1. διάνοιξον ὁ Λίβανος τὰς θύρας σου καὶ καταφαγέτω πῦρ τὰς κέδρους σου
2. ὀλολυξάτω πίτυς διότι πέπτωκεν κέδρος ὅτι μεγάλως μεγιστᾶνες ἐταλαιπώρησαν ὀλολύξατε δρύες τῆς Βασανίτιδος ὅτι κατεσπάσθη ὁ δρυμὸς ὁ σύμφυτος
3. φωνὴ θρηνούντων ποιμένων ὅτι τεταλαιπώρηκεν ἡ μεγαλωσύνη αὐτῶν φωνὴ ὠρυομένων λεόντων ὅτι τεταλαιπώρηκεν τὸ φρύαγμα τοῦ Ιορδάνου
4. τάδε λέγει κύριος παντοκράτωρ ποιμαίνετε τὰ πρόβατα τῆς σφαγῆς
5. ἃ οἱ κτησάμενοι κατέσφαζον καὶ οὐ μετεμέλοντο καὶ οἱ πωλοῦντες αὐτὰ ἔλεγον εὐλογητὸς κύριος καὶ πεπλουτήκαμεν καὶ οἱ ποιμένες αὐτῶν οὐκ ἔπασχον οὐδὲν ἐπ’ αὐτοῖς
6. διὰ τοῦτο οὐ φείσομαι οὐκέτι ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν λέγει κύριος καὶ ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμι τοὺς ἀνθρώπους ἕκαστον εἰς χεῖρας τοῦ πλησίον αὐτοῦ καὶ εἰς χεῖρας βασιλέως αὐτοῦ καὶ κατακόψουσιν τὴν γῆν καὶ οὐ μὴ ἐξέλωμαι ἐκ χειρὸς αὐτῶν
7. καὶ ποιμανῶ τὰ πρόβατα τῆς σφαγῆς εἰς τὴν Χαναανῖτιν καὶ λήμψομαι ἐμαυτῷ δύο ῥάβδους τὴν μίαν ἐκάλεσα Κάλλος καὶ τὴν ἑτέραν ἐκάλεσα Σχοίνισμα καὶ ποιμανῶ τὰ πρόβατα
8. καὶ ἐξαρῶ τοὺς τρεῖς ποιμένας ἐν μηνὶ ἑνί καὶ βαρυνθήσεται ἡ ψυχή μου ἐπ’ αὐτούς καὶ γὰρ αἱ ψυχαὶ αὐτῶν ἐπωρύοντο ἐπ’ ἐμέ
9. καὶ εἶπα οὐ ποιμανῶ ὑμᾶς τὸ ἀποθνῇσκον ἀποθνῃσκέτω καὶ τὸ ἐκλεῖπον ἐκλειπέτω καὶ τὰ κατάλοιπα κατεσθιέτωσαν ἕκαστος τὰς σάρκας τοῦ πλησίον αὐτοῦ
10. καὶ λήμψομαι τὴν ῥάβδον μου τὴν καλὴν καὶ ἀπορρίψω αὐτὴν τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου ἣν διεθέμην πρὸς πάντας τοὺς λαούς
11. καὶ διασκεδασθήσεται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ γνώσονται οἱ Χαναναῖοι τὰ πρόβατα τὰ φυλασσόμενα διότι λόγος κυρίου ἐστίν
12. καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτούς εἰ καλὸν ἐνώπιον ὑμῶν ἐστιν δότε στήσαντες τὸν μισθόν μου ἢ ἀπείπασθε καὶ ἔστησαν τὸν μισθόν μου τριάκοντα ἀργυροῦς
13. καὶ εἶπεν κύριος πρός με κάθες αὐτοὺς εἰς τὸ χωνευτήριον καὶ σκέψαι εἰ δόκιμόν ἐστιν ὃν τρόπον ἐδοκιμάσθην ὑπὲρ αὐτῶν καὶ ἔλαβον τοὺς τριάκοντα ἀργυροῦς καὶ ἐνέβαλον αὐτοὺς εἰς τὸν οἶκον κυρίου εἰς τὸ χωνευτήριον
14. καὶ ἀπέρριψα τὴν ῥάβδον τὴν δευτέραν τὸ Σχοίνισμα τοῦ διασκεδάσαι τὴν κατάσχεσιν ἀνὰ μέσον Ιουδα καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ Ισραηλ
