Mosaico decorativo

1. Jesus tornou a falar-lhes por meio de parábolas:

1. Et respondens Iesus dixit ite rum in parabolis eis dicens:

2. “O Reino dos Céus é comparado a um rei que celebrava as bodas de seu filho.

2. “Simile factum est regnum caelorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo.

3. Enviou seus servos para chamar os convidados, mas eles não quiseram vir.

3. Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire.

4. Enviou outros ainda, dizendo-lhes: Dizei aos convidados que já está preparado o meu banquete; meus bois e meus animais cevados estão mortos, tudo está preparado. Vinde às bodas!

4. Iterum misit alios servos dicens: “Dicite invitatis: Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa, et omnia parata; venite ad nuptias”.

5. Mas, sem se importarem com aquele convite, foram-se, um a seu campo e outro para seu negócio.

5. Illi autem neglexerunt et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam;

6. Outros lançaram mãos de seus servos, insultaram-nos e os mataram.

6. reliqui vero tenuerunt servos eius et contumelia affectos occiderunt.

7. O rei soube e indignou-se em extremo. Enviou suas tropas, matou aqueles assassinos e incendiou-lhes a cidade.

7. Rex autem iratus est et, missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos et civitatem illorum succendit.

8. Disse depois a seus servos: O festim está pronto, mas os convidados não foram dignos.

8. Tunc ait servis suis: “Nuptiae quidem paratae sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni;

9. Ide às encruzilhadas e convidai para as bodas todos quantos achardes.

9. ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias”.

10. Espalharam-se eles pelos caminhos e reuniram todos quantos acharam, maus e bons, de modo que a sala do banquete ficou repleta de convidados.

10. Et egressi servi illi in vias, congregaverunt omnes, quos invenerunt, malos et bonos; et impletae sunt nuptiae discumbentium.

11. O rei entrou para vê-los e viu ali um homem que não trazia a veste nupcial.

11. Intravit autem rex, ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali

12. Perguntou-lhe: Meu amigo, como entraste aqui, sem a veste nupcial? O homem não proferiu palavra alguma.

12. et ait illi: “Amice, quomodo huc intrasti, non habens vestem nuptialem?”. At ille obmutuit.

13. Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-lhe os pés e as mãos e lançai-o nas trevas exteriores. Ali haverá choro e ranger de dentes.

13. Tunc dixit rex ministris: “Ligate pedes eius et manus et mittite eum in tenebras exteriores: ibi erit fletus et stridor dentium”.

14. Porque muitos são os chamados, e poucos os escolhidos”.

14. Multi enim sunt vocati, pauci vero electi”.

15. Reuniram-se então os fariseus para deliberar entre si sobre a maneira de surpreender Jesus nas suas próprias palavras.

15. Tunc abeuntes pharisaei consilium inierunt, ut caperent eum in sermone.

16. Enviaram seus discípulos com os herodianos, que lhe disseram: “Mestre, sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus em toda a verdade, sem te preocupares com ninguém, porque não olhas para a aparência dos homens.*

16. Et mittunt ei discipulos suos cum herodianis dicentes: “Magister, scimus quia verax es et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo; non enim respicis personam hominum.

17. Dize-nos, pois, o que te parece: É permitido ou não pagar o imposto a César?”.

17. Dic ergo nobis quid tibi videatur: Licet censum dare Caesari an non?”.

18. Jesus, percebendo a sua malícia, respondeu: “Por que me tentais, hipócritas?

18. Cognita autem Iesus nequitia eorum, ait: “Quid me tentatis, hypocritae?

19. Mostrai-me a moeda com que se paga o imposto!”. Apresentaram-lhe um denário.

19. Ostendite mihi nomisma census”. At illi obtulerunt ei denarium.

20. Perguntou Jesus: “De quem é esta imagem e esta inscrição?”.

20. Et ait illis: “Cuius est imago haec et suprascriptio?”.

21. “De César” – responderam-lhe. Disse-lhes então Jesus: “Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus”.

21. Dicunt ei: “Caesaris”. Tunc ait illis: “Reddite ergo, quae sunt Caesaris, Caesari et, quae sunt Dei, Deo”.

22. Esta resposta encheu-os de admiração e, deixando-o, retiraram-se.

22. Et audientes mirati sunt et, relicto eo, abierunt.

23. Naquele mesmo dia, os saduceus, que negavam a ressurreição, interrogaram-no:*

23. In illo die accesserunt ad eum sadducaei, qui dicunt non esse resurrectionem, et interrogaverunt eum

24. “Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer sem filhos, seu irmão case-se com a sua viúva e dê-lhe assim uma posteridade (Dt 25,5).

