1. impiis autem usque in novissimum sine misericordia ira supervenit præsciebat enim et futura illorum
2. quoniam ipsi cum reversi essent ut se ducerent et cum magna sollicitudine præmisissent illos consequebantur illos pænitentia acti
3. adhuc enim inter manus habentes luctus et deplorantes ad monumenta mortuorum aliam sibi adsumpserunt cogitationem inscientiæ et quos rogantes projecerunt hos tamquam fugitivos persequebantur
4. ducebat enim illos ad hunc finem digna necessitas et horum quæ acciderant memorationem amittebant
5. ut eam quæ deerat tormentis replerent punitionem et populus quidem tuus mirabiliter transiret illi autem novam mortem invenirent
6. omnis enim creatura ad suum genus ab initio refigurabatur deserviens tuis præceptis ut pueri tui custodirentur inlæsi
7. nam nubis castra eorum adumbrabat et ex aqua quæ ante erat terra arida apparuit et ex mari Rubro via sine inpedimento et campus germinans de profundo nimio
8. per quem omnis natio transivit quæ tegebatur tua manu videntes mirabilia monstra
9. tamquam equi enim depaverunt et tamquam agni exultaverunt magnificantes te Domine qui liberasti illos
10. memores enim erant adhuc eorum quæ in incolatu illorum facta fuerant quemadmodum pro natione animalium eduxit terra muscas et pro piscibus eructavit fluvius multitudinem ranarum
11. novissime autem viderunt novam creaturam avium cum abducti concupiscentia postulaverunt escam epulationis
12. in adlocutione enim desiderii ascendit illis de mari ortygometra et vexationes peccatoribus supervenerunt non sine illis quæ ante facta erant argumentis per vim fluminum juste enim patiebantur secundum suas nequitias
13. etenim detestabiliorem inhospitalitatem instituerunt alii quidem ignotos non recipiebant advenas alii autem bonos hospites in servitutem accipiebant
14. et non solum hoc sed et alius quis respectus erit illorum quoniam inviti recipiebant extraneos
15. qui autem cum lætitia receperunt hos qui eisdem usi erant justitiis sævissimis adflixerunt doloribus
16. percussi sunt autem cæcitate sicut illi in foribus justi cum subitaneis cooperti essent tenebris unusquisque ostii sui transitum quærebat
17. in se enim elementa dum convertuntur sicut in organo qualitatis sonus inmutatur et omnia suum sonum custodiunt unde est æstimare et ex ipso certo visu
18. agrestia enim in aquatica convertebantur et quæcumque erant natantia in terram transiebant
19. ignis in aqua valebat supra suam virtutem et aqua extinguentis naturæ obliviscebatur
20. flammæ e contrario corruptibilium animalium non vexaverunt carnes coambulantium nec dissolvebant illam quæ facile dissolvitur sicut glacies bonam escam in omnibus enim Domine magnificasti populum tuum et honorasti et non despexisti in omni tempore et in omni loco adsistens eis
Przypisy:
19:1-3 - Zatwardziałość serc Egipcjan, nawet po tylu plagach, jest znakiem Bożej sprawiedliwości. Bóg pozwala im trwać w uporze, co prowadzi do ich ostatecznej zagłady w Morzu Czerwonym (zob. także Wj 14,17-18 i Rz 9,18).
19:6-7 - Stworzenie współpracuje z Bogiem, aby wyzwolić Jego lud, zmieniając jego prawa natury dla dobra sprawiedliwych. Morze rozstępuje się, aby umożliwić Izraelitom przejście, pokazując, że natura również podlega woli Boga (zob. także Wj 14,21-22 i Joz 3,13-17).
19:9-10 - Izraelici przechodzą przez morze, jakby stąpali po suchym lądzie, podczas gdy Egipcjanie spotykają swoją zgubę. Ich bezpieczne przejście symbolizuje Boże zbawienie i zaufanie do Jego ochrony (zob. także Wj 14,29-31 i Hbr 11,29).
19:13-14 - Egipcjanie cierpią plagi, ponieważ prześladowali lud Boży. Ci, którzy odrzucają Boże miłosierdzie i prześladują sprawiedliwych, spotykają się z nieubłaganą sprawiedliwością Pana (zob. także Wj 15,4-5 i Rz 12,19).
19:22 - We wszystkich tych wydarzeniach Bóg dowodzi swojej sprawiedliwości i miłosierdzia. Działa w sposób wyraźny, by zbawić sprawiedliwych i ukarać niegodziwych, pokazując, że Jego opatrzność jest doskonała, a Jego sąd nieomylny (zob. także Psalm 145:17 i 2 Piotra 2:9).
