1. Gr. Psalm 41 (Heb. 42) εἰς τὸ τέλος εἰς σύνεσιν τοῖς υἱοῖς Κορε
2. ὃν τρόπον ἐπιποθεῖ ἡ ἔλαφος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρὸς σέ ὁ θεός
3. ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν θεὸν τὸν ζῶντα πότε ἥξω καὶ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ θεοῦ
4. ἐγενήθη μοι τὰ δάκρυά μου ἄρτος ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ λέγεσθαί μοι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ποῦ ἐστιν ὁ θεός σου
5. ταῦτα ἐμνήσθην καὶ ἐξέχεα ἐπ’ ἐμὲ τὴν ψυχήν μου ὅτι διελεύσομαι ἐν τόπῳ σκηνῆς θαυμαστῆς ἕως τοῦ οἴκου τοῦ θεοῦ ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως καὶ ἐξομολογήσεως ἤχου ἑορτάζοντος
6. ἵνα τί περίλυπος εἶ ψυχή καὶ ἵνα τί συνταράσσεις με ἔλπισον ἐπὶ τὸν θεόν ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ σωτήριον τοῦ προσώπου μου ὁ θεός μου
7. πρὸς ἐμαυτὸν ἡ ψυχή μου ἐταράχθη διὰ τοῦτο μνησθήσομαί σου ἐκ γῆς Ιορδάνου καὶ Ερμωνιιμ ἀπὸ ὄρους μικροῦ
8. ἄβυσσος ἄβυσσον ἐπικαλεῖται εἰς φωνὴν τῶν καταρρακτῶν σου πάντες οἱ μετεωρισμοί σου καὶ τὰ κύματά σου ἐπ’ ἐμὲ διῆλθον
9. ἡμέρας ἐντελεῖται κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ νυκτὸς ᾠδὴ παρ’ ἐμοί προσευχὴ τῷ θεῷ τῆς ζωῆς μου
10. ἐρῶ τῷ θεῷ ἀντιλήμπτωρ μου εἶ διὰ τί μου ἐπελάθου ἵνα τί σκυθρωπάζων πορεύομαι ἐν τῷ ἐκθλίβειν τὸν ἐχθρόν μου
11. ἐν τῷ καταθλάσαι τὰ ὀστᾶ μου ὠνείδισάν με οἱ θλίβοντές με ἐν τῷ λέγειν αὐτούς μοι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ποῦ ἐστιν ὁ θεός σου
12. ἵνα τί περίλυπος εἶ ψυχή καὶ ἵνα τί συνταράσσεις με ἔλπισον ἐπὶ τὸν θεόν ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ ἡ σωτηρία τοῦ προσώπου μου ὁ θεός μου
Przypisy:
41:1-3 - Psalm rozpoczyna się błogosławieństwem dla tych, którzy troszczą się o potrzebujących. Hojność odzwierciedla charakter Boga i przynosi błogosławieństwa duchowe i fizyczne. Podkreśla to wagę troski o ubogich i uciśnionych (zob. również Prz 19,17 i Mt 25,40).
41:4-6 - Psalmista przyznaje się do swojej słabości i woła do Boga o miłosierdzie. To wyznanie ukazuje ludzką słabość i potrzebę szukania Bożej pomocy w trudnych chwilach (zob. także Ps 30,2 i Jk 5,14-15).
41:7-9 - Zdrada ze strony przyjaciół jest motywem przewodnim, a psalmista wyraża swój smutek z powodu niewdzięczności. Odzwierciedla to rzeczywistość złożonych relacji i potrzebę zaufania Bogu jako schronieniu (zob. także Psalm 55,12-14 i Jana 13,18).
41:10-12 - Po wołanie o uzdrowienie następuje wiara w Boga, który obiecuje psalmiście uzdrowienie. Wiara w Boga jest powracającym tematem, podkreślającym Jego wierność w czasach kryzysu (zob. także Psalm 30:11-12 i Izajasz 41:10).