15. καὶ εἶπεν κύριος πρός με ἔτι λαβὲ σεαυτῷ σκεύη ποιμενικὰ ποιμένος ἀπείρου
16. διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ποιμένα ἐπὶ τὴν γῆν τὸ ἐκλιμπάνον οὐ μὴ ἐπισκέψηται καὶ τὸ διεσκορπισμένον οὐ μὴ ζητήσῃ καὶ τὸ συντετριμμένον οὐ μὴ ἰάσηται καὶ τὸ ὁλόκληρον οὐ μὴ κατευθύνῃ καὶ τὰ κρέα τῶν ἐκλεκτῶν καταφάγεται καὶ τοὺς ἀστραγάλους αὐτῶν ἐκστρέψει
17. ὦ οἱ ποιμαίνοντες τὰ μάταια καὶ οἱ καταλελοιπότες τὰ πρόβατα μάχαιρα ἐπὶ τοὺς βραχίονας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὸν ὀφθαλμὸν τὸν δεξιὸν αὐτοῦ ὁ βραχίων αὐτοῦ ξηραινόμενος ξηρανθήσεται καὶ ὁ ὀφθαλμὸς ὁ δεξιὸς αὐτοῦ ἐκτυφλούμενος ἐκτυφλωθήσεται
Przypisy:
11:1-3 - Zagłada ziemi Izraela jest przepowiedziana w odniesieniu do lamentu pasterzy i utraty ich owiec. Wydarzenie to symbolizuje upadek przywódców duchowych i wynikający z tego kryzys ludu Bożego. Obraz „pasterzy” w Księdze Zachariasza odzwierciedla brak umiejętności przywódców w prowadzeniu ludu w sprawiedliwości (zob. także Ezechiel 34:1-10 i Jeremiasz 23:1-2).
11:4-6 - Bóg nakazuje Zachariaszowi, by pasł trzodę przeznaczoną na rzeź. Ten fragment podkreśla bunt ludu Izraela i zbliżający się sąd nad tymi, którzy odwrócili się od Boga, podkreślając odpowiedzialność przywódców za duchowy stan narodu (zob. także Jr 25,34-36 i Mt 23,37).
11:7-14 - Zachariasz symbolicznie łamie dwa kije, „Łaska” i „Jedność”, symbolizując zerwanie przymierza z Bogiem i podział między plemionami Izraela. Ten akt symbolizuje upadek przymierza Boga z Jego ludem i pojawienie się nowego przywódcy, który zostanie odrzucony, co wskazuje na odrzucenie Chrystusa (zob. także Mt 26,15 i Mk 14,21).
11:15-17 - Bóg nakazuje Zachariaszowi postępować jak głupi pasterz, wskazując na nadejście fałszywego przywódcy i zbliżającą się klęskę Izraela. Lamentacja nad „nieużytecznym pasterzem” jest ostrzeżeniem przed tymi, którzy kierują się egoizmem i sprzeciwiają się woli Bożej (zob. także J 10,11-15 i Ap 6,15-17).
11:18-19 - Wzmianka o „ostrym nożu” i zniszczeniu trzody podkreśla ostateczny sąd, jaki miał spaść na Izrael, jest to lekcja na temat konsekwencji odrzucenia prawdziwego pasterza i przymierza z Bogiem (zobacz również Izajasza 56:10-12 i Łukasza 19:41-44).
