Liber Iob, 7
1. militia est vita hominis super terram et sicut dies mercennarii dies ejus
1. ¿No es una servidumbre la vida del hombre sobre la tierra? ¿No son sus jornadas las de un asalariado?
2. sicut servus desiderat umbram et sicut mercennarius præstolatur finem operis sui
2. Como un esclavo que suspira por la sombra, como un asalariado que espera su jornal,
3. sic et ego habui menses vacuos et noctes laboriosas enumeravi mihi
3. así me han tocado en herencia meses vacíos, me han sido asignadas noches de dolor.
4. si dormiero dico quando consurgam et rursum expectabo vesperam et replebor doloribus usque ad tenebras
4. Al acostarme, pienso: "¿Cuándo me levantaré?". Pero la noche se hace muy larga y soy presa de la inquietud hasta la aurora.
5. induta est caro mea putredine et sordibus pulveris cutis mea aruit et contracta est
5. Gusanos y costras polvorientas cubren mi carne, mi piel se agrieta y supura.
6. dies mei velocius transierunt quam a texente tela succiditur et consumpti sunt absque ulla spe
6. Mis días corrieron más veloces que una lanzadera: al terminarse el hilo, llegaron a su fin.
7. memento quia ventus est vita mea et non revertetur oculus meus ut videat bona
7. Recuerda que mi vida es un soplo y que mis ojos no verán más la felicidad.
8. nec aspiciet me visus hominis oculi tui in me et non subsistam
8. El ojo que ahora me mira, ya no me verá; me buscará tu mirada, pero ya no existiré.
9. sicut consumitur nubes et pertransit sic qui descenderit ad inferos non ascendet
9. Una nube se disipa y desaparece: así el que baja al Abismo no sube más.
10. nec revertetur ultra in domum suam neque cognoscet eum amplius locus ejus
10. No regresa otra vez a su casa ni el lugar donde estaba lo vuelve a ver.
11. quapropter et ego non parcam ori meo loquar in tribulatione spiritus mei confabulabor cum amaritudine animæ meæ
11. Por eso, no voy a refrenar mi lengua: hablaré con toda la angustia de mi espíritu, me quejaré con amargura en el alma.
12. numquid mare sum ego aut cetus quia circumdedisti me carcere
12. ¿Acaso yo soy el Mar o el Dragón marino para que dispongas una guardia contra mí?
13. si dixero consolabitur me lectulus meus et relevabor loquens mecum in strato meo
13. Cuando pienso: "Mi lecho me consolará, mi cama compartirá mis quejidos",
14. terrebis me per somnia et per visiones horrore concuties
14. entonces tú me horrorizas con sueños y me sobresaltas con visiones.
15. quam ob rem elegit suspendium anima mea et mortem ossa mea
15. ¡Más me valdría ser estrangulado, prefiero la muerte a estos huesos despreciables!
16. desperavi nequaquam ultra jam vivam parce mihi nihil enim sunt dies mei
16. Yo no viviré eternamente: déjame solo, porque mis días son un soplo.
17. quid est homo quia magnificas eum aut quia ponis erga eum cor tuum
17. ¿Qué es el hombre para que lo tengas tan en cuenta y fijes en él tu atención,
18. visitas eum diluculo et subito probas illum
18. visitándolo cada mañana y examinándolo a cada instante?
19. usquequo non parces mihi nec dimittis me ut gluttiam salivam meam
19. ¿Cuándo dejarás de mirarme? ¿No me darás tregua ni para tragar saliva?
20. peccavi quid faciam tibi o custos hominum quare posuisti me contrarium tibi et factus sum mihimet ipsi gravis
20. Si pequé, ¿qué daño te hice, a ti, guardián de los hombres? ¿Por qué me has tomado como blanco y me he convertido en una carga para ti?
21. cur non tolles peccatum meum et quare non auferes iniquitatem meam ecce nunc in pulvere dormiam et si mane me quæsieris non subsistam
21. ¿Por qué no perdonas mis ofensas y pasas por alto mis culpas? ¡Mira que muy pronto me acostaré en el polvo, me buscarás, y ya no existiré!