24. dicentes: “Magister, Moyses dixit, si quis mortuus fuerit non habens filios, ut ducat frater eius uxorem illius et suscitet semen fratri suo.

25. Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu. Como não tinha filhos, deixou sua mulher ao seu irmão.

25. Erant autem apud nos septem fratres: et primus, uxore ducta, defunctus est et non habens semen reliquit uxorem suam fratri suo;

26. O mesmo sucedeu ao segundo, depois ao terceiro, até o sétimo.

26. similiter secundus et tertius usque ad septimum.

27. Por sua vez, depois deles todos, morreu também a mulher.

27. Novissime autem omnium mulier defuncta est.

28. Na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, uma vez que todos a tiveram?”.

28. In resurrectione ergo cuius erit de septem uxor? Omnes enim habuerunt eam”.

29. Respondeu-lhes Jesus: “Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.

29. Respondens autem Iesus ait illis: “Erratis nescientes Scripturas neque virtutem Dei;

30. Na ressurreição, os homens não terão mulheres nem as mulheres, maridos; mas serão como os anjos de Deus no céu.

30. in resurrectione enim neque nubent neque nubentur, sed sunt sicut angeli in caelo.

31. Quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que Deus vos disse:

31. De resurrectione autem mortuorum non legistis, quod dictum est vobis a Deo dicente:

32. Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó (Ex 3,6)? Ora, ele não é Deus dos mortos, mas Deus dos vivos”.*

32. “Ego sum Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob”? Non est Deus mortuorum sed viventium”.

33. E, ouvindo essa doutrina, as turbas se enchiam de grande admiração.

33. Et audientes turbae mirabantur in doctrina eius.

34. Sabendo os fariseus que Jesus reduzira ao silêncio os saduceus, reuniram-se

34. Pharisaei autem audientes quod silentium imposuisset sadducaeis, convenerunt in unum.

35. e um deles, doutor da Lei, fez-lhe esta pergunta para pô-lo à prova:

35. Et interrogavit unus ex eis legis doctor tentans eum:

36. “Mestre, qual é o maior mandamento da Lei?”.

36. “Magister, quod est mandatum magnum in Lege?”.

37. Respondeu Jesus: “Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu o coração, de toda a tua alma e de todo o teu espírito (Dt 6,5).

37. Ait autem illi: “Diliges Dominum Deum tuum in toto corde tuo et in tota anima tua et in tota mente tua:

38. Esse é o maior e o primeiro mandamento.

38. hoc est magnum et primum mandatum.

39. E o segundo, semelhante a este, é: Amarás teu próximo como a ti mesmo (Lv 19,18).

39. Secundum autem simile est huic: Diliges proximum tuum sicut teipsum.

40. Nesses dois mandamentos se resumem toda a Lei e os Profetas”.

40. In his duobus mandatis universa Lex pendet et Prophetae”.

41. Como os fariseus se agrupassem, Jesus interrogou-os:

41. Congregatis autem pharisaeis, interrogavit eos Iesus

42. “Que pensais vós de Cristo? De quem é filho?”. Responderam: “De Davi!”.

42. dicens: “Quid vobis videtur de Christo? Cuius filius est?”. Dicunt ei: “David”.

43. “Como então, prosseguiu Jesus, Davi, falando sob inspiração do Espírito, chama-o Senhor, dizendo:

43. Ait illis: “Quomodo ergo David in Spiritu vocat eum Dominum dicens:

44. O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita, até que eu ponha teus inimigos por escabelo dos teus pés (Sl 109,1)?

44. “Dixit Dominus Domino meo: Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos sub pedibus tuis”?

45. Se, pois, Davi o chama Senhor, como é ele seu filho?”

45. Si ergo David vocat eum Dominum, quomodo filius eius est?”.

46. Ninguém pôde responder-lhe nada. E, depois daquele dia, ninguém mais ousou interrogá-lo.

46. Et nemo poterat respondere ei verbum, neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare.


Bíblia Ave Maria - Todos os direitos reservados.


Leia a Bíblia em um Ano

Junte-se a nossa comunidade e complete a leitura de toda a Bíblia em 365 dias. Um caminho estruturado e inspirador para aprofundar sua fé e conhecimento das Escrituras.