Epistula II ad Corinthios, 8
1. notam autem facimus vobis fratres gratiam Dei quæ data est in ecclesiis Macedoniæ
1. Notam autem facimus vobis, fratres, gratiam Dei, quae data est in ecclesiis Macedoniae,
2. quod in multo experimento tribulationis abundantia gaudii ipsorum et altissima paupertas eorum abundavit in divitias simplicitatis eorum
2. quod in multo experimento tribulationis abundantia gaudii ipsorum et altissima paupertas eorum abundavit in divitias simplicitatis eorum;
3. quia secundum virtutem testimonium illis reddo et supra virtutem voluntarii fuerunt
3. quia secundum virtutem, testimonium reddo, et supra virtutem voluntarii fuerunt
4. cum multa exhortatione obsecrantes nos gratiam et communicationem ministerii quod fit in sanctos
4. cum multa exhortatione obsecrantes nos gratiam et communicationem ministerii, quod fit in sanctos.
5. et non sicut speravimus sed semet ipsos dederunt primum Domino deinde nobis per voluntatem Dei
5. Et non sicut speravimus, sed semetipsos dederunt primum Domino, deinde nobis per voluntatem Dei,
6. ita ut rogaremus Titum ut quemadmodum cœpit ita et perficiat in vos etiam gratiam istam
6. ita ut rogaremus Titum, ut, quemadmodum coepit, ita et perficiat in vos etiam gratiam istam.
7. sed sicut in omnibus abundatis fide et sermone et scientia et omni sollicitudine et caritate vestra in nos ut et in hac gratia abundetis
7. Sed sicut in omnibus abundatis, fide et sermone et scientia et omni sollicitudine et caritate ex nobis in vobis, ut et in hac gratia abundetis.
8. non quasi imperans dico sed per aliorum sollicitudinem etiam vestræ caritatis ingenitum bonum conprobans
8. Non quasi imperans dico, sed per aliorum sollicitudinem etiam vestrae caritatis ingenitum bonum comprobans;
9. scitis enim gratiam Domini nostri Jesu Christi quoniam propter vos egenus factus est cum esset dives ut illius inopia vos divites essetis
9. scitis enim gratiam Domini nostri Iesu Christi, quoniam propter vos egenus factus est, cum esset dives, ut illius inopia vos divites essetis.
10. et consilium in hoc do hoc enim vobis utile est qui non solum facere sed et velle cœpistis ab anno priore
10. Et consilium in hoc do. Hoc enim vobis utile est, qui non solum facere, sed et velle coepistis ab anno priore;
11. nunc vero et facto perficite ut quemadmodum promptus est animus voluntatis ita sit et perficiendi ex eo quod habetis
11. nunc vero et facto perficite, ut, quemadmodum promptus est animus velle, ita sit et perficere ex eo, quod habetis.
12. si enim voluntas prompta est secundum id quod habet accepta est non secundum quod non habet
12. Si enim voluntas prompta est, secundum id quod habet, accepta est, non secundum quod non habet.
13. non enim ut aliis sit remissio vobis autem tribulatio sed ex æqualitate
13. Non enim, ut aliis sit remissio, vobis autem tribulatio; sed ex aequalitate
14. in præsenti tempore vestra abundantia illorum inopiam suppleat ut et illorum abundantia vestræ inopiæ sit supplementum ut fiat æqualitas sicut scriptum est
14. in praesenti tempore vestra abundantia illorum inopiam suppleat, ut et illorum abundantia vestram inopiam suppleat, ut fiat aequalitas, sicut scriptum est:
15. qui multum non abundavit et qui modicum non minoravit
15. “Qui multum, non abundavit; et, qui modicum, non minoravit”.
16. gratias autem Deo qui dedit eandem sollicitudinem pro vobis in corde Titi
16. Gratias autem Deo, qui dedit eandem sollicitudinem pro vobis in corde Titi,
17. quoniam exhortationem quidem suscepit sed cum sollicitior esset sua voluntate profectus est ad vos
17. quoniam exhortationem quidem suscepit, sed, cum sollicitior esset, sua voluntate profectus est ad vos.
18. misimus etiam cum illo fratrem cujus laus est in evangelio per omnes ecclesias
18. Misimus etiam cum illo fratrem, cuius laus est in evangelio per omnes ecclesias
19. non solum autem sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostræ in hac gratia quæ ministratur a nobis ad Domini gloriam et destinatam voluntatem nostram
19. — non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes noster cum hac gratia, quae ministratur a nobis ad Domini gloriam et destinatam voluntatem nostram —
20. devitantes hoc ne quis nos vituperet in hac plenitudine quæ ministratur a nobis
20. devitantes hoc, ne quis nos vituperet in hac plenitudine, quae ministratur a nobis;
21. providemus enim bona non solum coram Deo sed etiam coram hominibus
21. providemus enim bona non solum coram Domino sed etiam coram hominibus.
22. misimus autem cum illis et fratrem nostrum quem probavimus in multis sæpe sollicitum esse nunc autem multo sollicitiorem confidentia multa in vos
22. Misimus autem cum illis et fratrem nostrum, quem probavimus in multis saepe sollicitum esse, nunc autem multo sollicitiorem, confidentia multa in vos.
23. sive pro Tito qui est socius meus et in vos adiutor sive fratres nostri apostoli ecclesiarum gloriæ Christi
23. Sive pro Tito, est socius meus et in vos adiutor; sive fratres nostri, apostoli ecclesiarum, gloria Christi.
24. ostensionem ergo quæ est caritatis vestræ et nostræ gloriæ pro vobis in illos ostendite in faciem ecclesiarum
24. Ostensionem ergo, quae est caritatis vestrae et nostrae gloriationis pro vobis, in illos ostendite in faciem ecclesiarum.
