Jó, 18

1. Bildad de Suás disse então nestes termos:

1. I zabrał głos Bildad z Szuach, i rzekł:

2. “Quando acabarás de falar a esmo? Terás a sabedoria de nos dizer depois!

2. Dokądże tego łowienia słowami? Pomyślcie, potem zaś mówmy!

3. Por que nos consideras como animais, e por que passamos por estúpidos a teus olhos?

3. Czyśmy podobni do zwierząt, jesteśmy nieczyści w twych oczach?

4. Tu, que te rasgas em teu furor, por tua causa a terra ficará abandonada e o rochedo mudará de lugar?

4. Ten człowiek gniewem rozdarty. Czyż przez cię wyludni się ziemia lub skała miejsce swe zmieni?

5. Sim, a luz do ímpio se apagará e a chama de seu fogo cessará de alumiar.

5. Tak światło grzesznika zagaśnie, iskra już jego nie błyśnie,

6. A luz obscurece na sua tenda e sua lâmpada sobre ele se apagará.

6. światło w namiocie się skończy i lampa się nad nim dopali.

7. Seus passos, antes firmes, serão encurtados, e seus próprios desígnios os farão tropeçar.

7. Męski krok jego niepewny, zamiar gotuje upadek,

8. Seus pés se prendem numa rede, e ele anda sobre malhas.

8. bo nogi zawiodą go w sieć, porusza się, lecz między sidłami.

9. A armadilha agarra seu calcanhar e o alçapão o aperta.

9. Pętlica chwyciła się pięty, pułapka zamknęła się nad nim.

10. Uma corda se esconde na terra para pegá-lo, e uma armadilha, ao longo da vereda.

10. Zasadzka na ziemi ukryta, potrzask nań czeka na drodze.

11. De todas as partes temores o amedrontam e o perseguem passo a passo.

11. Zewsząd upiory go dręczą, kroczą ciągle w ślad za nim.

12. A calamidade vem faminta sobre ele e a infelicidade está alerta ao seu lado.

12. Czeka na niego Żarłoczna, Śmierć czyha u boku.

13. A pele de seu corpo é devorada, o filho mais velho da morte devora-lhe os membros.*

13. Pożre mu członki ciała, pożre mu członki - zaraza.

14. É arrancado da tenda, onde se sentia seguro, levam-no ao rei dos terrores.*

14. Wygnanego z namiotu, bez nadziei, do Króla Strachów powiodą.

15. Podes estabelecer-te em sua tenda, que não mais existe; o enxofre é espalhado em seu domínio.

15. Zamieszka w namiocie - nie swoim; sypie się po nim siarkę.

16. Por baixo suas raízes secam, e por cima seus ramos definham.

16. Korzenie pod nim niszczeją, a nad nim pożółkły już liście.

17. Sua memória apaga-se da terra, nada mais lembra o seu nome na região.

17. Ginie wspomnienie w ojczyźnie, zanika imię na rynku.

18. É arrojado da luz para as trevas e é desterrado do mundo.

18. Ze światła rzucą go w ciemność, wypędzą z zaludnionej ziemi;

19. Não tem descendente nem posteridade em sua tribo, nem sobrevivente algum em sua morada.

19. ni syn w narodzie, ni dziedzic, nikt już po nim nie zostanie.

20. O Ocidente está estupefato com sua sorte e o Oriente treme diante dela.

20. Mieszkańcy Zachodu zdziwieni, grozą przejęty lud Wschodu:

21. Eis o que acontece com as tendas dos ímpios, os lugares habitados pelo homem que não conhece a Deus”.

21. Więc takie mieszkanie grzesznika tu miejsce tego, kto Boga znać nie chce?