1. λῆμμα λόγου κυρίου ἐπὶ τὸν Ισραηλ λέγει κύριος ἐκτείνων οὐρανὸν καὶ θεμελιῶν γῆν καὶ πλάσσων πνεῦμα ἀνθρώπου ἐν αὐτῷ
2. ἰδοὺ ἐγὼ τίθημι τὴν Ιερουσαλημ ὡς πρόθυρα σαλευόμενα πᾶσι τοῖς λαοῖς κύκλῳ καὶ ἐν τῇ Ιουδαίᾳ ἔσται περιοχὴ ἐπὶ Ιερουσαλημ
3. καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θήσομαι τὴν Ιερουσαλημ λίθον καταπατούμενον πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν πᾶς ὁ καταπατῶν αὐτὴν ἐμπαίζων ἐμπαίξεται καὶ ἐπισυναχθήσονται ἐπ’ αὐτὴν πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς
4. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγει κύριος παντοκράτωρ πατάξω πάντα ἵππον ἐν ἐκστάσει καὶ τὸν ἀναβάτην αὐτοῦ ἐν παραφρονήσει ἐπὶ δὲ τὸν οἶκον Ιουδα διανοίξω τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ πάντας τοὺς ἵππους τῶν λαῶν πατάξω ἐν ἀποτυφλώσει
5. καὶ ἐροῦσιν οἱ χιλίαρχοι Ιουδα ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν εὑρήσομεν ἑαυτοῖς τοὺς κατοικοῦντας Ιερουσαλημ ἐν κυρίῳ παντοκράτορι θεῷ αὐτῶν
6. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θήσομαι τοὺς χιλιάρχους Ιουδα ὡς δαλὸν πυρὸς ἐν ξύλοις καὶ ὡς λαμπάδα πυρὸς ἐν καλάμῃ καὶ καταφάγονται ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων πάντας τοὺς λαοὺς κυκλόθεν καὶ κατοικήσει Ιερουσαλημ ἔτι καθ’ ἑαυτήν
7. καὶ σώσει κύριος τὰ σκηνώματα Ιουδα καθὼς ἀπ’ ἀρχῆς ὅπως μὴ μεγαλύνηται καύχημα οἴκου Δαυιδ καὶ ἔπαρσις τῶν κατοικούντων Ιερουσαλημ ἐπὶ τὸν Ιουδαν
8. καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὑπερασπιεῖ κύριος ὑπὲρ τῶν κατοικούντων Ιερουσαλημ καὶ ἔσται ὁ ἀσθενῶν ἐν αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὡς οἶκος Δαυιδ ὁ δὲ οἶκος Δαυιδ ὡς οἶκος θεοῦ ὡς ἄγγελος κυρίου ἐνώπιον αὐτῶν
9. καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ζητήσω τοῦ ἐξᾶραι πάντα τὰ ἔθνη τὰ ἐπερχόμενα ἐπὶ Ιερουσαλημ
10. καὶ ἐκχεῶ ἐπὶ τὸν οἶκον Δαυιδ καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Ιερουσαλημ πνεῦμα χάριτος καὶ οἰκτιρμοῦ καὶ ἐπιβλέψονται πρός με ἀνθ’ ὧν κατωρχήσαντο καὶ κόψονται ἐπ’ αὐτὸν κοπετὸν ὡς ἐπ’ ἀγαπητὸν καὶ ὀδυνηθήσονται ὀδύνην ὡς ἐπὶ πρωτοτόκῳ
11. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ μεγαλυνθήσεται ὁ κοπετὸς ἐν Ιερουσαλημ ὡς κοπετὸς ῥοῶνος ἐν πεδίῳ ἐκκοπτομένου
12. καὶ κόψεται ἡ γῆ κατὰ φυλὰς φυλάς φυλὴ καθ’ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ’ ἑαυτάς φυλὴ οἶκου Δαυιδ καθ’ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ’ ἑαυτάς φυλὴ οἴκου Ναθαν καθ’ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ’ ἑαυτάς
13. φυλὴ οἴκου Λευι καθ’ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ’ ἑαυτάς φυλὴ τοῦ Συμεων καθ’ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ’ ἑαυτάς
14. πᾶσαι αἱ φυλαὶ αἱ ὑπολελειμμέναι φυλὴ καθ’ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ’ ἑαυτάς
Przypisy:
12:1-2 - Zachariasz prorokuje o przyszłej Jerozolimie, która zostanie zaatakowana, ale będzie chroniona przez Boga. Miasto Jerozolima jest postrzegane jako centralne miejsce w planach Boga, a Jego boska interwencja będzie kluczowa dla ocalenia jego mieszkańców (zob. także Mt 23,37-39 i Ap 21,2).
12:3-5 - Jerozolima będzie „kielichem pijaństwa” dla narodów, symbolizującym trudności, z jakimi mocarstwa światowe będą musiały się zmierzyć, aby pokonać wybrane przez Boga miasto. Ten werset podkreśla suwerenność Boga nad narodami i Jego obronę Jego ludu (zob. także Psalm 2:1-6 i Izajasza 40:23-24).
