1. igitur Sarai uxor Abram non genuerat liberos sed habens ancillam ægyptiam nomine Agar
2. dixit marito suo ecce conclusit me Dominus ne parerem ingredere ad ancillam meam si forte saltem ex illa suscipiam filios cumque ille adquiesceret deprecanti
3. tulit Agar Ægyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare cœperant in terra Chanaan et dedit eam viro suo uxorem
4. qui ingressus est ad eam at illa concepisse se videns despexit dominam suam
5. dixitque Sarai ad Abram inique agis contra me ego dedi ancillam meam in sinum tuum quæ videns quod conceperit despectui me habet judicet Dominus inter me et te
6. cui respondens Abram ecce ait ancilla tua in manu tua est utere ea ut libet adfligente igitur eam Sarai fugam iniit
7. cumque invenisset illam angelus Domini juxta fontem aquæ in solitudine qui est in via Sur
8. dixit ad eam Agar ancilla Sarai unde venis et quo vadis quæ respondit a facie Sarai dominæ meæ ego fugio
9. dixitque ei angelus Domini revertere ad dominam tuam et humiliare sub manibus ipsius
10. et rursum multiplicans inquit multiplicabo semen tuum et non numerabitur præ multitudine
11. ac deinceps ecce ait concepisti et paries filium vocabisque nomen ejus Ismaël eo quod audierit Dominus adflictionem tuam
12. hic erit ferus homo manus ejus contra omnes et manus omnium contra eum et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula
13. vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam Tu Deus qui vidisti me dixit enim profecto hic vidi posteriora videntis me
14. propterea appellavit puteum illum puteum Viventis et videntis me ipse est inter Cades et Barad
15. peperitque Abræ filium qui vocavit nomen ejus Ismaël
16. octoginta et sex annorum erat quando peperit ei Agar Ismahelem
Przypisy:
16:1-3 - Wątpliwości Saraj co do Bożej obietnicy prowadzą do jej decyzji o posłużeniu się Hagar jako służebnicą. Ilustruje to ludzką skłonność do pomagania Bogu zamiast ufania Jego obietnicom, odzwierciedlając walkę między wiarą a wątpliwością (zob. także Psalm 37:5 i Księgę Przysłów 3:5-6).
16:4-6 - Hagar zachodzi w ciążę i zaczyna gardzić Saraj, ujawniając napięcia rodzinne i konsekwencje grzechu. Ten konflikt przypomina o kruchości relacji międzyludzkich bez Bożego przewodnictwa (zob. także Jk 4,1-2 i Gal 5,15).
16:7-10 - Spotkanie Hagar z aniołem Pańskim na pustyni pokazuje, że Bóg troszczy się o marginalizowanych. Obietnica Boga dana Hagar dotycząca jej syna Izmaela podkreśla Bożą łaskę i włączenie w Boży plan (zob. także Psalm 34:18 i Ewangelię Mateusza 11:28).
16:11-14 - Imię Ismael, oznaczające „Bóg słyszy”, podkreśla Bożą odpowiedź na cierpienia Hagar. Podkreśla to wagę modlitwy i zaufania Bogu w trudnych chwilach (zob. także Psalm 65:2 i 1 Piotra 5:7).
16:15-16 - Hagar rodzi Izmaela, gdy Abraham ma 86 lat, co wskazuje na Bożą cierpliwość nawet w obliczu ludzkiej niecierpliwości. Linia Izmaela będzie również ważna w dziejach narodów (zob. także Rdz 21,14-21 i Gal 4,22-23).
Wersety związane z Liber Genesis, 16:
Rozdział 16 Księgi Rodzaju opisuje narodziny Izmaela. Jakie są konsekwencje prób wypełnienia Bożych obietnic za pomocą ludzkich środków? Tekst ten ukazuje niecierpliwość Sary, koncepcję Izmaela Hagar i wynikający z tego konflikt. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak wiara, zazdrość i powikłania grzechu. Księga Rodzaju 16 ukazuje także współczucie Boga dla Hagar. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odpowiadają złożonym tematom tego pouczającego rozdziału.
Galacjan 4:22-23: "Napisane jest bowiem, że Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, drugiego z wolnej. Syn niewolnika narodził się zgodnie z wolą człowieka, ale syn wolnej kobiety narodził się dzięki obietnicy." - Paweł używa historii Hagar i Izmaela z rozdziału 16 Księgi Rodzaju jako alegorii kontrastującej prawo i łaskę.
Rzymian 9:8-9: "Innymi słowy, to nie naturalne dzieci są dziećmi Boga, ale dzieci obietnicy uważane są za potomków Abrahama. Bo taka była obietnica: «W wyznaczonym czasie powrócę, a Sara będzie miała syna»." - Paweł przeciwstawia dzieci cielesne (jak Izmael) dzieciom obietnicy, odnosząc się do wydarzeń z Księgi Rodzaju 16.
1 Piotra 3:6: "jak Sara, która była posłuszna Abrahamowi i nazwała go panem. Będziecie jej córkami, jeśli będziecie dobrze czynić i nie poddacie się strachowi." - Piotr używa Sary jako przykładu uległości, kontrastując z sytuacją Hagar z Księgi Rodzaju 16.
Hebrajczyków 11:11: "Przez wiarę nawet niepłodna Sara otrzymała moc poczęcia dziecka, nawet gdy była już w podeszłym wieku, ponieważ uważała za wiernego tego, który dał jej obietnicę." - Werset ten kontrastuje z brakiem wiary pokazanym w Księdze Rodzaju 16, kiedy Sara oddała Hagar Abrahamowi.
Galacjan 4:30: "Ale co mówi Pismo? „Odprawcie niewolnicę i jej syna, gdyż syn niewolnicy nigdy nie będzie dziedzicem z synem wolnej kobiety”." - Paweł przytacza ostateczne wygnanie Hagar i Izmaela, które ma swoje korzenie w wydarzeniach z Księgi Rodzaju 16.
FAQ:
Kim była Hagar i na czym polegał jej konflikt z Sarą?
Hagar była egipską służącą Sary. Sara, która była bezpłodna, zaproponowała Abrahamowi, by urodziła mu syna. Gdy Hagar zaszła w ciążę, między nimi narastało napięcie, co skłoniło Hagar do ucieczki. (Rdz 16:1-6)
Co powiedział anioł Pański do Hagar na pustyni?
Anioł nakazał Hagar, aby wróciła do Sary i poddała się jej, obiecując, że jej syn, Izmael, zostanie ojcem wielkiego narodu. (Rodzaju 16:7-10)
Jaką obietnicę Bóg dał Izmaelowi?
Bóg obiecał, że Izmael będzie silnym i niezłomnym człowiekiem, a jego potomstwo będzie liczne. (Rodzaju 16:11-12)
W jaki sposób imię „Izmael” odzwierciedla doświadczenia Hagar?
Izmael oznacza „Bóg słyszy”, co odzwierciedla boską interwencję w udręce Hagar, gdy wołała na pustyni. (Rdz 16,11)
Gdzie Hagar znalazła studnię i jakie miała ona znaczenie?
Hagar znalazła studnię w Beer-Lachaj-Roj, miejscu, w którym Bóg dostrzegł jej udrękę i odpowiedział na jej potrzebę. (Rodzaju 16:13-14)
