1. vani sunt autem omnes homines quibus non subest scientia Dei et de his quæ videntur bona non potuerunt intellegere eum qui est neque operibus adtendentes agnoverunt quis esset artifex
2. sed aut ignem aut spiritum aut citatum ærem aut gyrum stellarum aut nimiam aquam aut solem et lunam rectores orbis terrarum deos putaverunt
3. quorum si specie delectati deos putaverunt sciant quanto dominator eorum speciosior est speciei enim generator hæc omnia constituit
4. aut si virtutem et opera eorum mirati sunt intellegant ab ipsis quoniam qui hæc constituit fortior est illis
5. a magnitudine enim speciei et creaturæ cognoscibiliter poterit horum creator videri
6. sed tamen adhuc in his minor est querella et hii enim fortassis errant Deum quærentes et volentes invenire
7. etenim cum in operibus illius conversentur inquirunt et persuasum habent quoniam bona sunt quæ videntur
8. iterum autem nec his debet ignosci
9. si enim tantum potuerunt scire ut possent æstimare sæculum quomodo hujus Dominum non facilius invenerunt
10. infelices autem sunt et inter mortuos spes illorum est qui appellaverunt deos opera manuum hominum aurum et argentum artis inventionem similitudines animalium aut lapidem inutilem opus manus antiquæ
11. aut si quis artifex faber de silva lignum rectum secaverit et hujus docte eradat omnem corticem et arte sua usus diligenter fabricet vas utile in conversatione vitæ
12. reliquias autem ejus operis ad præparationem escæ abutatur
13. et reliquum horum quod ad nullos usus facit lignum curvum et verticibus plenum sculpat diligenter per vacuitatem suam et per scientiam artis suæ figuret illud et adsimilet illud imagini hominis
14. aut alicui ex animalibus illud conparet perliniens lubrica et rubicundum faciens fuco colorem illius et omnem maculam quæ in illo est perliniens
15. et faciat ei dignam habitationem in pariete ponens illud confirmans ferro
16. ne forte cadat prospiciens illi sciens quoniam non potest se adiuvare imago enim est et opus est illi adiutorio
17. et de substantia sua et filiis suis et nuptiis votum faciens inquirit non erubescit loqui cum illo qui sine anima est
18. et pro sanitate quidem infirmum deprecatur et pro vita mortuum rogat et in adiutorium inutilem invocat
19. et pro itinere petit ab hoc qui ambulare non potest et de adquirendo et de operando et de omnium rerum eventu petit ab eo qui in omnibus est inutilis
Przypisy:
13:1-2 - Mądrość uznaje, że stworzenie objawia wielkość Boga. Ci, którzy tego nie dostrzegają, popadają w bałwochwalstwo, tworząc wizerunki bogów uczynione ręką ludzką. To ostrzeżenie podkreśla wagę rozpoznawania boskości poprzez stworzenie (zob. także Rz 1,20 i Ps 19,1-4).
13:3-5 - Krytyka kultu bożków uwypukla daremność poszukiwania boskości w przedmiotach materialnych. Niezdolność bożków do odzwierciedlenia prawdziwej natury Boga dowodzi potrzeby autentycznej relacji ze Stwórcą (zob. także Izajasz 44,9-20 i Psalm 115,4-8).
13:6-9 - Stwierdzenie, że natura jest świadkiem Stwórcy, wskazuje, że mądrość powinna prowadzić do oddawania czci prawdziwemu Bogu. Sugeruje to, że obserwacja świata przyrody może prowadzić do prawdy duchowej (zob. także Psalm 104:24-25 i Dzieje Apostolskie 17:24-28).
13:10-13 - Ostrzeżenie przed ignorantami, którzy czczą elementy stworzenia zamiast Stwórcy, podkreśla potrzebę duchowego rozeznania. Mądrość naucza, że prawdziwe oddanie należy kierować do Boga, a nie do Jego stworzenia (zob. także 1 Koryntian 8:4-6 i Kolosan 1:16-17).
13:14-19 - Wniosek, że mądrość jest światłem, które oświeca ludzi i prowadzi ich do prawdziwego poznania Boga, podkreśla rolę mądrości w życiu wierzącego. To oświecenie jest niezbędne, aby uniknąć popadnięcia w bałwochwalstwo (zob. także Prz 4,7 i Jk 1,5).