Wersety związane z Liber Sapientiae, 19:
Rozdział 19 Mądrości kończy narrację o Wyjściu, potwierdzając Bożą troskę o Izrael. W jaki sposób stworzenie służy celom Bożym? Ten kulminacyjny tekst podsumowuje cuda Wyjścia, podkreślając, jak Bóg zmienił porządek natury, aby ocalić swój lud i osądzić jego wrogów. Rozdział ten podkreśla tematykę Bożej sprawiedliwości i miłosierdzia. Mądrość 19 kończy księgę sławieniem Bożej suwerenności i miłości do Jego wybranego ludu. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które korelują z końcowymi wątkami tego rozdziału dotyczącymi wierności Boga.
Wyjścia 14:21-22: "Mojżesz wyciągnął rękę nad morze, a Pan rozpędził morze silnym wiatrem wschodnim, który wiał przez całą noc, i zamienił morze w suchy ląd. Wody rozdzieliły się i Izraelici przeszli przez środek morza po suchym lądzie, mając ścianę wody po prawej stronie, a drugą po lewej stronie." - Ten fragment opisuje przeprawę przez Morze Czerwone, główne wydarzenie w rozdziale Mądrości 19.
1 Koryntian 10:1-2: "Bracia, nie chcę, abyście byli ignorantami, że wszyscy nasi przodkowie byli pod obłokiem i wszyscy przeszli przez morze. W Mojżeszu wszyscy zostali ochrzczeni w obłoku i w morzu." - Paweł interpretuje przeprawę przez Morze Czerwone jako rodzaj chrztu, podając duchową interpretację podobną do Mądrości 19.
Hebrajczyków 11:29: "Przez wiarę lud przeprawił się przez Morze Czerwone jak po suchym lądzie; lecz gdy Egipcjanie próbowali to zrobić, pochłonęło ich morze." - Autor Listu do Hebrajczyków interpretuje przeprawę przez Morze Czerwone jako akt wiary, nawiązując do wątków z rozdziału Mądrości 19.
Psalmy 106:9-11: "Zgromił Morze Czerwone i wyschło, i poprowadził ich przez głębiny, jak przez pustynię. Wybawił ich z ręki tego, który ich nienawidził; Wybawił ich z rąk wroga. Wody zakryły ich przeciwników; ani jeden z nich nie uciekł." - Psalm ten nawiązuje do przeprawy przez Morze Czerwone, głównego wydarzenia z rozdziału Mądrości 19.
Objawienie 15:3: "i śpiewali pieśń Mojżesza, sługi Bożego, i pieśń Baranka: Wielkie i cudowne są dzieła Twoje, Panie, Boże wszechmogący. Sprawiedliwe i prawdziwe są Twoje drogi, Królu Narodów." - Ten fragment nawiązuje do „pieśni Mojżesza”, która celebruje wybawienie nad Morzem Czerwonym, główne wydarzenie z rozdziału Mądrości 19.
FAQ:
Co mówi Księga Mądrości 19 o karaniu Egipcjan?
W Księdze Mądrości 19 opisano, jak sprawiedliwa i surowa była kara Boża, gdyż Egipcjanie nie uznali wielkości Boga i nadal prześladowali Izraelitów. (Księga Mądrości 19:1-4)
W jaki sposób mądrość Boża objawia się w plagach opisanych w Księdze Mądrości 19?
Mądrość Boża jest widoczna w plagach, ponieważ zostały one zastosowane precyzyjnie, pokazując absolutną kontrolę Boga nad wszystkim. (Mądrość 19:5-9)
Czego uczy nas Księga Mądrości 19 na temat walki dobra ze złem?
Księga ta podkreśla, jak dobro (reprezentowane przez Izrael) było chronione przez Boga, podczas gdy zło (reprezentowane przez Egipcjan) było sprawiedliwie karane. (Mądrość 19:13-16)
Czego możemy się nauczyć o charakterze Boga z plag?
Plagi pokazują, że Bóg jest sprawiedliwy, suwerenny i panuje nad każdą sytuacją, karze zło i chroni prawych. (Mądrość 19:1-9)
W jaki sposób Bóg posłużył się naturą, aby ukarać Egipcjan w Księdze Mądrości 19?
Bóg posłużył się żywiołami, takimi jak ogień i deszcz, aby ukarać Egipcjan, demonstrując w ten sposób swoją władzę nad żywiołami i zdolność do wymierzania sprawiedliwości. (Mądrość 19:17-19)
