1. ὅτε δὲ κατῆλθον εἰς τὸν οἶκόν μου καὶ ἀπεδόθη μοι Αννα ἡ γυνή μου καὶ Τωβιας ὁ υἱός μου ἐν τῇ πεντηκοστῇ τῇ ἑορτῇ ἥ ἐστιν ἁγία ἑπτὰ ἑβδομάδων ἐγενήθη ἄριστον καλόν μοι καὶ ἀνέπεσα τοῦ φαγεῖν
2. καὶ ἐθεασάμην ὄψα πολλὰ καὶ εἶπα τῷ υἱῷ μου βάδισον καὶ ἄγαγε ὃν ἐὰν εὕρῃς τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν ἐνδεῆ ὃς μέμνηται τοῦ κυρίου καὶ ἰδοὺ μενῶ σε
3. καὶ ἐλθὼν εἶπεν πάτερ εἷς ἐκ τοῦ γένους ἡμῶν ἐστραγγαλωμένος ἔρριπται ἐν τῇ ἀγορᾷ
4. κἀγὼ πρὶν ἢ γεύσασθαί με ἀναπηδήσας ἀνειλόμην αὐτὸν εἴς τι οἴκημα ἕως οὗ ἔδυ ὁ ἥλιος
5. καὶ ἐπιστρέψας ἐλουσάμην καὶ ἤσθιον τὸν ἄρτον μου ἐν λύπῃ
6. καὶ ἐμνήσθην τῆς προφητείας Αμως καθὼς εἶπεν στραφήσονται αἱ ἑορταὶ ὑμῶν εἰς πένθος καὶ πᾶσαι αἱ εὐφροσύναι ὑμῶν εἰς θρῆνον καὶ ἔκλαυσα
7. καὶ ὅτε ἔδυ ὁ ἥλιος ᾠχόμην καὶ ὀρύξας ἔθαψα αὐτόν
8. καὶ οἱ πλησίον ἐπεγέλων λέγοντες οὐκέτι φοβεῖται φονευθῆναι περὶ τοῦ πράγματος τούτου καὶ ἀπέδρα καὶ ἰδοὺ πάλιν θάπτει τοὺς νεκρούς
9. καὶ ἐν αὐτῇ τῇ νυκτὶ ἀνέλυσα θάψας καὶ ἐκοιμήθην μεμιαμμένος παρὰ τὸν τοῖχον τῆς αὐλῆς καὶ τὸ πρόσωπόν μου ἀκάλυπτον ἦν
10. καὶ οὐκ ᾔδειν ὅτι στρουθία ἐν τῷ τοίχῳ ἐστίν καὶ τῶν ὀφθαλμῶν μου ἀνεῳγότων ἀφώδευσαν τὰ στρουθία θερμὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ ἐγενήθη λευκώματα εἰς τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ ἐπορεύθην πρὸς ἰατρούς καὶ οὐκ ὠφέλησάν με Αχιαχαρος δὲ ἔτρεφέν με ἕως οὗ ἐπορεύθη εἰς τὴν Ἐλυμαΐδα
11. καὶ ἡ γυνή μου Αννα ἠριθεύετο ἐν τοῖς γυναικείοις
12. καὶ ἀπέστελλε τοῖς κυρίοις καὶ ἀπέδωκαν αὐτῇ καὶ αὐτοὶ τὸν μισθὸν προσδόντες καὶ ἔριφον
13. ὅτε δὲ ἦλθεν πρός με ἤρξατο κράζειν καὶ εἶπα αὐτῇ πόθεν τὸ ἐρίφιον μὴ κλεψιμαῖόν ἐστιν ἀπόδος αὐτὸ τοῖς κυρίοις οὐ γὰρ θεμιτόν ἐστιν φαγεῖν κλεψιμαῖον
14. ἡ δὲ εἶπεν δῶρον δέδοταί μοι ἐπὶ τῷ μισθῷ καὶ οὐκ ἐπίστευον αὐτῇ καὶ ἔλεγον ἀποδιδόναι αὐτὸ τοῖς κυρίοις καὶ ἠρυθρίων πρὸς αὐτήν ἡ δὲ ἀποκριθεῖσα εἶπέν μοι ποῦ εἰσιν αἱ ἐλεημοσύναι σου καὶ αἱ δικαιοσύναι σου ἰδοὺ γνωστὰ πάντα μετὰ σοῦ
Przypisy:
2:1-5 - Tobiasz staje, by pochować Izraelitę, demonstrując swoje niezmienne oddanie tradycji i obowiązkom moralnym, nawet za cenę prześladowań. Ten gest podkreśla wartość uczciwości w trudnych czasach (zob. także Prz 21,21 i Rz 12,9).
2:6-7 - Tobiasz staje w obliczu gniewu króla Sancheryba i zostaje zmuszony do ukrycia się. Gotowość Tobiasza do wypełnienia swojego obowiązku, nawet w obliczu zagrożenia, podkreśla jego odwagę i wiarę w Boga (zob. także Psalm 56:3-4 i 2 Tymoteusza 1:7).
