Mosaico decorativo

1. “Guardai-vos de fazer vossas boas obras diante dos homens, para serdes vistos por eles. Do contrário, não tereis recompensa junto de vosso Pai que está no céu.

1. Attendite, ne iustitiam vestram faciatis coram hominibus, ut vi deamini ab eis; alioquin mercedem non habetis apud Patrem vestrum, qui in caelis est.

2. Quando, pois, dás esmola, não toques a trombeta diante de ti, como fazem os hipócritas nas sinagogas e nas ruas, para serem louvados pelos homens. Em verdade eu vos digo: já receberam sua recompensa.

2. Cum ergo facies eleemosynam, noli tuba canere ante te, sicut hypocritae faciunt in synagogis et in vicis, ut honorificentur ab hominibus. Amen dico vobis: Receperunt mercedem suam.

3. Quando deres esmola, que tua mão esquerda não saiba o que fez a direi­ta.*

3. Te autem faciente eleemosynam, nesciat sinistra tua quid faciat dextera tua,

4. Assim, a tua esmola se fará em segredo; e teu Pai, que vê o escondido, irá recompensar-te.

4. ut sit eleemosyna tua in abscondito, et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi.

5. Quando orardes, não façais como os hipócritas, que gostam de orar de pé nas sinagogas e nas esquinas das ruas, para serem vistos pelos homens. Em verdade eu vos digo: já receberam sua recompensa.

5. Et cum oratis, non eritis sicut hypocritae, qui amant in synagogis et in angulis platearum stantes orare, ut videantur ab hominibus. Amen dico vobis: Receperunt mercedem suam.

6. Quando orares, entra no teu quarto, fecha a porta e ora ao teu Pai em segredo; e teu Pai, que vê num lugar oculto, te recompensará.

6. Tu autem cum orabis, intra in cubiculum tuum et, clauso ostio tuo, ora Patrem tuum, qui est in abscondito; et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi.

7. Nas vossas orações, não multipliqueis as palavras, como fazem os pagãos que julgam que serão ouvidos à força de palavras.

7. Orantes autem nolite multum loqui sicut ethnici; putant enim quia in multiloquio suo exaudiantur.

8. Não os imi­teis, porque vosso Pai sabe o que vos é necessário, antes que vós lho peçais.

8. Nolite ergo assimilari eis; scit enim Pater vester, quibus opus sit vobis, antequam petatis eum.

9. Eis como deveis rezar: PAI NOS­SO, que estais no céu, santificado seja o vosso nome;

9. Sic ergo vos orabitis: Pater noster, qui es in caelis, sanctificetur nomen tuum,

10. venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade, assim na terra como no céu.

10. adveniat regnum tuum, fiat voluntas tua, sicut in caelo, et in terra.

11. O pão nosso de cada dia nos dai hoje;*

11. Panem nostrum supersubstantialem da nobis hodie;

12. perdoai-nos as nossas ofensas, assim como nós perdoamos aos que nos ofenderam;*

12. et dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris;

13. e não nos deixeis cair em tentação, mas livrai-nos do mal.

13. et ne inducas nos in tentationem, sed libera nos a Malo.

14. Porque, se perdoardes aos homens as suas ofensas, vosso Pai celeste também vos perdoará.

14. Si enim dimiseritis hominibus peccata eorum, dimittet et vobis Pater vester caelestis;

15. Mas, se não perdoardes aos homens, tampouco vosso Pai vos perdoará.

15. si autem non dimiseritis hominibus, nec Pater vester dimittet peccata vestra.

16. Quando jejuardes, não tomeis um ar triste como os hipócritas, que mostram um semblante abatido para manifestar aos homens que je­juam. Em verdade eu vos digo: já receberam sua recompensa.

16. Cum autem ieiunatis, nolite fieri sicut hypocritae tristes; demoliuntur enim facies suas, ut pareant hominibus ieiunantes. Amen dico vobis: Receperunt mercedem suam.

17. Quando jejuares, perfuma a tua cabeça e lava o teu rosto.

17. Tu autem cum ieiunas, unge caput tuum et faciem tuam lava,

18. Assim, não parecerá aos homens que jejuas, mas somente a teu Pai que está presente ao oculto; e teu Pai, que vê num lugar oculto, te recompensará.”

18. ne videaris hominibus ieiunans sed Patri tuo, qui est in abscondito; et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi.

