1. quæ cum audisset Mardocheus scidit vestimenta sua et indutus est sacco spargens cinerem capiti et in platea mediæ civitatis voce magna clamabat ostendens amaritudinem animi sui
2. et hoc hejulatu usque ad fores palatii gradiens non enim erat licitum indutum sacco aulam regis intrare
3. in omnibus quoque provinciis oppidis ac locis ad quæ crudele regis dogma pervenerat planctus ingens erat apud Judæos jejunium ululatus et fletus sacco et cinere multis pro strato utentibus
4. ingressæ sunt autem puellæ Hester et eunuchi nuntiaveruntque ei quod audiens consternata est et misit vestem ut ablato sacco induerent eum quam accipere noluit
5. accitoque Athac eunucho quem rex ministrum ei dederat præcepit ut iret ad Mardocheum et disceret ab eo cur hoc faceret
6. egressusque Athac ivit ad Mardocheum stantem in platea civitatis ante ostium palatii
7. qui indicavit ei omnia quæ acciderant quomodo Aman promisisset ut in thesauros regis pro Judæorum nece inferret argentum
8. exemplarque edicti quod pendebat in Susis dedit ei ut reginæ ostenderet et moneret eam ut intraret ad regem et deprecaretur eum pro populo suo
9. regressus Athac nuntiavit Hester omnia quæ Mardocheus dixerat
10. quæ respondit ei et jussit ut diceret Mardocheo
11. omnes servi regis et cunctæ quæ sub dicione ejus sunt norunt provinciæ quod sive vir sive mulier invocatus interius atrium regis intraverit absque ulla cunctatione statim interficiatur nisi forte rex auream virgam ad eum tetenderit pro signo clementiæ atque ita possit vivere ego igitur quomodo ad regem intrare potero quæ triginta jam diebus non sum vocata ad eum
12. quod cum audisset Mardocheus
13. rursum mandavit Hester dicens ne putes quod animam tuam tantum liberes quia in domo regis es præ cunctis Judæis
14. si enim nunc silueris per aliam occasionem liberabuntur Judæi et tu et domus patris tui peribitis et quis novit utrum idcirco ad regnum veneris ut in tali tempore parareris
15. rursumque Hester hæc Mardocheo verba mandavit
16. vade et congrega omnes Judæos quos in Susis reppereris et orate pro me non comedatis et non bibatis tribus diebus ac noctibus et ego cum ancillulis meis similiter jejunabo et tunc ingrediar ad regem contra legem faciens invocata tradensque me morti et periculo
17. ivit itaque Mardocheus et fecit omnia quæ ei Hester præceperat
Przypisy:
4:1-3 - Reakcja Mordechaja na dekret ukazuje ból i rozpacz narodu żydowskiego. Żałoba i skrucha są oznakami potrzeby zwrócenia się do Boga o pomoc i przewodnictwo (zob. także Psalm 30:5 i Księgę Joela 2:12-13).
4:4-8 - Estera otrzymuje wiadomość od Mordechaja i zostaje skonfrontowana z rzeczywistością sytuacji. Gotowość Mordechaja do poinformowania Estery o niebezpieczeństwie jest przykładem odpowiedzialności każdego w walce o sprawiedliwość (zob. także Prz 27,17 i Gal 6,2).
4:9-11 - Wahanie Estery przed stawieniem się królowi odzwierciedla strach i presję kultury perskiej. Sytuacja ta uwypukla odwagę potrzebną do zabrania głosu w imieniu uciśnionych (zob. także 2 Tymoteusza 1:7 i Efezjan 6:10-11).
4:12-14 - Wypowiedź Mordechaja o przeznaczeniu Estery i możliwości powołania jej do takiej roli jest silnym przypomnieniem suwerenności Boga. On posługuje się ludźmi i okolicznościami, aby realizować swoje cele (zob. także Jeremiasza 29:11 i Rzymian 8:28).
4:15-17 - Decyzja Estery o wstawiennictwie za ludem jest wyrazem wiary i odwagi. Podkreśla się wagę modlitwy i postu jako przygotowania do stawiania czoła wyzwaniom. Wspólne działanie ludu Bożego jest kluczowe dla duchowego zwycięstwa (zob. także Mt 17,21 i 1 Tes 5,16-18).