2:8-9 - Lament Tobiasza nad swoim losem i sytuacją wygnanych Izraelitów wyraża głębokie poczucie solidarności i miłości do ludu Bożego. Podkreśla to wagę współczucia i jedności wśród współwyznawców (zob. także Efezjan 4:32 i 1 Piotra 3:8).
2:10-12 - Decyzja Tobiasza, by nie uczestniczyć w uczcie królewskiej z powodu sumienia, dowodzi, jak ważne jest pozostanie wiernym Bogu, nawet w obliczu pokusy. Odzwierciedla to potrzebę duchowego rozeznania (zob. także Flp 1,9-10 i 1 Tes 5,21).
2:13-14 - Uzdrowienie Tobiasza ze ślepoty dzięki jego wierze i wstawiennictwu Rafaela przypomina o Bożej mocy przywracania i uzdrawiania. Obecność anioła ukazuje, że Bóg jest zawsze z tymi, którzy Go szukają (zob. także Jk 5,16 i Ps 30,2).
Wersety związane z Tobias, 2:
Rozdział 2 Tobiasza opisuje próby Tobiasza. W jaki sposób przeciwności losu wystawiają na próbę twoją wiarę? Ten poruszający tekst opisuje, jak Tobit po pochowaniu zamordowanego rodaka w wyniku niezwykłego wypadku traci wzrok. W rozdziale tym poruszane są tematy niesprawiedliwego cierpienia, wytrwałości w wierze i wyzwań stojących przed sprawiedliwymi. Tobiasz 2 wprowadza także modlitwy Tobiasza, które mają fundamentalne znaczenie dla rozwoju narracji. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na głębokie tematy tego przemieniającego rozdziału.
Hioba 2:9-10: "Zapytała go jego żona: «Czy nadal zachowujesz swą nieskazitelność? Przeklnij Boga i umrzyj! Odpowiedział: „Mówisz jak głupiec. Czy przyjmiemy dobro dane przez Boga, a nie zło?" - Reakcja Hioba na przeciwności losu odzwierciedla postawę Tobiasza, gdy traci wzrok i zachowuje wiarę pomimo trudności.
Psalmy 146:8: "Pan przywraca wzrok niewidomym, Pan podnosi pokornych, Pan miłuje sprawiedliwych." - Psalm ten daje nadzieję w sytuacjach takich jak ślepota Tobiasza, potwierdzając uzdrawiającą moc Boga.
2 Koryntian 4:17: "Ponieważ nasze lekkie i chwilowe cierpienia przynoszą nam wieczną chwałę, która przewyższa je wszystkie." - To Pawłowe spojrzenie na cierpienie można zastosować do sytuacji Tobiasza, postrzegając jego próby jako tymczasowe.
Jakuba 5:11: "Jak wiecie, za szczęśliwych uważamy tych, którzy wykazują wytrwałość. Słyszeliście o cierpliwości Hioba i widzieliście koniec, jaki przyniósł mu Pan. Pan jest pełen współczucia i miłosierdzia." - Wytrwałość Tobiasza w jego ślepocie i trudnościach jest echem wspomnianej tutaj cierpliwości Hioba.
1 Piotra 1:7: "W ten sposób wasza wiara, która jest warta o wiele więcej niż niszczące złoto, nawet jeśli zostało oczyszczone w ogniu, okazuje się autentyczna i zaowocuje uwielbieniem, chwałą i czcią, gdy objawi się Jezus Chrystus." - Próbę wiary Tobiasza przez jego ślepotę można zobaczyć w świetle tego wersetu o oczyszczeniu wiary.
FAQ:
Co się stało z Tobiaszem, gdy udał się do Ragué?
Tobiasz został wysłany przez swego ojca, Tobiasza, aby uzyskać zapłatę i pomoc w przywróceniu wzroku ojcu. (Tobiasz 2:1-2)
Jak Tobiasz spotkał anioła Rafaela?
Podczas swojej podróży Tobiasz spotkał anioła Rafała przebranego za człowieka, który stał się jego przewodnikiem i towarzyszem. (Tobiasz 2:10-14)
Co zrobił Tobiasz po przybyciu do domu Raguela?
Tobiasza powitał Raguel, który zaoferował mu gościnę i ogłosił, że poślubi swoją córkę Sarę. (Tobiasz 2:15-16)
Jak Raguel zareagował na prośbę Tobiasza o poślubienie Sary?
Raguel przystał na prośbę, ale wyjaśnił cierpienie Sary, która straciła już siedmiu mężów. (Tobiasza 2:13-14)
Jak Tobiasz poradził sobie z niebezpieczeństwem, które groziło mu, gdy poślubił Sarę?
Tobiasz, pod przewodnictwem Rafaela, modlił się do Boga i postąpił zgodnie z Jego wskazówkami, aby chronić Sarę przed działaniem demonów. (Tobiasz 2:16-18)
