1. verba Neemiæ filii Echliæ et factum est in mense casleu anno vicesimo et ego eram in Susis castro
2. et venit Anani unus de fratribus meis ipse et viri ex Juda et interrogavi eos de Judæis qui remanserant et supererant de captivitate et de Hierusalem
3. et dixerunt mihi qui remanserunt et derelicti sunt de captivitate ibi in provincia in adflictione magna sunt et in obprobrio et murus Hierusalem dissipatus est et portæ ejus conbustæ sunt igni
4. cumque audissem verba hujuscemodi sedi et flevi et luxi diebus et jejunabam et orabam ante faciem Dei cæli
5. et dixi quæso Domine Deus cæli fortis magne atque terribilis qui custodis pactum et misericordiam cum his qui te diligunt et custodiunt mandata tua
6. fiat auris tua auscultans et oculi tui aperti ut audias orationem servi tui quam ego oro coram te hodie nocte et die pro filiis Israël servis tuis et confiteor pro peccatis filiorum Israël quibus peccaverunt tibi et ego et domus patris mei peccavimus
7. vanitate seducti sumus et non custodivimus mandatum et cærimonias et judicia quæ præcepisti Mosi servo tuo
8. memento verbi quod mandasti Mosi famulo tuo dicens cum transgressi fueritis ego dispergam vos in populos
9. et si revertamini ad me et custodiatis mandata mea et faciatis ea etiam si abducti fueritis ad extrema cæli inde congregabo vos et inducam in locum quem elegi ut habitaret nomen meum ibi
10. et ipsi servi tui et populus tuus quos redemisti in fortitudine tua magna et in manu tua valida
11. obsecro Domine sit auris tua adtendens ad orationem servi tui et ad orationem servorum tuorum qui volunt timere nomen tuum et dirige servum tuum hodie et da ei misericordiam ante virum hunc ego enim eram pincerna regis
Przypisy:
1:1-3 - Nehemiasz otrzymuje wiadomość o spustoszeniu Jerozolimy, co napawa go wielkim smutkiem. Miasto Boże leży w gruzach, co odzwierciedla duchowy stan Izraela. Nehemiasza porusza współczucie i gorliwość o dom Pański (zob. także Psalm 137:5-6 i Jeremiasz 52:12-14).
1:4-6 - Nehemiasz odpowiada na tę wiadomość modlitwą i postem, demonstrując swoją głęboką zależność od Boga. Uznaje, że pokuta i szukanie Boga są fundamentalne dla odrodzenia Izraela (zob. także Dn 9,3-5 i Jl 2,12-13).
1:7-9 - Nehemiasz wyznaje grzechy Izraela i trzyma się obietnic Boga danych narodowi, podkreślając, że powrót do posłuszeństwa przyniesie odrodzenie. Uznaje wierność Boga w spełnianiu Jego obietnic (zob. także Pwt 30,1-3 i 1 J 1,9).
1:10-11 - Nehemiasz wstawia się za ludem Izraela i prosi Boga o łaskę u króla. To dowodzi jego wiary w boską interwencję i jego roli jako przywódcy odnowy (zob. także Wj 33,16 i Jk 5,16).
Wersety związane z Liber Nehemiae, 1:
Rozdział 1 Księgi Nehemiasza przedstawia misję Nehemiasza. Co porusza serce tego przywódcy? Tekst opisuje, jak Nehemiasz, podczaszy królewski w Persji, otrzymuje wiadomość o niepewnej sytuacji w Jerozolimie. W tym rozdziale podkreślono głębokie współczucie Nehemiasza oraz jego odpowiedź w formie modlitwy i postu. Księga Nehemiasza 1 ukazuje serce przywódcy, który utożsamia się z cierpieniem swojego ludu i szuka boskiej interwencji. Rozdział ten nadaje ton następującej po nim narracji o rekonstrukcji. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które wyjaśniają tematy współczucia i wstawiennictwa obecne w tym podstawowym rozdziale.
