Jó, 31

1. Eu havia feito um pacto com os meus olhos, para não desejar nunca olhar para uma virgem.

1. Zawarłem z oczami przymierze, by nawet nie spojrzeć na pannę.

2. Que parte me daria Deus lá do alto, que sorte o Todo-poderoso me enviaria do céu?

2. Czy mógłbym mieć cząstkę w górze u Boga, u Wszechmocnego dziedzictwo?

3. Acaso a infelicidade não está reservada ao injusto e o infortúnio ao iníquo?

3. Czyż złoczyńcy nie spotka zguba i klęska czyniących nieprawość?

4. Não conhece Deus os meus caminhos e não conta todos os meus passos?

4. Czyż On nie widzi dróg moich, a kroków mych nie rachuje?

5. Se caminhei com a mentira e meu pé correu atrás da fraude,

5. Czym chodził do bożyszcz? Czy noga do oszustwa spieszyła?

6. que Deus me pese na balança da justiça e reconhecerá a minha integridade.

6. Niech zważy mnie bardzo dokładnie, a pozna, że jestem niewinny.

7. Se meus passos se desviaram do caminho e meu coração seguiu meus olhos, e se às minhas mãos se apegou qualquer mácula,

7. Jeślim na krok odstąpił od drogi, bo serce poszło za okiem, i zmaza ta trwa na mych rękach:

8. que semeie eu e outro o coma, e minhas plantações sejam desenraizadas!

8. niech sieję, a inni zbierają, niech zgniją moje latorośle!

9. Se meu coração foi seduzido por uma mulher, se fiquei à espreita à porta de meu vizinho,

9. Jeśli serce me zwiodła kobieta i czatowałem pod drzwiami sąsiada:

10. que minha mulher gire a mó para um outro e que estranhos a possuam!

10. niech moja żona miele obcemu, niech inni się do niej zbliżają!

11. Pois isso seria um crime, um delito digno de julgamento,

11. Gdyż byłby to czyn haniebny, zbrodnia podległa sądowi;

12. um fogo que devoraria até o abismo e que teria arruinado todos os meus bens.

12. to ogień, co niszczy do zatracenia, co strawi dobytek do reszty.

13. Nunca violei o direito de meu escravo ou de minha serva, em suas discussões comigo.

13. A jeślim praw sługi nie uszanował lub skargę niewolnicy odtrącił,

14. Que farei eu quando Deus se levantar? Quando me interrogar, que lhe responderei?

14. co zrobię, gdy Bóg powstanie? Co w czasie badań odpowiem?

15. Aquele que me criou no ventre, não o criou também a ele? Um mesmo criador nos formou!

15. Jak mnie, tak jego we wnętrzu uczynił, On sam nas w łonie utworzył.

16. Acaso recusei aos pobres aquilo que desejavam e fiz desfalecer os olhos da viúva?

16. Czy odmawiałem prośbie nędzarzy i pozwoliłem zagasnąć oczom wdowy?

17. Ou comi sozinho meu pedaço de pão, sem que o órfão tivesse a sua parte?

17. Czy chleb swój sam spożywałem, czy nie jadł go ze mną sierota?

18. Antes, desde minha infância cuidei-o como um pai e desde o ventre materno fui o seu guia.

18. Od dziecka jak ojciec go wychowałem i prowadziłem od łona matki.

19. Se vi perecer um homem por falta de roupa e um pobre que não tinha com que cobrir-se,

19. Czy na biedaka nagiego patrzałem, kiedy nędzarzom zabrakło odzienia?

20. sem que seus rins me tenham abençoado, aquecido como estava com a lã de minhas ovelhas;

20. Czy jego biodra mi nie dziękowały, że grzała je wełna mych jagniąt?

21. se levantei a mão contra o órfão, quando me via apoiado pelos juízes,*

21. Czy sierocie groziłem ręką, widząc obrońcę w sądzie?

22. que meu ombro caia de minhas costas e meu braço seja arrancado de seu cotovelo!

22. Niech barki mi odpadną od karku, niech ramię mi wyjdzie ze stawu;

23. Pois o terror de Deus me invadiu e diante de sua majestade não posso subsistir.

23. gdyż bałbym się klęski od Boga, nie zniósłbym Jego potęgi.

24. Nunca pus no ouro minha segurança e jamais disse ao ouro puro: ‘És minha esperança!’.

24. Czy pokładałem ufność w złocie lub rzekłem bogactwu: Nadziejo moja?

25. Nunca me rejubilei por ser grande a minha riqueza, nem pelo fato de minha mão ter ajuntado muito.

25. Czym chlubił się z wielkiej fortuny, że wiele moja ręka zgarnęła?

26. Quando via o sol brilhar e a lua levantar-se em seu esplendor,

26. Wpatrując się w słońce, co świeci, lub w księżyc, co dumnie przepływa,

27. jamais meu coração deixou-se seduzir em segredo e minha mão não foi levada à boca para um beijo.*

27. czy serce tajemnie uległo i ręką słało pocałunek?

28. Isso seria um crime digno de castigo, pois eu teria renegado o Deus que está no alto.

28. Byłby to czyn karygodny: zaparcie się Boga na niebie.

29. Nunca me alegrei com a ruína de meu inimigo, nem exultei quando a infelicidade o feriu.

29. Czym się cieszył z upadku wroga, czy radowałem się, że zło go spotkało?

30. Não permiti que minha boca pecasse, reclamando sua morte por uma imprecação.

30. Nie dałem, by język mój grzeszył ni miotał na drugich przekleństwa.

31. Jamais as pessoas de minha tenda me disseram: ‘Há alguém que não tenha ficado satisfeito da carne?’.*

31. Czy mówił kto w moim namiocie: Pożywmy się jego ciałem!

32. O estrangeiro não passava a noite fora, eu abria a minha porta ao viajante.

32. Obcy nigdy nie sypiał na dworze, podróżnym otwierałem podwoje.

33. Nunca dissimulei minha culpa aos homens, escondendo em meu peito minha iniquidade,

33. Czy taiłem jak inni przestępstwa i grzech swój chowałem w zanadrzu?

34. como se temesse a multidão e receasse o desprezo das famílias, a ponto de me manter quieto sem pôr o pé fora da porta.

34. Czy lękając się licznej gromady, z obawy przed wzgardą u bliskich, milczałem, za próg nie wyszedłem?

35. Oh! Se eu tivesse alguém para me ouvir! Eis a minha assinatura: que o Todo-poderoso me responda! Que o meu adversário escreva também um memorial.

35. Kto zechce mnie wysłuchać? Oto podpis: Wszechmocny odpowie. Przeciwnik niech skargę napisze,

36. Por certo eu o carregaria sobre meus ombros e cingiria minha fronte com ele como de uma coroa!

36. na grzbiecie swym ją poniosę, jak koronę na głowę ją włożę.

37. Eu lhe prestaria contas de todos os meus passos e me apresentaria diante dele altivo como um príncipe.

37. Zdam sprawozdanie z mych kroków, przed Niego pójdę jak książę.

38. Se minha terra clamou contra mim e seus sulcos derramaram lágrimas,*

38. Jeśli pole żaliło się na mnie, a jego bruzdy płakały;

39. se comi seus frutos sem pagar, se afligi os seus donos,

39. Jeślim jadł plon nie zapłacony, a dusza robotnika wzdychała;

40. que em vez de trigo nasçam espinhos e joio em vez de cevada!”. Aqui terminam os discursos de Jó.*

40. Niech rosną ciernie zamiast pszenicy, a chwasty na miejscu jęczmienia!