marchar em ordem o exército (dos astros) e os chama a todos pelos seus nomes, cuja força é tão grande, cuja energia é tão poderosa, que nem um só falta (à chamada).

27. quare dicis Jacob et loqueris Israël abscondita est via mea a Domino et a Deo meo judicium meum transibit

27. Por que dizes, pois, ó Jacob, e afirmas, ó Israel: O meu caminho está escondido ao Senhor, e o meu direito passa despercebido ao meu Deus?

28. numquid nescis aut non audisti Deus sempiternus Dominus qui creavit terminos terræ non deficiet neque laborabit nec est investigatio sapientiæ ejus

28. Porventura não o sabes, ou não o ouviste? O Senhor é um Deus eterno, que criou os confins da terra; ele não se cansa, não se fatiga, e a sua sabedoria é impenetrável.

29. qui dat lasso virtutem et his qui non sunt fortitudinem et robur multiplicat

29. Ele dá força ao fatigado e multiplica o vigor do fraco.

30. deficient pueri et laborabunt et juvenes in infirmitate cadent

30. Os adolescentes cansam-se, fatigam-se, os jovens vacilam;

31. qui autem sperant in Domino mutabunt fortitudinem adsument pinnas sicut aquilæ current et non laborabunt ambulabunt et non deficient

31. porém, os que esperam no Senhor, adquirem sempre novas forças, terão asas como de águia, correrão e não se fatigarão, andarão e não desfalecerão.



Die Bibel in einem Jahr lesen

Werde Teil unserer Community und lese die gesamte Bibel in 365 Tagen. Ein strukturierter und inspirierender Weg, deinen Glauben und deine Bibelkenntnis zu vertiefen.