1. fortis in bello Jesus Nave successor Mosi in prophetis qui fuit magnus secundum nomen suum
2. maximus in salutem electorum Dei expugnare insurgentes hostes ut consequeretur hereditatem Israël
3. quam gloriam adeptus est in tollendo manus suas et jactando contra civitatem rompheas
4. quis ante illum sic restitit nam hostes ipse Dominus perduxit
5. aut non in iracundia ejus inpeditus est sol et una dies facta est quasi duo
6. invocavit Altissimum potentem in obpugnando inimicos undique et audivit illum magnus et sanctus Deus in saxis grandinis virtutis valde fortis
7. impetum fecit contra gentem hostilem et in descensu perdidit contrarios
8. ut cognoscant gentes potentiam ejus quia contra Dominum pugnare non est facile et secutus est a tergo potentes
9. et in diebus Mosi misericordiam fecit ipse et Chaleb filius Jepphonne stare contra hostem prohibere gentem a peccatis et perfringere murmur malitiæ
10. et ipsi duo constituti a periculo liberati sunt a numero sescentorum milium peditum inducere illos in hereditatem in terram quæ manat lac et mel
11. et dedit Dominus ipsi Chaleb fortitudinem et usque ad senectutem permansit illi virtus ut ascenderet in excelsum terræ locum et semen ipsius obtinuit hereditatem
12. ut viderent omnes filii Israël quod bonum est obsequi sancto Deo
13. et judices singuli suo nomine quorum non est corruptum cor qui non aversi sunt a Domino
14. ut sit memoria illorum in benedictione et ossa eorum pullulent de loco suo
15. et nomen eorum permanet in æternum permanens ad filios illorum sanctorum virorum gloria
16. dilectus a Domino suo Samuhel propheta Domini renovavit imperium et unxit principes in gente sua
17. in lege Domini judicavit congregationem et vidit Dominus Jacob et in fide sua probatus est propheta
18. et cognitus est in verbis suis fidelis quia vidit Deum lucis
19. et invocavit Deum potentem in obpugnando hostes circumstantes undique in oblatione viri inviolati
20. et intonuit e cælo Dominus et in sonitu magno auditam fecit vocem suam
21. et conteruit principes Tyriorum et omnes duces Philisthim
22. et ante tempus finis vitæ suæ et sæculi testimonium præbuit in conspectu Domini et christi pecunias et usque ad calciamenta ab omni carne non accepit et non accusavit illum homo
23. et post hoc dormivit et notum fecit regi et ostendit illi finem vitæ suæ et exaltavit vocem ejus de terra in prophetia delere impietatem gentis
Przypisy:
46:1-2 - Jozue jest chwalony za swoje przywództwo i niezachwianą wiarę w poprowadzenie Izraela do podboju Ziemi Obiecanej. Jest postrzegany jako wzór posłuszeństwa woli Bożej (zob. także Jozuego 1:6-9 i Hebrajczyków 11:30).
46:9-10 - Kaleb, dzięki swojej lojalności i zaufaniu Bogu, otrzymuje szczególne dziedzictwo w tej ziemi. Jego odwaga stanowi świadectwo wiary i wytrwałości w wypełnianiu obietnic Bożych (zob. także Lb 14,24 i Joz 14,13-14).
46:11-12 - Sędziowie Izraela są pamiętani za swoją wierność w czasach kryzysu, obronę narodu przed wrogami i dotrzymywanie przymierza z Bogiem. To podkreśla wagę sprawiedliwego, kierowanego przez Boga przywództwa (zob. także Sdz 2:16-18 i 1 Sm 12:11).
46:13-14 - Samuel, ostatni z sędziów, został wywyższony za swoją rolę proroczą i wzorowe życie w służbie Bogu. Jego wstawiennictwo i oddanie inspirowały lud do podążania za wolą Bożą (zob. także 1 Sm 7,9 i 1 Sm 12,23).
46:19-20 - Śmierć Samuela naznaczona jest znakami jego wierności, a nawet po jego śmierci jego modlitwa jest skuteczna. Podkreśla to moc wstawiennictwa i trwały wpływ życia poświęconego Bogu (zob. także 1 Sm 25,1 i 1 Sm 28,11-19).
