Liber Iob, 38
1. respondens autem Dominus Job de turbine dixit
1. Então o Senhor falou a Job, do meio dum redemoinho, dizendo:
2. quis est iste involvens sententias sermonibus inperitis
2. Quem é este que obscurece assim a Providência, com discursos insipientes?
3. accinge sicut vir lumbos tuos interrogabo te et responde mihi
3. Cinge os teus rins como um homem; interrogar-te-ei, e responder-me-ás.
4. ubi eras quando ponebam fundamenta terræ indica mihi si habes intellegentiam
4. Onde estavas tu, quando eu lançava os fundamentos da terra? Di-lo, se o sabes.
5. quis posuit mensuras ejus si nosti vel quis tetendit super eam lineam
5. Sabes quem fixou as medidas para ela? Quem estendeu sobre ela a régua?
6. super quo bases illius solidatæ sunt aut quis dimisit lapidem angularem ejus
6. Sobre que foram firmadas as suas bases, ou quem assentou a sua pedra angular,
7. cum me laudarent simul astra matutina et jubilarent omnes filii Dei
7. quando os astros da manhã, em coro, me louvavam, e quando todos os filhos de Deus (os anjos) aplaudiam jubilosos?
8. quis conclusit ostiis mare quando erumpebat quasi de vulva procedens
8. Quem pôs diques ao mar, quando ele irrompia do seio materno,
9. cum ponerem nubem vestimentum ejus et caligine illud quasi pannis infantiæ obvolverem
9. quando eu punha as nuvens por sua vestidura, e o envolvia em neblinas espessas, como em faixas,
10. circumdedi illud terminis meis et posui vectem et ostia
10. quando lhe marquei limites, pondo-lhe portas e ferrolhos,
11. et dixi usque huc venies et non procedes amplius et hic confringes tumentes fluctus tuos
11. e lhe disse: Até aqui chegarás, mas daqui não passarás: aqui quebrarás a soberba das tuas ondas?
12. numquid post ortum tuum præcepisti diluculo et ostendisti auroræ locum suum
12. Porventura tu, depois do teu nascimento, deste lei à luz da manhã? Acaso marcaste à aurora o seu lugar,
13. et tenuisti concutiens extrema terræ et excussisti impios ex ea
13. para que ocupe os extremos da terra e sacuda dela os malfeitores?
14. restituetur ut lutum signaculum et stabit sicut vestimentum
14. Ela (a terra) se transforma como a argila sob o selo, e se mostra como coberta com um vestido. (ver nota)
15. auferetur ab impiis lux sua et brachium excelsum confringetur
15. E’ tirada aos impios a sua luz (que é a noite) e quebra-se o seu braço altivo (erguido para o crime).
16. numquid ingressus es profunda maris et in novissimis abyssis deambulasti
16. Porventura entraste tu até ao fundo do mar, e andaste passeando no mais profundo do abismo?
17. numquid apertæ tibi sunt portæ mortis et ostia tenebrosa vidisti
17. Porventura foram-te abertas as portas da morte, viste essas portas tenebrosas?
18. numquid considerasti latitudines terræ indica mihi si nosti omnia
18. Consideraste toda a extensão da terra? Declara-me, se sabes, todas estas coisas.
19. in qua via habitet lux et tenebrarum quis locus sit
19. Qual o caminho para as moradas da luz, e qual é o lugar das trevas?
20. ut ducas unumquodque ad terminos suos et intellegas semitas domus ejus
20. Saberás levá-las aos seus lugares, reconhecer as veredas da sua casa?
21. sciebas tunc quod nasciturus esses et numerum dierum tuorum noveras
21. Deves saber, com certeza, porque então já eras nascido, tão grande é o número dos teus dias...
22. numquid ingressus es thesauros nivis aut thesauros grandinis aspexisti
22. Eu traste porventura nos depósitos da neve, ou viste os depósitos da saraiva,
23. quæ præparavi in tempus hostis in diem pugnæ et belli
23. que eu preparei para o tempo da angústia, para o dia da guerra e da batalha?
24. per quam viam spargitur lux dividitur æstus super terram
24. Por que caminho se difunde a luz, e se espalha o vento (quente) do oriente sobro a terra?
25. quis dedit vehementissimo imbri cursum et viam sonantis tonitrui
25. Quem abriu caminho á inundação, e rasgou estradas aos fogos tonitruantes,
26. ut plueret super terram absque homine in deserto ubi nullus mortalium commoratur
26. para fazer chover sobre uma terra sem habitantes, sobre um deserto, onde nenhum homem mora,
27. ut impleret inviam et desolatam et produceret herbas virentes
27. para alagar uma terra árida e desolada, e fazer germinar a erva verde?
28. quis est pluviæ pater vel quis genuit stillas roris
28. A chuva tem pai? Quem produziu as gotas do orvalho?
29. de cujus utero egressa est glacies et gelu de cælo quis genuit
29. De que seio saiu a geada, e quem gerou o gelo do céu?
30. in similitudinem lapidis aquæ durantur et superficies abyssi constringitur
30. As águas endurecem-se como pedra, e a superfície do abismo (do mar) torna-se sólida.
31. numquid coniungere valebis micantes stellas Pliadis aut gyrum Arcturi poteris dissipare
31. E’s tu porventura que fazes aparecer as constelações, a seu tempo, e girar a Ursa com os seus filhos?
32. numquid producis luciferum in tempore suo et vesperum super filios terræ consurgere facis
32. Conheces, acaso, as leis do céu, regulas a sua influência sobre a terra?
33. numquid nosti ordinem cæli et pones rationem ejus in terra
33. Podes levantar a tua voz até às nuvens, e fazer vir sobre ti um dilúvio de água?
34. numquid elevabis in nebula vocem tuam et impetus aquarum operiet te
34. Porventura mandarás os relâmpagos, e eles irão, dizendo-te: Aqui estamos?
35. numquid mittes fulgura et ibunt et revertentia dicent tibi adsumus
35. Porventura mandarás os relâmpagos, e eles irão, dizendo-te: Aqui estamos?
36. quis posuit in visceribus hominis sapientiam vel quis dedit gallo intellegentiam
36. Quem pus sabedoria nas nuvens, e inteligência nos meteoros? (ver nota)
37. quis enarravit cælorum rationem et concentum cæli quis dormire faciet
37. Quem pode contar exatamente as nuvens e inclinar as urnas do céu,
38. quando fundebatur pulvis in terram et glebæ conpingebantur
38. para o pó se tornar em massa, e os torrões (com a água) aderirem uns aos outros?
39. numquid capies leænæ prædam et animam catulorum ejus implebis
39. Porventura caçarás tu presa para a leoa, e saciarás a fome dos seus cachorros,
40. quando cubant in antris et in specubus insidiantur
40. quando estes estão deitados nos seus covis, ou à espreita nas suas brenhas?
41. quis præparat corvo escam suam quando pulli ejus ad Deum clamant vagantes eo quod non habeant cibos
41. Quem prepara ao corvo o seu sustento, quando os seus filhinhos gritam para Deus, indo dum lado para o outro (do ninho) por não terem que comer?