1. Hæc dicit Dominus: Quis est hic liber repudii matris vestræ, quo dimisi eam? aut quis est creditor meus, cui vendidi vos? Ecce in iniquitatibus vestris venditi estis, et in sceleribus vestris dimisi matrem vestram.
2. Quia veni, et non erat vir ; vocavi, et non erat qui audiret. Numquid abbreviata et parvula facta est manus mea, ut non possim redimere? aut non est in me virtus ad liberandum? Ecce in increpatione mea desertum faciam mare, ponam flumina in siccum ; computrescent pisces sine aqua, et morientur in siti.
3. Induam cælos tenebris, et saccum ponam operimentum eorum.
4. Dominus dedit mihi linguam eruditam, ut sciam sustentare eum qui lassus est verbo. Erigit mane, mane erigit mihi aurem, ut audiam quasi magistrum.
5. Dominus Deus aperuit mihi aurem, ego autem non contradico: retrorsum non abii.
6. Corpus meum dedi percutientibus, et genas meas vellentibus ; faciem meam non averti ab increpantibus et conspuentibus in me.
7. Dominus Deus auxiliator meus, ideo non sum confusus ; ideo posui faciem meam ut petram durissimam, et scio quoniam non confundar.
8. Juxta est qui justificat me ; quis contradicet mihi? Stemus simul ; quis est adversarius meus? accedat ad me.
9. Ecce Dominus Deus auxiliator meus ; quis est qui condemnet me? Ecce omnes quasi vestimentum conterentur ; tinea comedet eos.
10. Quis ex vobis timens Dominum, audiens vocem servi sui? Qui ambulavit in tenebris, et non est lumen ei, speret in nomine Domini, et innitatur super Deum suum.
11. Ecce vos omnes accendentes ignem, accincti flammis: ambulate in lumine ignis vestri, et in flammis quas succendistis ; de manu mea factum est hoc vobis: in doloribus dormietis.
Przypisy:
50:1-2 - Bóg gani swój lud, stwierdzając, że ich oddzielenie jest wynikiem ich własnej niegodziwości, a nie nieobecności Boga. Podkreśla to ludzką odpowiedzialność za oddzielenie od Boga (zob. także Jeremiasza 2:13 i Ozeasza 4:6).
50:4-5 - Sługa Pański opisany jest jako ten, który słucha i wypowiada słowa pocieszenia. Jest wzorem posłuszeństwa i poddania się woli Bożej (zob. także J 12,49-50 i Flp 2,8).
50:6 - Sługa przyjmuje cierpienie z odwagą i uległością, zapowiadając mękę Chrystusa. Podkreśla to wagę ofiary w planie odkupienia (zob. także Mt 26,67 i 1 P 2,23-24).
50:7-9 - Zaufanie Sługi do boskiej pomocy odzwierciedla pewność, że Bóg usprawiedliwia i podtrzymuje tych, którzy Mu ufają (zobacz także Psalm 118:6-7 i Rzymian 8:31-34).
50:10:00 - Bóg wzywa tych, którzy chodzą w ciemności, aby zaufali Jego imieniu i polegali na Jego świetle, pokazując, że wiara jest niezbędna w obliczu przeciwności (zobacz również Psalm 23:4 i Jana 12:46).
Wersety związane z Liber Isaiae, 50:
Izajasz rozdział 50 przedstawia posłuszeństwo Sługi Pańskiego. Jak Mesjasz radzi sobie z odrzuceniem? Ten proroczy tekst ukazuje uległość Sługi wobec cierpienia, zapowiadając mękę Chrystusa. Rozdział ten stawia także czoła niewierności Izraela i zachęca do zaufania Bogu. Księga Izajasza 50 porusza takie tematy, jak posłuszeństwo, zaufanie w obliczu prób i nadchodzące usprawiedliwienie od Boga. Zagłęb się z nami w pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają głębokie tematy tego trudnego rozdziału.
Marka 14:65: "Niektórzy zaczęli na niego pluć; Zawiązali mu oczy i bijąc go, powiedzieli: „Prorokuj!” I zabrali go strażnicy, bijąc go." - Sposób, w jaki Jezus został potraktowany, przypomina proroctwo z Izajasza 50:6 o słudze, który wystawia swoje plecy na biczowanie i opluwanie twarzy.
Rzymian 8:33-34: "Kto wniesie oskarżenie przeciwko wybranym przez Boga? To Bóg ich usprawiedliwia. Kto ich potępi? To Chrystus Jezus umarł; a ponadto, że zmartwychwstał i jest po prawicy Boga, a także oręduje za nami." - Ten fragment odzwierciedla tematykę Izajasza 50:8-9, gdzie sługa Boży ufa w swoją usprawiedliwienie.
Mateusza 26:39: "Odszedłszy nieco dalej, upadł twarzą na ziemię i modlił się: «Ojcze mój, jeśli to możliwe, zabierz ode mnie ten kielich; Jednak nie tak jak ja chcę, ale tak jak ty chcesz." - Posłuszeństwo Jezusa odzwierciedla postawę sługi z Izajasza 50:5, który nie buntuje się ani nie odwraca.
Jana 8:29: "Ten, który mnie posłał, jest ze mną; nie zostawił mnie samej, bo zawsze czynię to, co mu się podoba." - To stwierdzenie Jezusa nawiązuje do Izajasza 50:7-9, gdzie sługa ufa pomocy Bożej.
Hebrajczyków 12:2: "Nie spuszczajmy oczu z Jezusa, sprawcy i dokończyciela naszej wiary. Dla czekającej go radości wycierpiał krzyż, gardząc hańbą, i zasiadł po prawicy tronu Bożego." - Werset ten odzwierciedla postawę sługi z Izajasza 50:7, który z determinacją stawia czoła cierpieniom, ufając Bogu.
FAQ:
Co mówi Izajasz 50 o cierpieniu Sługi Pańskiego?
W Księdze Izajasza 50 opisany jest Sługa Pański jako ktoś, kto cierpi i jest pogardzany, ale ufa Bogu w kwestii swojego usprawiedliwienia i zbawienia. (Izajasz 50:4-7)
Co oznacza wyrażenie „twarz podobna do krzemienia” w Księdze Izajasza 50?
Wyrażenie to wskazuje na niezłomność Sługi w wypełnianiu woli Bożej, bez zniechęcania się przeciwnościami losu czy upokorzeniami. (Izajasz 50:7)
W jaki sposób Sługa Pański stawia czoła odrzuceniu w Księdze Izajasza 50?
Sługa zostaje odrzucony, ale ufa Bogu całkowicie, wiedząc, że Jego misja jest zgodna z Bożą wolą. (Izajasz 50:6-7)
Czego uczy nas Księga Izajasza 50 o wierności Boga?
W Księdze Izajasza 50 czytamy, że Bóg nigdy nie opuszcza swoich sług, nawet w cierpieniu, i że wiernie broni i zbawia tych, którzy za Nim podążają. (Izajasz 50:8-9)
Co według Izajasza 50 oznacza zaufanie Bogu?
Zaufać Bogu oznacza polegać na Nim w każdej sytuacji, wiedząc, że On jest sprawiedliwym Sędzią i Zbawicielem tych, którzy Go szukają. (Izajasz 50:10)