19. “Não ajunteis para vós tesou­ros na terra, onde a ferrugem e as traças corroem, onde os ladrões furtam e roubam.

19. Nolite thesaurizare vobis thesauros in terra, ubi aerugo et tinea demolitur, et ubi fures effodiunt et furantur;

20. Ajuntai para vós tesouros no céu, onde não os consomem nem as traças nem a ferrugem, e os ladrões não furtam nem roubam.

20. thesaurizate autem vobis thesauros in caelo, ubi neque aerugo neque tinea demolitur, et ubi fures non effodiunt nec furantur;

21. Porque onde está o teu tesouro, lá também está teu coração.

21. ubi enim est thesaurus tuus, ibi erit et cor tuum.

22. O olho é a luz do corpo. Se teu olho é são, todo o teu corpo será iluminado.

22. Lucerna corporis est oculus. Si ergo fuerit oculus tuus simplex, totum corpus tuum lucidum erit;

23. Se teu olho estiver em mau estado, todo o teu corpo estará nas trevas. Se a luz que está em ti são trevas, quão espessas deverão ser as trevas!”

23. si autem oculus tuus nequam fuerit, totum corpus tuum tenebrosum erit. Si ergo lumen, quod in te est, tene brae sunt, tenebrae quantae erunt!

24. “Ninguém pode servir a dois senhores, porque ou odiará a um e amará o outro, ou se dedicará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e à riqueza.*

24. Nemo potest duobus dominis servire: aut enim unum odio habebit et alterum diliget, aut unum sustinebit et alterum contemnet; non potestis Deo servire et mammonae.

25. Portanto, eis que vos digo: não vos preo­cupeis por vossa vida, pelo que comereis, nem por vosso corpo, pelo que vestireis. A vida não é mais do que o alimento e o corpo não é mais que as vestes?

25. Ideo dico vobis: Ne solliciti sitis animae vestrae quid manducetis, neque corpori vestro quid induamini. Nonne anima plus est quam esca, et corpus quam vestimentum?

26. Olhai as aves do céu: não semeiam nem ceifam, nem recolhem nos celeiros e vosso Pai celeste as alimenta. Não valeis vós muito mais que elas?

26. Respicite volatilia caeli, quoniam non serunt neque metunt neque congregant in horrea, et Pater vester caelestis pascit illa. Nonne vos magis pluris estis illis?

27. Qual de vós, por mais que se esforce, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?*

27. Quis autem vestrum cogitans potest adicere ad aetatem suam cubitum unum?

28. E por que vos inquietais com as vestes? Considerai como crescem os lírios do campo; não trabalham nem fiam.

28. Et de vestimento quid solliciti estis? Considerate lilia agri quomodo crescunt: non laborant neque nent.

29. Entretanto, eu vos digo que o próprio Salomão no auge de sua glória não se vestiu como um deles.

29. Dico autem vobis quoniam nec Salomon in omni gloria sua coopertus est sicut unum ex istis.

30. Se Deus veste assim a erva dos campos, que hoje cresce e amanhã será lançada ao fogo, quanto mais a vós, homens de pouca fé?

30. Si autem fenum agri, quod hodie est et cras in clibanum mittitur, Deus sic vestit, quanto magis vos, modicae fidei?

31. Não vos aflijais, nem digais: Que comeremos? Que beberemos? Com que nos vestiremos?

31. Nolite ergo solliciti esse dicentes: “Quid manducabimus?”, aut: “Quid bibemus?”, aut: “Quo operiemur?”.

32. São os pagãos que se preocupam com tudo isso. Ora, vosso Pai celeste sabe que necessitais de tudo isso.

32. Haec enim omnia gentes inquirunt; scit enim Pater vester caelestis quia his omnibus indigetis.

33. Buscai em primeiro lugar o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas em acréscimo.

33. Quaerite autem primum regnum Dei et iustitiam eius, et haec omnia adicientur vobis.

34. Não vos preocupeis, pois, com o dia de amanhã: o dia de amanhã terá as suas preocupações próprias. A cada dia basta o seu cuidado.”

34. Nolite ergo esse solliciti in crastinum; crastinus enim dies sollicitus erit sibi ipse. Sufficit diei malitia sua.


Bíblia Ave Maria - Todos os direitos reservados.


Leia a Bíblia em um Ano

Junte-se a nossa comunidade e complete a leitura de toda a Bíblia em 365 dias. Um caminho estruturado e inspirador para aprofundar sua fé e conhecimento das Escrituras.