Wersety związane z Liber Esther, 4:
Rozdział 4 Estery ukazuje początkową reakcję na kryzys. Jak bohaterowie reagują na zbliżające się zagrożenie? Tekst opisuje żałobę Mardocheusza, jego rozmowę z Esterą i wyzwanie, jakie dano jej, by wstawiła się u króla. W tym kluczowym rozdziale poruszamy tematy odwagi, przeznaczenia i odpowiedzialności za działanie w czasach kryzysu. Estery 4 zawiera słynne zdanie „na taką okazję jak ta”. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odpowiadają odważnym tematom tego kluczowego rozdziału.
Joela 2:12: "Jednak i teraz mówi Pan, nawróćcie się do mnie całym sercem przez post, żałobę i płacz." - Werset ten odzwierciedla reakcję Żydów w postaci postu i żałoby na groźbę zniszczenia w Estery 4.
Przysłów 24:11-12: "Uwolnij tych, którzy są prowadzeni na śmierć; pomóż tym, którzy potykają się o rzeź. Jeśli powiesz: „Nic o tym nie wiedzieliśmy”, czy ten, kto waży serca, nie zda sobie z tego sprawy? Czy ten, który czuwa nad Twoim życiem, nie będzie o tym wiedział? Czyż nie odwdzięczy się każdemu według jego postępowania?" - Wersety te odnoszą się do obowiązku Estery wstawiania się za swoim ludem, jak argumentuje Mardocheusz w 4 rozdziale Księgi Estery.
Mateusza 16:25: "Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swoje życie z mego powodu, znajdzie je." - To nauczanie Jezusa odzwierciedla dylemat Estery, gdy ryzykowała życie, aby ocalić swój lud, w rozdziale Estery 4.
Rzymian 8:28: "Wiemy, że Bóg we wszystkim działa dla dobra tych, którzy Go miłują, czyli tych, którzy zostali powołani według Jego postanowienia." - Werset ten nawiązuje do idei, że Estera mogła wznieść się na pozycję królowej „na taki czas jak ten” z rozdziału Estery 4.
Jakuba 5:16: "Dlatego wyznawajcie jedni drugim swoje grzechy i módlcie się jedni drugich o uzdrowienie. Modlitwa sprawiedliwego człowieka jest potężna i skuteczna." - Werset ten odzwierciedla wagę zbiorowej modlitwy i postu, o której mowa w Estery 4.
FAQ:
Co powiedział Mordechaj Esterze, gdy prosił ją o pomoc?
Mordechaj powiedział Esterze, że nawet będąc królową, nie zostanie ocalona, gdyż zagłada Żydów dotknie wszystkich, i że musi działać, aby ocalić swój lud. (Estery 4:13-14)
Co zrobiła Estera po otrzymaniu wiadomości od Mordechaja?
Estera poprosiła wszystkich Żydów w Suzie, aby pościli przez trzy dni, zanim uda się do króla, prosząc go o interwencję w celu ratowania jej ludu. (Estera 4:15-16)
Dlaczego Estera powiedziała: „Jeśli zginę, to zginę”?
Estera była gotowa zaryzykować życie, choć wiedziała, że wejście do obecności króla bez zaproszenia może oznaczać dla niej śmierć, gdyż wierzyła, że jej misją jest ratowanie swojego ludu (Estery 4:16).
Jakie znaczenie miał post Estery i Mardocheusza?
Post Estery i Mardocheusza był symbolem duchowego przygotowania i poszukiwania boskiej interwencji, a także uświadomienia sobie, że zbawienie Żydów zależy od Boga (Estery 4:16).
Czego możemy dowiedzieć się o odwadze Estery?
Odwaga Estery uczy nas, jak ważne jest podejmowanie trudnych decyzji dla dobra ogółu, nawet jeśli wiąże się to z osobistym ryzykiem. Jej czyn był przykładem wiary i odwagi (Est 4:16).
