Provérbios, 9

1. A Sabedoria edificou sua casa, talhou sete colunas.*

1. Mądrość zbudowała sobie dom i wyciosała siedem kolumn,

2. Matou seus animais, preparou seu vinho e dispôs a mesa.

2. nabiła zwierząt, namieszała wina i stół zastawiła.

3. Enviou servas, para que anunciassem nos pontos mais elevados da cidade:

3. Służące wysłała, by wołały z wyżynnych miejsc miasta:

4. “Quem for simples apresente-se!”. Aos insensatos ela disse:

4. Prostaczek niech do mnie tu przyjdzie. Do tego, komu brak mądrości, mówiła:

5. “Vinde comer o meu pão e beber o vinho que preparei.

5. Chodźcie, nasyćcie się moim chlebem, pijcie wino, które zmieszałam.

6. Deixai a insensatez e vivereis; andai direito no caminho da inteligência!”.

6. Odrzućcie głupotę i żyjcie, chodźcie drogą rozwagi!

7. Quem censura um mofador, atrai sobre si a zombaria; o que repreende o ímpio, arrisca-se a uma afronta.*

7. Kto poucza szydercę, ściąga na siebie wzgardę, strofując nieprawego, sam sobie szkodzi.

8. Não repreendas o mofador, pois ele te odiará. Repreende o sábio e ele te amará.

8. Nie strofuj szydercy, by cię nie znienawidził, strofuj mądrego, a będzie cię kochał.

9. Dá ao sábio: ele se tornará mais sábio ainda, ensina ao justo e seu saber aumentará.

9. Ucz mądrego, a stanie się mędrszy, oświeć mądrego, a zwiększy swą wiedzę.

10. O temor do Senhor é o princípio da Sabedoria, e o conhecimento do Santo é a inteligência,*

10. Treścią mądrości jest bojaźń Pańska, rozsądkiem - poznanie Świętego.

11. porque por mim se multiplicarão teus dias e anos de vida te serão acrescentados.

11. Dzięki mnie twe dni się pomnożą, lata życia będą ci dodane.

12. Se tu és sábio, é para teu bem que o és, mas se tu és um “soberbo”, só tu sofrerás as consequências.

12. Pomagasz sobie, gdy jesteś rozumny, a gdyś szydercą, sam na tym ucierpisz.

13. A senhora Loucura é irrequieta, uma tola que não sabe nada.

13. Niewiasta Głupota ciągle się rzuca, Pustota niczego nie pojmie.

14. Ela se assenta à porta de sua casa, numa cadeira, nos pontos mais altos da cidade,

14. Przy bramie swego domu usiadła, na tronie, na wyżynach w mieście,

15. para convidar os viandantes que seguem direito seu caminho.

15. by wołać na przechodzących drogą, na tych, co prosto idą swymi ścieżkami.

16. “Quem for simples venha para cá!” Aos insensatos, ela diz:

16. Niech zboczy tu niedoświadczony - odzywa się do tego, komu brak mądrości:

17. “As águas furtivas são mais doces e o pão tomado às escondidas é mais delicioso”.*

17. Przyjemna jest woda kradziona, chleb wzięty skrycie jest smaczny.

18. Ignora ele que ali há sombras e que os convidados da senhora Loucura jazem nas profundezas da região dos mortos.*

18. Nie myśli się o tym, że tam bawią zmarli, jej zaproszeni - w głębinach Szeolu.