Wersety związane z Zacarias, 11:
Zachariasz rozdział 11 przedstawia przypowieść o pasterzach. Jakie ostrzeżenie daje Bóg w związku ze skorumpowanym przywództwem? Ten enigmatyczny tekst opisuje sąd nad niewiernymi pasterzami i zawiera symboliczne działanie dwóch lasek: „Łaski” i „Zjednoczenia”. Rozdział ten wspomina także o trzydziestu srebrnikach, zapowiadających zdradę Jezusa. Zachariasz 11 porusza takie tematy, jak odpowiedzialność duszpasterska, odrzucenie przez Boga i konsekwencje niewierności. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które poszerzą Twoje zrozumienie tego prowokującego rozdziału.
Mateusza 26:15: "I zapytał ich: Ile mi dasz, jeśli wam go wydam? I wyznaczyli za niego cenę: trzydzieści srebrników." - Ten fragment odzwierciedla Zachariasza 11:12, gdzie pasterz otrzymuje trzydzieści srebrników, co jest interpretowane jako proroctwo o zdradzie Jezusa.
Jana 10:12-13: "Pracownik nie jest pasterzem, do którego należą owce. Kiedy więc widzi nadchodzącego wilka, porzuca owce i ucieka. Następnie wilk atakuje stado i rozprasza je. Ucieka, bo jest pensjonariuszem i nie przejmuje się owcami." - Ten fragment nawiązuje do tematu niedbałego pasterza z Zachariasza 11:16-17.
Ezechiela 34:2: "Synu człowieczy, prorokuj przeciwko pasterzom Izraela; prorokuj i mów do nich: Tak mówi Wszechwładny Pan: Biada pasterzom Izraela, którzy dbają tylko o siebie! Czy pasterze nie powinni troszczyć się o swoją trzodę?" - Ten fragment odzwierciedla temat Zachariasza 11, dotyczący niedbałych i niewiernych pasterzy.
Mateusza 27:9-10: "Wtedy wypełniło się to, co powiedział prorok Jeremiasz: «Wzięli trzydzieści srebrników, cenę, którą Izraelici wyznaczyli za swoje życie, i kupili za nie pole garncarza, jak mi nakazał Pan»." - Choć przypisywany Jeremiaszowi, tekst ten nawiązuje do proroctwa Zachariasza 11:12-13 o trzydziestu srebrnikach.
Jeremiasz 23:1: "Biada pasterzom, którzy niszczą i rozpraszają owce mojego pastwiska!" - Werset ten nawiązuje do tematu z rozdziału Zachariasza 11, mówiącego o złych pasterzach, którzy nie troszczą się o swoją trzodę.
FAQ:
Co mówi Zachariasz 11 o końcu owiec?
Księga Zachariasza 11 opisuje koniec owiec jako znak sądu. Pasterz symbolizuje przywództwo, a owce to lud Boży, który cierpi z powodu odrzucenia wiernego przywództwa. (Zachariasz 11:4-17)
Jakie jest znaczenie głupiego pasterza w Księdze Zachariasza 11?
Głupi pasterz symbolizuje przywódców, którzy nie troszczą się o ludzi, przynosząc zniszczenie i nieszczęście, w przeciwieństwie do sprawiedliwych pasterzy, którzy prowadziliby ich mądrze. (Zachariasz 11:15-17)
Dlaczego Bóg nakazuje wytępić postać pasterza w Księdze Zachariasza 11?
Odcięcie pasterza symbolizuje odrzucenie Boga i prawego przywództwa przez lud izraelski, co doprowadzi do porzucenia i cierpienia. (Zachariasz 11:8-9)
Co oznacza zapłata trzydziestu srebrników w Księdze Zachariasza 11?
Trzydzieści srebrników symbolizuje cenę, za którą Mesjasz miał zostać zdradzony, nawiązując do zdrady Judasza, który wydał Go za tę kwotę. (Zachariasz 11:12-13)
W jaki sposób Księga Zachariasza 11 zapowiada nadejście Mesjasza?
Księga Zachariasza 11 zapowiada Mesjasza, który zostanie odrzucony i zdradzony przez ludzi, sprowadzając sąd na Izrael, ale także dając nadzieję na przyszłe odrodzenie. (Zachariasz 11:4-17)
