1. et factus est clamor populi et uxorum ejus magnus adversus fratres suos judæos
2. et erant qui dicerent filii nostri et filiæ nostræ multæ sunt nimis accipiamus pro pretio eorum frumentum et comedamus et vivamus
3. et erant qui dicerent agros nostros et vineas et domos nostras opponamus et accipiamus frumentum in fame
4. et alii dicebant mutuo sumamus pecunias in tributa regis demusque agros nostros et vineas
5. et nunc sicut carnes fratrum nostrorum sic carnes nostræ sunt sicut filii eorum ita filii nostri ecce nos subiugamus filios nostros et filias nostras in servitutem et de filiabus nostris sunt famulæ nec habemus unde possint redimi et agros nostros et vineas alii possident
6. et iratus sum nimis cum audissem clamorem eorum secundum verba hæc
7. cogitavitque cor meum mecum et increpui optimates et magistratus et dixi eis usurasne singuli a fratribus vestris exigatis et congregavi adversus eos contionem magnam
8. et dixi eis nos ut scitis redemimus fratres nostros judæos qui venditi fuerant gentibus secundum possibilitatem nostram et vos igitur vendite fratres vestros et emimus eos et siluerunt nec invenerunt quid responderent
9. dixique ad eos non est bona res quam facitis quare non in timore Dei nostri ambulatis ne exprobretur nobis a gentibus inimicis nostris
10. et ego et fratres mei et pueri mei commodavimus plurimis pecuniam et frumentum non repetamus in commune istud æs alienum concedamus quod debetur nobis
11. reddite eis hodie agros suos vineas suas oliveta sua et domos suas quin potius et centesimam pecuniæ frumenti vini et olei quam exigere soletis ab eis date pro illis
12. et dixerunt reddimus et ab eis nihil quærimus sicque faciemus ut loqueris et vocavi sacerdotes et adiuravi eos ut facerent juxta quod dixeram
13. insuper et sinum meum excussi et dixi sic excutiat Deus omnem virum qui non conpleverit verbum istud de domo sua et de laboribus suis sic excutiatur et vacuus fiat et dixit universa multitudo amen et laudaverunt Deum fecit ergo populus sicut dictum erat
14. a die autem illa qua præceperat mihi ut essem dux in terra Juda ab anno vicesimo usque ad annum tricesimum secundum Artarxersis regis per annos duodecim ego et fratres mei annonas quæ ducibus debebantur non comedimus
15. duces autem primi qui fuerant ante me gravaverunt populum et acceperunt ab eis in pane vino et pecunia cotidie siclos quadraginta sed et ministri eorum depresserant populum ego autem non feci ita propter timorem Dei
16. quin potius in opere muri ædificavi et agrum non emi et omnes pueri mei congregati ad opus erant
17. Judæi quoque et magistratus centum quinquaginta viri et qui veniebant ad nos de gentibus quæ in circuitu nostro sunt in mensa mea erant
18. parabatur autem mihi per dies singulos bos unus arietes sex electi exceptis volatilibus et inter dies decem vina diversa et alia multa tribuebam insuper et annonas ducatus mei non quæsivi valde enim erat adtenuatus populus
19. memento mei Deus meus in bonum secundum omnia quæ feci populo huic
Przypisy:
5:1-5 - Protest biednych przeciwko bogatym w Izraelu ujawnia niesprawiedliwości ekonomiczne, takie jak wygórowane odsetki i zadłużenie. Nehemiasz martwi się o ucisk wewnętrzny, pokazując, że sprawiedliwość społeczna jest istotnym elementem życia społecznego (zob. także Wj 22,25 i Prz 22,7).
5:6-7 - Słysząc krzyk ludu, Nehemiasz wpada w furię i zwołuje zebranie, aby skonfrontować się z możnowładcami. Sprawiedliwość wymaga odwagi, by stawić czoła złu, nawet jeśli pochodzi ono z wnętrza społeczności (zob. także Kpł 25,35-37 i Mt 18,15).
5:8-11 - Nehemiasz przypomina ludziom o znaczeniu odkupywania braci i nie wyzyskiwania potrzebujących. Nakazuje bogatym zwrócić ziemię i zaprzestać pobierania odsetek, podkreślając pokutę i odnowę (zob. także Pwt 15,7-11 i Łk 19,8).
5:12-13 - Szlachta i urzędnicy przysięgają zwrócić to, co zabrali, a Nehemiasz rzuca klątwę, aby zapewnić ich posłuszeństwo. Szczerość w obietnicach i zobowiązaniach jest niezbędna do pobożnego życia (zob. także Psalm 15:1-4 i List św. Jakuba 5:12).
