Jó, 20

1. Sofar de Naamat falou nestes termos:

1. Wtedy zabrał głos Sofar z Naamy i rzekł:

2. “É por isso que meus pensamentos me sugerem uma resposta, e estou impaciente por falar.

2. Zaprawdę, odpowiedź moją dyktuje niepokój wywołany wewnętrznym wzburzeniem.

3. Ouvi queixas injuriosas, foram palavras vãs que responderam a meu espírito.

3. Słuchając łajań złośliwych, duch mądry gotuje odpowiedź.

4. Não sabes bem que, em todos os tempos, desde que o homem foi posto na terra,

4. Czyż nie wiesz? Od dawien dawna, odkąd jest człowiek na ziemi,

5. o triunfo dos ímpios é breve e a alegria do perverso só dura um instante?

5. radość występnych jest krótka, szczęście niewiernego trwa chwilkę,

6. Ainda mesmo que sua estatura chegasse até o céu e sua cabeça tocasse as nuvens,

6. choć w pysze chce sięgać po niebo i głową dotykać obłoków.

7. como o seu próprio esterco, ele perecerá para sempre. Aqueles que tinham visto indagarão: ‘Onde ele está?’.

7. Na zawsze zaginie jak mierzwa, obecni powiedzą: A gdzież on?

8. Como um sonho, ele voará e ninguém mais o encontrará. Ele desaparecerá como uma visão noturna.

8. Jak sen przeminął, nie można go znaleźć - znikł niby nocne marzenie.

9. O olho que o viu já não mais o verá e não o verá mais a sua morada.

9. Choć goni go oko, nie sięgnie, to miejsce nie ujrzy go więcej.

10. Seus filhos deverão indenizar os pobres e suas mãos restituir suas riquezas.*

10. Synowie zwracają mienie ubogim, jego ręce oddają bogactwa.

11. Seus ossos que estavam cheios de vigor juvenil deitam-se com ele no pó.

11. Jego kości tak pełne były krzepy: wraz z nim ją kładą do prochu.

12. Se o mal lhe foi doce na boca, ele a escondeu debaixo da língua.

12. Słodkie zło w jego ustach, chętnie je miał pod językiem,

13. Se o saboreou e não o abandonou, mas o conservou na sua garganta,

13. trzymał i nie chciał wypuścić, język do niego przykleił.

14. esse alimento se transformará em suas entranhas e se converterá interiormente em fel de áspides.

14. Pokarm spleśniał mu w trzewiach, żołądek zawiera truciznę;

15. Ele vomitará as riquezas que engoliu; Deus as fará sair-lhe do seu ventre.

15. dobra sam połknął i zwrócił: Bóg wyrzucił je z niego.

16. Sugava veneno de áspides e a língua da víbora o matará.

16. Wchłaniał on jad padalców, zabije go język żmijowy.

17. Não mais verá correr os riachos de óleo, nem as torrentes de mel e de manteiga.

17. Nie spojrzy na wody płynące, choć płyną miodem i śmietaną.

18. Vomitará seu ganho sem poder engoli-lo e não gozará o lucro de seu comércio.

18. Zwrócił swój zysk nie połknięty. Nie cieszy go złupione bogactwo.

19. Porque maltratou, desamparou os pobres e roubou uma casa que não tinha construído.

19. Skrzywdził, zasmucił ubogich, domy zagrabiał, nie stawiał;

20. Porque sua avidez é insaciável, não salvará o que lhe era mais caro.

20. nie zaznał spokoju w swym wnętrzu, nie uratował się swoim skarbem.

21. Nada escapava à sua voracidade, por isso que sua felicidade não há de durar.

21. Nic nie uszło jego chciwości, stąd jego dobra nietrwałe.

22. Em plena abundância sentirá escassez e todos os golpes da infelicidade caem sobre ele.

22. Poczuje głód mimo obfitości, owładnie nim siła nieszczęścia.

23. Para encher-lhe o ventre Deus desencadeia o fogo de sua cólera, fazendo chover a dor sobre ele.

23. Gdy będzie czym wnętrze napełnić, Bóg ześle na niego żar swego gniewu, wyleje nań fale swej zapalczywości.

24. Se escapa diante da arma de ferro, o arco de bronze o traspassa.

24. Uciekł przed bronią żelazną, przebije go łuk brązowy.

25. Um dardo sai-lhe das costas, um aço fulgurante sai-lhe do fígado. O terror desaba sobre ele.

25. Przeszyje go, wyjdzie mu z grzbietu, błysk ostrza - z wątroby, owładnie nim przerażenie.

26. Todas as trevas ocultas lhe serão reservadas. Um fogo, que o homem não acendeu, o devora* e consome o que sobra em sua tenda.

26. Ciemność jak skarb zachowana, nie wzniecony ogień go strawi, zniszczy, co skryte w namiocie.

27. Os céus revelarão sua culpa e a terra se levantará contra ele.

27. Niebo odsłoni przewiny, ziemia dlań wrogiem się stanie.

28. Uma torrente arrastará sua casa, será levada no dia da cólera divina.

28. Rozdrapią mu skarby w jego domu, rozpłyną się w dzień Jego gniewu.

29. Tal é a sorte que Deus reserva ao ímpio, tal é a herança que Deus lhe destina”.

29. To los odstępcy od Boga, dziedzictwo przez Boga przyznane.