Liber Ieremiae, 23

1. væ pastoribus qui disperdunt et dilacerant gregem pascuæ meæ dicit Dominus

1. “Vae pastoribus, qui disper dunt et dissipant gregem pascuae meae!, dicit Dominus.

2. ideo hæc dicit Dominus Deus Israël ad pastores qui pascunt populum meum vos dispersistis gregem meum ejecistis eos et non visitastis eos ecce ego visitabo super vos malitiam studiorum vestrorum ait Dominus

2. Ideo haec dicit Dominus, Deus Israel, ad pastores, qui pascunt populum meum: Vos dissipastis gregem meum et eiecistis eos et non visitastis eos; ecce ego visitabo super vos malitiam operum vestrorum, ait Dominus.

3. et ego congregabo reliquias gregis mei de omnibus terris ad quas ejecero eos illuc et convertam eos ad rura sua et crescent et multiplicabuntur

3. Et ego congregabo reliquias gregis mei de omnibus terris, ad quas eiecero eos, et convertam eos ad rura sua, et crescent et multiplicabuntur.

4. et suscitabo super eos pastores et pascent eos non formidabunt ultra et non pavebunt et nullus quæretur ex numero dicit Dominus

4. Et suscitabo super eos pastores, et pascent eos; non formidabunt ultra et non pavebunt, et nullus quaeretur ex numero, dicit Dominus.

5. ecce dies veniunt ait Dominus et suscitabo David germen justum et regnabit rex et sapiens erit et faciet judicium et justitiam in terra

5. Ecce dies veniunt, dicit Dominus, et suscitabo David germen iustum; et regnabit rex et sapiens erit et faciet iudicium et iustitiam in terra.

6. in diebus illius salvabitur Juda et Israël habitabit confidenter et hoc est nomen quod vocabunt eum Dominus justus noster

6. In diebus illis salvabitur Iuda, et Israel habitabit confidenter; et hoc est nomen, quod vocabunt eum: Dominus iustitia nostra.

7. propter hoc ecce dies veniunt dicit Dominus et non dicent ultra vivit Dominus qui eduxit filios Israël de terra Ægypti

7. Propter hoc ecce dies veniunt, dicit Dominus, et non dicent ultra: “Vivit Dominus, qui eduxit filios Israel de terra Aegypti!”,

8. sed vivit Dominus qui eduxit et adduxit semen domus Israël de terra aquilonis et de cunctis terris ad quas ejeceram eos illuc et habitabunt in terra sua

8. sed: “Vivit Dominus, qui eduxit et adduxit semen domus Israel de terra aquilonis et de cunctis terris!”, ad quas eieceram eos; et habitabunt in terra sua”.

9. ad prophetas contritum est cor meum in medio mei contremuerunt omnia ossa mea factus sum quasi vir ebrius et quasi homo madidus a vino a facie Domini et a facie verborum sanctorum ejus

9. Ad prophetas. Contritum est cor meum in medio mei, contremuerunt omnia ossa mea; factus sum quasi vir ebrius et quasi homo madidus a vino, a facie Domini et a facie verborum sanctorum eius;

10. quia adulteris repleta est terra quia a facie maledictionis luxit terra arefacta sunt arva deserti factus est cursus eorum malus et fortitudo eorum dissimilis

10. quia adulteris repleta est terra, quia a facie maledictionis luxit terra, arefacta sunt arva deserti, factus est cursus eorum malus, et fortitudo eorum iniustitia.

11. propheta namque et sacerdos polluti sunt et in domo mea inveni malum eorum ait Dominus

11. “Propheta namque et sacerdos polluti sunt, et in domo mea inveni malum eorum, ait Dominus.

12. idcirco via eorum erit quasi lubricum in tenebris inpellentur enim et corruent in ea adferam enim super eos mala annum visitationis eorum ait Dominus

12. Idcirco via eorum erit quasi lubricum; in tenebras proicientur et cadent in eis; afferam enim super eos mala, annum visitationis eorum, ait Dominus.