12:6-9 - Bóg obiecuje, że wywyższy mieszkańców Jerozolimy jako bohaterów w walce z wrogami. Zwycięstwo Jerozolimy, z Bożą pomocą, jest znakiem, że Bóg przywraca godność swojemu ludowi (zob. także Izajasz 59:19 i 1 Koryntian 15:25-28).
12:10-14 - Obietnica, że mieszkańcy Jerozolimy spojrzą na Tego, którego przebili, odnosząc się do Mesjasza, wskazuje na przyszłe nawrócenie Izraela i jego zbiorową pokutę. Zapowiada to ich żal i przyjęcie Chrystusa jako Zbawiciela (zob. także J 19,37 i Ap 1,7).
12:9 - Tego dnia Bóg obiecuje zniszczyć wszystkie narody atakujące Jerozolimę. Jest to manifestacja Bożego sądu nad tymi, którzy sprzeciwiają się Jego odkupieńczemu planowi, potwierdzająca Jego absolutną władzę nad historią (zob. także Jl 3,2 i Mt 25,31-46).
Wersety związane z Zacarias, 12:
Zachariasz w rozdziale 12 przepowiada boską obronę Jerozolimy. W jaki sposób Bóg ochroni i przemieni swój lud? Ten pełen mocy tekst opisuje Jerozolimę jako „kielich drżenia” dla narodów i obiecuje zwycięstwo Judy. Rozdział ten kończy się wylaniem Ducha łaski i błagania, prowadzącym do narodowej pokuty. Rozdział Zachariasza 12 porusza takie tematy, jak Boska suwerenność, walka duchowa i odnowa serca. Rozważmy razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do proroctw tego kluczowego rozdziału.
Łukasza 21:24: "Padną od ostrza miecza i zostaną wzięci do niewoli wszystkich narodów. Jerozolima będzie deptana przez pogan, aż dopełnią się czasy pogan." - Ten fragment odzwierciedla temat z rozdziału Zachariasza 12, dotyczący oblężenia i ostatecznego wyzwolenia Jerozolimy.
Objawienie 1:7: "Oto przychodzi z obłokami i ujrzy go wszelkie oko, nawet ci, którzy go przebili; i będą płakać nad nim wszystkie ludy ziemi. Tak będzie! Amen." - Werset ten nawiązuje do Zachariasza 12:10, interpretując go jako proroctwo o powtórnym przyjściu Chrystusa.
Jana 19:37: "I jak mówi inny tekst Pisma Świętego: „Będą patrzeć na Tego, którego przebili”." - Jan bezpośrednio cytuje Zachariasza 12:10, odnosząc go do ukrzyżowania Jezusa.
Rzymian 11:26: "I w ten sposób cały Izrael zostanie zbawiony, jak napisano: „Wybawiciel przyjdzie z Syjonu; odsunie niegodziwość od Jakuba." - Ten fragment odzwierciedla temat z rozdziału Zachariasza 12, mówiący o przywróceniu i ostatecznym zbawieniu Izraela.
Joela 3:16: "Pan zaaryczy z Syjonu i podniesie głos z Jerozolimy; niebo i ziemia zadrżą. Ale Pan będzie schronieniem dla swego ludu i twierdzą dla Izraela." - Werset ten nawiązuje do tematu z rozdziału Zachariasza 12, mówiącego o Jerozolimie jako centrum konfliktu i boskiego wybawienia.
FAQ:
Co mówi Zachariasz 12 o dniu Pańskim?
Księga Zachariasza 12 opisuje dzień Pański jako dzień sądu, w którym Jerozolima będzie otoczona przez narody, ale Bóg ochroni swój lud i pokona jego wrogów. (Zachariasz 12:9)
Jaką rolę odgrywa Jerozolima w Księdze Zachariasza 12?
Jerozolima jest postrzegana jako centrum zmagań, ale także jako miejsce zwycięstwa Boga nad Jego wrogami, odgrywające kluczową rolę w mesjańskiej przyszłości. (Zachariasz 12:3)
Co oznacza lament w Księdze Zachariasza 12?
Lament jest głęboką skruchą, w której lud Izraela zwraca się do Boga i opłakuje odrzucenie swojego Mesjasza w procesie oczyszczenia i odnowy. (Zachariasz 12:10)
W jaki sposób Duch zostanie wylany na lud Izraela w Księdze Zachariasza 12?
Bóg obiecuje wylać swojego Ducha łaski i błagania, prowadząc ludzi do pokuty i nowej relacji z Nim. (Zachariasz 12:10)
Jaka była reakcja ludu izraelskiego, gdy zobaczył Tego, którego przebił, o którym mowa w Księdze Zachariasza 12?
Lud Izraela będzie opłakiwał odrzucenie Mesjasza, uznając swoją winę i szukając przebaczenia u Boga. (Zachariasz 12:10)
