1. Gr. Psalm 90 (Heb. 91) αἶνος ᾠδῆς τῷ Δαυιδ ὁ κατοικῶν ἐν βοηθείᾳ τοῦ ὑψίστου ἐν σκέπῃ τοῦ θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσεται
2. ἐρεῖ τῷ κυρίῳ ἀντιλήμπτωρ μου εἶ καὶ καταφυγή μου ὁ θεός μου ἐλπιῶ ἐπ’ αὐτόν
3. ὅτι αὐτὸς ῥύσεταί με ἐκ παγίδος θηρευτῶν καὶ ἀπὸ λόγου ταραχώδους
4. ἐν τοῖς μεταφρένοις αὐτοῦ ἐπισκιάσει σοι καὶ ὑπὸ τὰς πτέρυγας αὐτοῦ ἐλπιεῖς ὅπλῳ κυκλώσει σε ἡ ἀλήθεια αὐτοῦ
5. οὐ φοβηθήσῃ ἀπὸ φόβου νυκτερινοῦ ἀπὸ βέλους πετομένου ἡμέρας
6. ἀπὸ πράγματος διαπορευομένου ἐν σκότει ἀπὸ συμπτώματος καὶ δαιμονίου μεσημβρινοῦ
7. πεσεῖται ἐκ τοῦ κλίτους σου χιλιὰς καὶ μυριὰς ἐκ δεξιῶν σου πρὸς σὲ δὲ οὐκ ἐγγιεῖ
8. πλὴν τοῖς ὀφθαλμοῖς σου κατανοήσεις καὶ ἀνταπόδοσιν ἁμαρτωλῶν ὄψῃ
9. ὅτι σύ κύριε ἡ ἐλπίς μου τὸν ὕψιστον ἔθου καταφυγήν σου
10. οὐ προσελεύσεται πρὸς σὲ κακά καὶ μάστιξ οὐκ ἐγγιεῖ τῷ σκηνώματί σου
11. ὅτι τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περὶ σοῦ τοῦ διαφυλάξαι σε ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς σου
12. ἐπὶ χειρῶν ἀροῦσίν σε μήποτε προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σου
13. ἐπ’ ἀσπίδα καὶ βασιλίσκον ἐπιβήσῃ καὶ καταπατήσεις λέοντα καὶ δράκοντα
14. ὅτι ἐπ’ ἐμὲ ἤλπισεν καὶ ῥύσομαι αὐτόν σκεπάσω αὐτόν ὅτι ἔγνω τὸ ὄνομά μου
15. ἐπικαλέσεταί με καὶ εἰσακούσομαι αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ εἰμι ἐν θλίψει καὶ ἐξελοῦμαι καὶ δοξάσω αὐτόν
16. μακρότητα ἡμερῶν ἐμπλήσω αὐτὸν καὶ δείξω αὐτῷ τὸ σωτήριόν μου
Przypisy:
90:1-2 - Ten psalm, przypisywany Mojżeszowi, rozpoczyna się od uznania wieczności i niezmienności Boga. Jest On schronieniem wszystkich pokoleń, obecnym od czasów przed stworzeniem świata (zob. także Pwt 33,27 i Hbr 13,8).
90:3-6 - Przemijalność ludzkiego życia jest przeciwstawiona wieczności Boga. Człowiek jest jak proch ziemi, jego życie jest krótkie, jak trawa, która rośnie, a potem zanika (zob. także Rdz 3,19 i Jk 4,14).
90:7-12 - Psalmista rozmyśla o Bożym gniewie przeciwko grzechowi i prosi o mądrość, aby każdy dzień był celowy i pełen bojaźni Bożej. Poszukiwanie Bożej mądrości jest kluczowe w radzeniu sobie z ulotnością życia (zob. także Księgę Przysłów 9:10 i List do Efezjan 5:15-16).