13. et in prophetis Samariæ vidi fatuitatem prophetabant in Baal et decipiebant populum meum Israël

13. Et in prophetis Samariae vidi fatuitatem: prophetabant in Baal et decipiebant populum meum Israel.

14. et in prophetis Hierusalem vidi similitudinem adulterium et iter mendacii et confortaverunt manus pessimorum ut non converteretur unusquisque a malitia sua facti sunt mihi omnes Sodoma et habitatores ejus quasi Gomorra

14. Et in prophetis Ierusalem vidi horribilia: adulterium faciunt et in mendacio ambulant; et confortaverunt manus pessimorum, ut non converteretur unusquisque a malitia sua: facti sunt mihi omnes ut Sodoma, et habitatores eius quasi Gomorra”.

15. propterea hæc dicit Dominus exercituum ad prophetas ecce ego cibabo eos absinthio et potabo eos felle a prophetis enim Hierusalem est egressa pollutio super omnem terram

15. Propterea haec dicit Dominus exercituum ad prophetas: “Ecce ego cibabo eos absinthio et potabo eos felle; a prophetis enim Ierusalem egressa est pollutio super omnem terram.

16. hæc dicit Dominus exercituum nolite audire verba prophetarum qui prophetant vobis et decipiunt vos visionem cordis sui loquuntur non de ore Domini

16. Haec dicit Dominus exercituum: Nolite audire verba prophetarum, qui prophetant vobis et decipiunt vos; visionem cordis sui loquuntur, non de ore Domini.

17. dicunt his qui blasphemant me locutus est Dominus pax erit vobis et omni qui ambulat in pravitate cordis sui dixerunt non veniet super vos malum

17. Dicunt his, qui despiciunt me: “Locutus est Dominus: Pax erit vobis”; et omni, qui ambulat in pravitate cordis sui, dixerunt: “Non veniet super vos malum”.

18. quis enim adfuit in consilio Domini et vidit et audivit sermonem ejus quis consideravit verbum illius et audivit

18. Quis enim affuit in consilio Domini et vidit et audivit sermonem eius? Quis consideravit verbum illius et audivit?

19. ecce turbo dominicæ indignationis egredietur et tempestas erumpens super caput impiorum veniet

19. Ecce turbo Domini, indignatio egressa est, et tempestas erumpens super caput impiorum irruet.

20. non revertetur furor Domini usque dum faciat et usque dum conpleat cogitationem cordis sui in novissimis diebus intellegetis consilium ejus

20. Non cessabit furor Domini, usque dum faciat et usque dum compleat cogitationes cordis sui; in novissimis diebus intellegetis consilium eius.

21. non mittebam prophetas et ipsi currebant non loquebar ad eos et ipsi prophetabant

21. Non mittebam prophetas, et ipsi currebant; non loquebar ad eos, et ipsi prophetabant.

22. si stetissent in consilio meo et nota fecissent verba mea populo meo avertissem utique eos a via sua mala et a pessimis cogitationibus suis

22. Si stetissent in consilio meo, nota fecissent verba mea populo meo et avertissent utique eos a via sua mala et ab operibus suis pessimis.

23. putasne Deus e vicino ego sum dicit Dominus et non Deus de longe

23. Putasne Deus e vicino ego sum, dicit Dominus, et non Deus de longe?

24. si occultabitur vir in absconditis et ego non videbo eum dicit Dominus numquid non cælum et terram ego impleo ait Dominus

24. Si occultabitur vir in absconditis, ego non videbo eum?, dicit Dominus. Numquid non caelum et terram ego impleo?, dicit Dominus.

25. audivi quæ dixerunt prophetæ prophetantes in nomine meo mendacium atque dicentes somniavi somniavi

25. Audivi, quae dixerunt prophetae prophetantes in nomine meo mendacium atque dicentes: “Somniavi, somniavi”.

26. usquequo istud in corde est prophetarum vaticinantium mendacium et prophetantium seductiones cordis sui

26. Usquequo istud est in corde prophetarum vaticinantium mendacium et prophetantium seductionem cordis sui?

27. qui volunt facere ut obliviscatur populus meus nominis mei propter somnia eorum quæ narrant unusquisque ad proximum suum sicut obliti sunt patres eorum nominis mei propter Baal

27. Qui volunt facere, ut obliviscatur populus meus nominis mei, propter somnia eorum, quae narrat unusquisque ad proximum suum, sicut obliti sunt patres eorum nominis mei propter Baal.