Daniela 9:3: "Zwracałem się do Pana Boga z modlitwami i błaganiami, poszcząc, w worze i pokryty popiołem." - Werset ten odzwierciedla postawę Nehemiasza z Księgi Nehemiasza 1:4 i ukazuje wzór zbożnej reakcji na nieszczęścia narodowe.
Psalmy 137:5-6: "Jeśli zapomnę o Tobie, Jeruzalem, niech moja prawica zapomni o swej umiejętności! Mój język przylgnie do mojego smaku, jeśli nie będę o Tobie pamiętał, jeśli nie będę uważał Jerozolimy za moją największą radość!" - Wersety te odzwierciedlają miłość Nehemiasza i troskę o Jerozolimę wyrażoną w Księdze Nehemiasza 1:3-4.
2 Kronik 7:14: "Jeśli mój lud, nad którym nawołuję moje imię, ukorzy się i będzie się modlił, i będzie szukał mojego oblicza, i odwróci się od swoich niegodziwych dróg, wtedy Ja wysłucham z nieba i przebaczę ich grzechy i uzdrowię ich ziemię." - Obietnica ta odzwierciedla nadzieję leżącą u podstaw modlitwy Nehemiasza z Nehemiasza 1:5-11.
Ezdrasza 9:6-7: "O mój Boże! Jestem zbyt zawstydzony i upokorzony, aby podnieść twarz przed Tobą, mój Boże, ponieważ nasze grzechy zakrywają nasze głowy, a nasza wina sięga nieba. Od czasów naszych przodków aż do dzisiaj nasza wina była wielka." - To wyznanie Ezdrasza jest podobne do modlitwy wyznania Nehemiasza z Księgi Nehemiasza 1:6-7.
Izajasza 62:6-7: "Na twoich murach, Jeruzalem, umieściłem warty, które nie będą milczeć ani w dzień, ani w nocy. Wy, którzy wołacie do Pana, nie odpoczywajcie i nie dajcie Mu odpocząć, dopóki nie przywróci Jerozolimy i nie uczyni jej chwałą ziemi." - To prorocze wezwanie do wstawiennictwa za Jerozolimę odzwierciedla postawę Nehemiasza z 1 rozdziału Księgi Nehemiasza.
FAQ:
Co skłoniło Nehemiasza do modlitwy za Jerozolimę?
Nehemiasz był głęboko zasmucony, gdy usłyszał o zniszczeniu murów Jerozolimy. Modlił się do Boga o przebaczenie grzechów Izraela i pomoc w odbudowie miasta. (Nehemiasz 1:3-4)
W jaki sposób Nehemiasz wykazał się przywództwem w modlitwie?
Nehemiasz, dowiedziawszy się o stanie Jerozolimy, ukorzył się przed Bogiem w żarliwej modlitwie i prosił o odbudowę miasta. Uznał grzechy ludu i zaufał mocy Bożej. (Nehemiasz 1:5-11)
Jaka była odpowiedź Boga na modlitwę Nehemiasza?
Bóg odpowiedział na modlitwę Nehemiasza, otwierając mu drogę do króla Artakserksesa, aby pomógł w odbudowie Jerozolimy. Opatrzność Boża była widoczna w spełnieniu tego planu. (Nehemiasza 1:11)
O co Nehemiasz zapytał króla Artakserksesa?
Nehemiasz zwrócił się do króla Artakserksesa z prośbą o pozwolenie na udanie się do Jerozolimy, materiały do odbudowy murów i ochronę na czas podróży. Król przychylił się do jego prośby, co dowodzi boskiej interwencji. (Nehemiasz 2:4-8)
W jaki sposób Nehemiasz wykazał się odwagą, przemawiając do króla?
Nehemiasz wykazał się odwagą, wyrażając swój smutek i śmiało prosząc króla, ufając, że Bóg jest z nim i że misja jest częścią Bożego planu (Nehemiasza 2:1-8).