90:13-15 - Prośba Boga o odnowę i współczucie ukazuje nadzieję na odkupienie i radosne życie w Jego obecności. Podkreślana jest modlitwa o to, aby dni udręki zostały zastąpione latami radości (zob. także Psalm 126:5 i Izajasz 61:3).
90:16-17 - Psalmista wzywa do objawienia dzieł Bożych i Bożej łaski dla Jego ludu. Pragnieniem jest, aby działania podejmowane z Bożą pomocą miały trwały wpływ (zob. także Lb 6,24-26 i J 15,5).
Wersety związane z Salmos, 90:
Przypisywany Mojżeszowi Psalm 90 rozmyśla o wieczności Boga i ludzkiej słabości. Jak powinniśmy żyć w świetle naszej śmiertelności? Ten głęboki psalm przeciwstawia wieczną naturę Boga krótkotrwałości ludzkiego życia. Tekst zastanawia się nad grzechem, sądem Bożym i potrzebą mądrości. Tematy takie jak suwerenność Boga w czasie, znaczenie dobrze prowadzonego życia i tęsknota za łaską Bożą są centralne. Psalm 90 uczy nas, że „liczymy dni nasze”. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na tematykę tego refleksyjnego psalmu.
2 Piotra 3:8: "Nie zapominajcie o tym, umiłowani: u Pana jeden dzień jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień." - Odzwierciedla wieczną perspektywę Boga, o której mowa w Psalmie 90:4.
Hioba 14:1-2: "Mężczyzna zrodzony z kobiety żyje krótko i przechodzi wiele trudności. Wyrasta jak kwiat i więdnie, ucieka jak cień i nie pozostaje." - Nawiązuje do motywu Psalmu 90, mówiącego o krótkotrwałości i kruchości życia ludzkiego.
Efezjan 2:10: "Jego bowiem dziełem jesteśmy, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg z góry przygotował, abyśmy w nich chodzili." - Odnosi się to do prośby zawartej w Psalmie 90:17, aby Bóg utwierdził dzieło naszych rąk.
Izajasza 40:6-8: "Głos mówi: „Wołaj”. I pytam: „Co mam wołać?” „Aby cała ludzkość była jak trawa, a wszelka ich chwała jak kwiaty polne. Trawa więdnie i kwiaty opadają, ale słowo naszego Boga trwa na wieki." - Odzwierciedla kontrast między wiecznością Boga a przemijaniem człowieka, co jest głównym tematem Psalmu 90.
Objawienie 21:4: "On otrze z Twoich oczu każdą łzę. Nie będzie już śmierci, ani smutku, ani płaczu, ani bólu, bo stary porządek przeminął." - Oferuje perspektywę nadziei kontrastującą z rzeczywistością ludzkiej śmiertelności opisaną w Psalmie 90.
FAQ:
Co mówi psalmista o krótkości ludzkiego życia?
Psalmista porównuje ludzkie życie do trawy, która kwitnie i szybko więdnie, podkreślając kruchość i ulotność istnienia. (Psalm 90:5-6)
Czego uczy nas Psalm 90 o wieczności Boga?
Psalm 90 naucza, że Bóg jest wieczny, nie ma początku ani końca, istnieje poza czasem i jest stwórcą wszystkiego. (Psalm 90:1-2)
W jaki sposób psalmista prosi o mądrość w odniesieniu do czasu?
Psalmista prosi Boga, aby nauczył nas liczyć nasze dni, abyśmy mogli żyć mądrze i jak najlepiej wykorzystać nasz czas. (Psalm 90:12)
Czego psalmista pragnie dla przyszłości swojego ludu?
Psalmista prosi Boga, aby spojrzał na swój lud z miłosierdziem i przywrócił radość i dobrobyt jego krajowi. (Psalm 90:13-17)
Czego uczy nas Psalm 90 o zaufaniu Bogu w trudnych chwilach?
Uczy, że powinniśmy ufać Bogu w każdej sytuacji, uznając Jego suwerenność w czasie i szukając Jego łaski w chwilach udręki. (Psalm 90:14-17)