5:14-19 - Nehemiasz odrzuca przywileje związane z piastowaniem urzędu namiestnika i wiedzie proste życie, dając przykład przywództwa służebnego. Jego hojność wobec ludu pokazuje, że przywódca musi stawiać dobro wspólne ponad własne interesy (zob. także Mk 10,43-45 i 2 Kor 8,9).
Wersety związane z Liber Nehemiae, 5:
Rozdział 5 Księgi Nehemiasza dotyczy wewnętrznych konfliktów pomiędzy Żydami. Jak Nehemiasz radzi sobie z niesprawiedliwością społeczną? Ten kluczowy tekst obnaża problemy wyzysku ekonomicznego we wspólnocie i zdecydowaną reakcję Nehemiasza. W tym rozdziale podkreślono znaczenie sprawiedliwości społecznej i osobistego przykładu w przywództwie. Księga Nehemiasza 5 ukazuje, jak problemy wewnętrzne mogą zagrozić duchowemu postępowi i jedności ludu Bożego. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które wyjaśniają tematy sprawiedliwości i uczciwości obecne w tym ważnym rozdziale.
Jakuba 5:4: "Patrzcie, płace robotników, którzy kosili wasze pola i które przez oszustwo wstrzymaliście, krzyczą przeciwko wam. Do uszu Pana Zastępów doszedł lament żniwiarzy." - Werset ten przypomina troskę Nehemiasza o sprawiedliwość społeczną zapisaną w Nehemiasza 5:1-5.
Księga Kapłańska 25:35-37: "Jeśli twój brat zubożeje i nie będzie w stanie się utrzymać, pomóż mu tak, jakby był obcokrajowcem lub tymczasowym mieszkańcem, aby mógł nadal mieszkać w twoim towarzystwie. Nie naliczaj mu odsetek ani nie dodawaj do nich. Bój się Boga swego, aby brat twój mógł nadal mieszkać w towarzystwie twoim. Nie pożyczaj mu pieniędzy dla zysku i nie dostarczaj mu pożywienia dla zysku." - Prawo to odzwierciedla zasady, które Nehemiasz starał się przywrócić w Księdze Nehemiasza 5:6-13.
Mateusza 20:25-26: "Jezus ich przywołał i rzekł: Wiecie, że władcy narodów panują nad nimi i ważni ludzie sprawują nad nimi władzę. Nie będzie tak między wami. Przeciwnie, kto chce być wśród was kimś ważnym, musi być sługą." - To nauczanie Jezusa odzwierciedla styl przywództwa Nehemiasza przedstawiony w Księdze Nehemiasza 5:14-19.
Przysłów 31:8-9: "Podnieś swój głos w obronie tych, którzy nie mogą się obronić, bądź obrońcą wszystkich bezbronnych. Podnieś swój głos i osądź sprawiedliwie; bronić praw biednych i potrzebujących." - Wersety te oddają postawę Nehemiasza w obronie uciśnionych w rozdziale Nehemiasza 5.
1 Tymoteusza 6:17-18: "Nakazuj bogatym na tym świecie, aby nie byli aroganccy i nie pokładali nadziei w niepewności bogactwa, ale w Bogu, który obficie zaopatrza nas we wszystko dla naszego zadowolenia. Nakazuj im czynić dobro, być bogatym w dobre uczynki, hojnym i gotowym do dzielenia się." - Ta rada Pawła odzwierciedla reformy gospodarcze i społeczne, które Nehemiasz wprowadził w rozdziale Nehemiasza 5.
FAQ:
Dlaczego Nehemiasz był oburzony wyzyskiem biednych?
Nehemiasz był oburzony tym, że przywódcy pobierali wysokie odsetki od ubogich, co skutkowało zniewoleniem rodzin i ubóstwem. (Nehemiasza 5:1-5)
Jak Nehemiasz rozwiązał problem wyzysku finansowego?
Nehemiasz udzielił przywódcom ostrej reprymendy i nakazał im zwrócić skradzione dobra oraz zaprzestać pobierania odsetek od Żydów, aby w ten sposób promować sprawiedliwość. (Nehemiasza 5:7-13)
Co zrobił Nehemiasz, aby uniknąć płacenia odsetek?
Nehemiasz nie pobierał odsetek od pożyczek udzielanych ubogim, dając tym samym przykład innym władcom i przywódcom (Nehemiasza 5:14-19).
Jak przywódcy zareagowali na naganę Nehemiasza?
Przywódcy przyjęli naganę Nehemiasza i obiecali zwrócić to, co zabrali, i zaprzestać pobierania odsetek od swoich braci. (Nehemiasza 5:12-13)
Co czyny Nehemiasza ujawniają na temat jego przywództwa?
Nehemiasz wykazał się prawym przywództwem i troską o dobro swojego ludu, dążąc do odnowy zarówno duchowej, jak i społecznej. (Nehemiasza 5:14-19)