Wersety związane z Liber Ecclesiasticus, 46:
Rozdział 46 Kościoła poświęcony jest Jozuemu, Kalebowi i sędziom. W jaki sposób Bóg posługuje się przywódcami, aby osiągnąć swoje cele? Ten inspirujący tekst opowiada o osiągnięciach tych bohaterów wiary, podkreślając ich odwagę, wierność i przywództwo. W tym rozdziale podkreślono, jak Bóg działa poprzez jednostki, aby wypełnić swoją wolę i chronić swój lud. Ecclesiasticus 46 wspomina także Samuela, podkreślając jego rolę jako proroka i sędziego. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które uzupełniają lekcje zawarte w tym podnoszącym na duchu rozdziale.
Jozuego 10:12-13: "Wtedy Jozue przemówił do Pana w dniu, w którym Pan wydał Amorytów w ręce Izraelitów; i rzekł w obecności Izraelitów: Słońce, zatrzymaj się w Gibeonie, a ty, księżycu, w dolinie Ajjalon. I zatrzymało się słońce i zatrzymał się księżyc, aż lud zemścił się na swoich wrogach." - Ten fragment Księgi Jozuego bezpośrednio nawiązuje do Księgi Kaznodziei 46:4-6, w której wychwala się Jozuego za wiarę i moc, dzięki której zatrzymują słońce i księżyc.
1 Samuela 7:9: "Następnie Samuel wziął baranka nieodstawionego od matki i złożył je w całości jako ofiarę całopalną Panu. Wołał do Pana za Izraelem, a Pan mu odpowiedział." - Ten fragment ilustruje rolę Samuela jako orędownika, odzwierciedlając pochwałę daną mu w Księdze Kaznodziei 46:16-20.
Sędziów 4:4-5: "Debora, prorokini, żona Lapidota, przewodziła wówczas Izraelowi. Usiadła pod palmą Debory, pomiędzy Ramą a Betel, w górach Efraima, a Izraelici szukali jej, aby mogła rozstrzygać ich sprawy." - Ten fragment ilustruje przywództwo Debory, wspomnianej w Księdze Kaznodziei 46:11-12 jako jednej z sędziów Izraela.
1 Samuela 12:3-4: "Oto jestem. Złóżcie przeciwko mnie świadectwo przed Panem i przed Jego pomazańcem: Czyjego wołu wziąłem? Czyjego osła wziąłem? Kogo oszukałem? Kogo uciskałem? Z czyich rąk przyjąłem łapówkę za zamknięcie oczu? Powiedz, zapłacę ci. Odpowiedzieli: Nie oszukałeś nas i nie uciskałeś nas, ani nie wziąłeś niczego z niczyich rąk." - Ten fragment odzwierciedla prawość Samuela, chwaloną w Księdze Kaznodziei 46:19.
Hebrajczyków 11:32-33: "Co jeszcze powiem? Nie mam czasu rozmawiać o Gedeonie, Baraku, Samsonie, Jeftem, Dawidzie, Samuelu i prorokach, którzy przez wiarę zdobywali królestwa, postępowali sprawiedliwie, dotrzymywali obietnic, zamykali paszcze lwom," - Ten fragment Nowego Testamentu wspomina o kilku sędziach i przywódcach chwalonych w Księdze Kaznodziei 46, ukazując ciągłość ich znaczenia w tradycji chrześcijańskiej.
FAQ:
Kim był Eleazar i jaka była jego rola w historii Izraela?
Eleazar, syn Aarona, był kapłanem, który odegrał kluczową rolę w przewodzeniu ludowi Izraela w trudnych czasach, dbając o świętość kultu Bożego. (Syr 46:13-17)
Co zapamiętał Jozue, syn Nuna, w Księdze Syracha 46?
Jozuego pochwalono za odwagę i przywództwo, za to, że poprowadził Izraelitów do podboju Ziemi Obiecanej, za posłuszeństwo woli Boga i wierność przymierzu. (Syr 46:1-5)
W jaki sposób Księga Mądrości Syracha 46 opisuje czyny Mojżesza?
Mojżesz zostaje wywyższony jako przywódca, który wyzwolił Izraelitów z niewoli w Egipcie, przyjął Prawo Boże i poprowadził lud przez pustynię, zgodnie z wolą Bożą. (Syr 46:1-4)
Czego możemy się nauczyć z Księgi Syracha 46 na temat przywództwa Izraela?
Przywództwo w Izraelu charakteryzuje się wiernością Bogu, odwagą w trudnych czasach i umiejętnością kierowania ludem zgodnie z boskimi zasadami (Syr 46:6-17).
Jak ważną rolę odgrywa Eleazar w kontekście kapłaństwa?
Eleazar był przykładem pobożności i mądrości kapłańskiej, pilnie wypełniał obowiązki religijne i wiernie służył Bogu. (Syr 46:12-17)
