Provérbios, 5

1. Meu filho, atende à minha sabedoria, presta atenção à minha razão,

1. Ku mojej mądrości zwróć się, mój synu, ku mojej rozwadze nakłoń swe ucho,

2. a fim de conservares o sentido das coisas e guardares a ciência em teus lábios.

2. abyś zachował roztropność, twe usta niech strzegą rozsądku!

3. Porque os lábios da mulher alheia destilam o mel; seu paladar é mais oleoso que o azeite.

3. Bo miód wycieka z warg obcej, podniebienie jej gładkie jak olej,

4. No fim, porém, é amarga como o absinto, aguda como a espada de dois gumes.

4. lecz w końcu będzie gorzka niby piołun i ostra jak miecz obosieczny.

5. Seus pés se encaminham para a morte, seus passos atingem a região dos mortos.

5. Jej nogi zstępują ku śmierci, do Szeolu zmierzają jej kroki,

6. Longe de andarem pela vereda da vida, seus passos se extraviam, sem saber para onde.

6. byś nie ujrzał drogi życia, jej ścieżki wiją się niedostrzegalnie.

7. Escutai-me, pois, meus filhos, não vos aparteis das palavras de minha boca.

7. Więc teraz, mój synu, posłuchaj: nie odstępuj od moich pouczeń;

8. Afasta dela teu caminho, não te aproximes da porta de sua casa,

8. idź drogą swą od niej daleko, pod drzwi jej domu nie podchodź,

9. para que não seja entregue a outros tua fortuna e tua vida a um homem cruel;

9. byś obcym swej sławy nie oddał, a lat swych okrutnikowi,

10. para que estranhos não se fartem de teus haveres e o fruto de teu trabalho não passe para a casa alheia;

10. by z pracy twej inni nie tyli, by mienie twe nie szło w dom obcy.

11. para que não gemas no fim, quando forem consumidas tuas carnes e teu corpo

11. Na końcu przyjdzie ci wzdychać, gdy ciało i siły wyczerpiesz.

12. e tiveres que dizer: “Por que odiei a disciplina, e meu coração desdenhou a correção?

12. Powiesz: Nie cierpiałem upomnień - nauką wzgardziło me serce,

13. Por que não ouvi a voz de meus mestres, nem dei ouvido aos meus educadores?

13. nie dbałem na głos wychowawców, nie dawałem posłuchu nauczającym mnie;

14. Por pouco eu chegaria ao cúmulo da desgraça no meio da assembleia do povo”.

14. o włos, a popadłbym w wielkie nieszczęście pośród rady i zgromadzenia.

15. Bebe a água do teu poço e das correntes de tua cisterna.*

15. Pij wodę z własnej cysterny, tę, która płynie z twej studni.

16. Tuas fontes se derramarão por fora e teus arroios nas ruas?

16. Na zewnątrz mają bić twoje źródła? Tworzyć na placach strumienie?

17. Sejam eles só para ti, sem que os estranhos neles tomem parte.

17. Niech służy dla ciebie samego, a nie innym wraz z tobą;

18. Seja bendita a tua fonte! Regozija-te com a mulher de tua juventude,

18. niech źródło twe świętym zostanie, znajduj radość w żonie młodości.

19. corça de amor, serva encantadora. Que sejas sempre embriagado com seus encantos e que seus amores te embriaguem sem cessar!

19. Przemiła to łania i wdzięczna kozica, jej piersią upajaj się zawsze, w miłości jej stale czuj rozkosz!

20. Por que hás de te enamorar de uma alheia e abraçar o seio de uma estranha?

20. Po cóż, mój synu, upajać się obcą i obejmować piersi nieznanej?

21. Pois o Senhor olha os caminhos dos homens e observa todas as suas veredas.

21. Bo drogi ludzkie - przed oczyma Pana, On widzi wszystkie ich ścieżki.

22. O homem será preso por suas próprias faltas e ligado com as cadeias de seu pecado.

22. Gdy grzesznym nieprawość owładnie, trzymają go więzy występku.

23. Perecerá por falta de correção e se desviará pelo excesso de sua loucura.

23. Umrze on z braku nauki, pobłądzi z ogromu głupoty.