41:13:00 - Psalm kończy się deklaracją uwielbienia Pana. Ten wyraz czci wyraża uznanie dla suwerenności i dobroci Boga, zachęcając wiernych do wytrwania w wierze (zob. także Psalm 136:1 i List do Filipian 4:20).
Wersety związane z Salmos, 41:
Psalm 41, przypisywany Dawidowi, porusza temat współczucia. W jaki sposób Bóg błogosławi tych, którzy opiekują się potrzebującymi? Ten inspirujący wiersz kontrastuje boską dobroć z ludzką zdradą. Psalmista zastanawia się nad miłosierdziem Boga wobec współczujących, nawet pośród chorób i sprzeciwu. Tekst zapowiada także zdradę, której grozi Jezus, jak wspomniano w Nowym Testamencie. Psalm 41 podkreśla znaczenie prawości i zaufania Bogu. Medytuj z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odzwierciedlają ponadczasowe zasady tego pocieszającego psalmu.
Mateusza 26:23: "Jezus odpowiedział: „Ten, który jadł z mojego talerza, ten mnie zdradzi”." - Werset ten nawiązuje do Psalmu 41:9, gdzie psalmista mówi o zdradzie bliskiego przyjaciela, co zapowiada zdradę Jezusa przez Judasza.
Przysłów 14:21: "Kto gardzi bliźnim, grzeszy, lecz szczęśliwy jest ten, kto z życzliwością odnosi się do potrzebujących." - Przysłowie to nawiązuje do tematu Psalmu 41,1-3, który mówi o błogosławieństwie, jakie daje troska o potrzebujących.
Jana 13:18: "Nie mam na myśli was wszystkich; Wiem, które wybrałem. Ale tak się stanie, aby wypełniło się Pismo: «Ten, który jadł mój chleb, zwrócił się przeciwko mnie»." - Jezus bezpośrednio cytuje Psalm 41:9, odnosząc go do swojej sytuacji z Judaszem.
Jakuba 5:15: "A modlitwa odmawiana z wiarą uzdrowi chorego; Pan go podniesie. A jeśli dopuścił się grzechów, zostaną mu odpuszczone." - Werset ten nawiązuje do tematu uzdrowienia i odnowy obecnego w Psalmie 41:3-4.
Łukasza 6:35: "Ale miłujcie swoich wrogów, czyńcie im dobrze i pożyczajcie im, nie oczekując niczego w zamian. Wtedy wasza nagroda będzie wielka i będziecie dziećmi Najwyższego, bo jest dobry dla niewdzięcznych i złych." - To nauczanie Jezusa odzwierciedla postawę psalmisty z Psalmu 41,10-12, który szuka miłosierdzia Bożego pomimo zdrady swoich wrogów.
FAQ:
O co psalmista prosi Boga w Psalmie 41?
Psalmista prosi Boga o miłosierdzie i uzdrowienie, cierpiąc z powodu choroby i zdrady. Woła również o ochronę przed wrogami. (Psalm 41:1-3)
Co oznacza słowo „błogosławiony” w Psalmie 41?
Błogosławiony oznacza błogosławiony, szczęśliwy. Psalmista oświadcza, że ci, którzy pomagają ubogim, będą błogosławieni przez Boga. (Psalm 41:1-2)
W jaki sposób psalmista wyraża swój ból w Psalmie 41?
Psalmista mówi o swoim smutku i udręce z powodu zdrady bliskiego przyjaciela i swojej choroby, prosząc Boga o miłosierdzie. (Psalm 41:9)
Co psalmista mówi o wrogach w Psalmie 41?
Psalmista prosi Boga, aby nie pozwolił, by jego wrogowie zwyciężyli, i aby jego pomoc pochodziła od Boga, aby jego wiara została przywrócona. (Psalm 41:10-11)
Jakie jest zakończenie Psalmu 41?
Psalm kończy się deklaracją zaufania Bogu, dziękczynieniem za Jego miłosierdzie i uzdrowienie oraz potwierdzeniem Jego ochrony. (Psalm 41:13)