Wersety związane z Liber Sapientiae, 13:
Rozdział 13 Mądrości krytykuje bałwochwalstwo i panteizm. Dlaczego kult stworzenia jest głupi? Ten przenikliwy tekst potępia tych, którzy mylą piękno stworzenia z samym Stwórcą. W rozdziale tym zawarto tezę, że wielkość wszechświata powinna skłaniać do poszukiwania jego Autora. Mądrość 13 wyśmiewa kult bożków stworzonych ręką ludzką, obnażając daremność bałwochwalstwa. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do apologetycznych tematów tego rozdziału dotyczących prawdziwej wiedzy o Bogu.
Rzymian 1:20: "Bo Jego rzeczy niewidzialne od stworzenia świata, zarówno Jego wieczna moc, jak i Jego boskość, są rozumiane i wyraźnie widziane przez rzeczy stworzone, tak że są niewybaczalne;" - Werset ten nawiązuje do tematu z Mądrości 13:1-9, mówiącego o tym, jak stworzenie objawia Boga.
Psalmy 115:4-8: "Ich bożki są srebrne i złote, dzieło rąk ludzkich. Mają usta, ale nie mówią; oczy mają, ale nie widzą. Mają uszy, ale nie słyszą; mają nosy, ale nie wąchają. Mają ręce, ale nie czują; stopy mają, ale nie chodzą; z Twojego gardła nie wydobywa się żaden dźwięk. Niech ci, którzy je tworzą i wszyscy, którzy im ufają, staną się podobni do nich." - Ten fragment odnosi się do Mądrości 13:10-19 o daremności bałwochwalstwa.
Izajasza 44:9-20: "Marnością są wszyscy, którzy sporządzają posągi, a ich najbardziej pożądane rzeczy na nic się nie zdadzą; a ich świadkowie nic nie widzą i nie rozumieją, tak że są zawstydzeni." - Ten fragment Księgi Izajasza nawiązuje do tematu 13. rozdziału Mądrości dotyczącego głupoty bałwochwalstwa.
Dzieje Apostolskie 17:29: "Dlatego też, ponieważ jesteśmy pokoleniem Bożym, nie powinniśmy przejmować się tym, że boskość jest podobna do złota, srebra lub kamienia wyrzeźbionego przez ludzką sztukę i wyobraźnię." - Ten fragment Listu Pawła z Aten przypomina krytykę bałwochwalstwa zawartą w Mądrości 13.
1 Koryntian 8:4: "A zatem jeśli chodzi o spożywanie rzeczy ofiarowanych bożkom, wiemy, że bożek nie jest niczym na świecie i że nie ma Boga poza jednym." - Werset ten odzwierciedla ideę zawartą w rozdziale Mądrości 13, że bożki nie są prawdziwymi bogami.
FAQ:
Co mówi Księga Mądrości 13 na temat kultu bożków?
Księga Mądrości 13 potępia oddawanie czci bożkom, pokazując, że ci, którzy je czczą, ignorują prawdziwą naturę Boga, który wszystko stworzył. (Księga Mądrości 13:10-19)
W jaki sposób natura objawia wielkość Boga w Księdze Mądrości 13?
Stworzenie wszechświata i porządek naturalny świadczą o mocy i mądrości Boga, objawiając Jego obecność i boskość wszystkim ludziom. (Mądrość 13:1-9)
Dlaczego niegodziwcy odpowiadają za bałwochwalstwo?
Niegodziwi, ignorując Boga, tworzą fałszywych bogów, zniekształcając prawdę objawioną przez naturę i odwracając się od prawdziwej mądrości. (Mądrość 13:10-19)
Jak według Księgi Mądrości 13 nieznajomość Boga wpływa na ludzi?
Nieznajomość Boga sprawia, że ludzie oddają cześć stworzeniom zamiast Stwórcy, popadając w błąd i odchodząc od prawdziwej mądrości. (Mądrość 13:1-9)
Jakie są konsekwencje oddawania czci bożkom, według Księgi Mądrości 13?
Oddawanie czci bożkom prowadzi ludzi do zguby, gdyż odwracają się od prawdziwej mądrości i stają się niewolnikami fałszywych bogów. (Mądrość 13:10-19)