28. propheta qui habet somnium narret somnium et qui habet sermonem meum loquatur sermonem meum vere quid paleis ad triticum dicit Dominus

28. Propheta, qui habet somnium, narret somnium et, qui habet sermonem meum, loquatur sermonem meum vere. Quid paleis ad triticum?, dicit Dominus.

29. numquid non verba mea sunt quasi ignis ait Dominus et quasi malleus conterens petram

29. Numquid non verba mea sunt quasi ignis, dicit Dominus, et quasi malleus conterens petram?

30. propterea ecce ego ad prophetas ait Dominus qui furantur verba mea unusquisque a proximo suo

30. Propterea ecce ego ad prophetas, ait Dominus, qui furantur verba mea unusquisque a proximo suo.

31. ecce ego ad prophetas ait Dominus qui adsumunt linguas suas et ajunt dicit Dominus

31. Ecce ego ad prophetas, ait Dominus, qui assumunt linguas suas et aiunt: “Dicit Dominus”.

32. ecce ego ad prophetas somniantes mendacium ait Dominus qui narraverunt ea et seduxerunt populum meum in mendacio suo et in miraculis suis cum ego non misissem eos nec mandassem eis qui nihil profuerunt populo huic dicit Dominus

32. Ecce ego ad prophetantes somnia mendacii, ait Dominus, qui narraverunt ea et seduxerunt populum meum in mendaciis suis et in iactantia sua, cum ego non misissem eos nec mandassem eis; qui nihil profuerunt populo huic, dicit Dominus.

33. si igitur interrogaverit te populus iste vel propheta aut sacerdos dicens quod est onus Domini dices ad eos ut quid vobis onus proiciam quippe vos dicit Dominus

33. Si interrogaverit te populus iste vel propheta aut sacerdos dicens: “Quod est onus Domini”, dices ad eos: Vos estis onus; proiciam quippe vos, dicit Dominus.

34. et prophetes et sacerdos et populus qui dicit onus Domini visitabo super virum illum et super domum ejus

34. Et propheta et sacerdos et populus, qui dicit: “Onus Domini”, visitabo super virum illum et super domum eius.

35. hæc dicetis unusquisque ad proximum et ad fratrem suum quid respondit Dominus et quid locutus est Dominus

35. Haec dicetis unusquisque ad proximum et ad fratrem suum: “Quid respondit Dominus?” et “Quid locutus est Dominus?”.

36. et onus Domini ultra non memorabitur quia onus erit unicuique sermo suus et pervertitis verba Dei viventis Domini exercituum Dei nostri

36. Sed “Onus Domini” ultra non memorabitis, quia onus erit unicuique sermo suus, et pervertitis verba Dei viventis, Domini exercituum, Dei nostri.

37. hæc dices ad prophetam quid respondit tibi Dominus et quid locutus est Dominus

37. Haec dices ad prophetam: “Quid respondit tibi Dominus?” et “Quid locutus est Dominus?”.

38. si autem onus Domini dixeritis propter hoc hæc dicit Dominus quia dixistis sermonem istum onus Domini et misi ad vos dicens nolite dicere onus Domini

38. Si autem “Onus Domini” dixeritis, propter hoc haec dicit Dominus: Quia dixistis sermonem istum: “Onus Domini”, et misi ad vos dicens: Nolite dicere: “Onus Domini”;

39. propterea ecce ego tollam vos portans et derelinquam vos et civitatem quam dedi vobis et patribus vestris a facie mea

39. propterea, ecce ego tollam vos portans et proiciam vos et civitatem, quam dedi vobis et patribus vestris, a facie mea;

40. et dabo vos in obprobrium sempiternum et in ignominiam æternam quæ numquam oblivione delebitur

40. et dabo vos in opprobrium sempiternum et in ignominiam aeternam, quae numquam oblivione delebitur”.