1. καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς Μιχαιαν τὸν τοῦ Μωρασθι ἐν ἡμέραις Ιωαθαμ καὶ Αχαζ καὶ Εζεκιου βασιλέων Ιουδα ὑπὲρ ὧν εἶδεν περὶ Σαμαρείας καὶ περὶ Ιερουσαλημ
2. ἀκούσατε λαοί λόγους καὶ προσεχέτω ἡ γῆ καὶ πάντες οἱ ἐν αὐτῇ καὶ ἔσται κύριος ἐν ὑμῖν εἰς μαρτύριον κύριος ἐξ οἴκου ἁγίου αὐτοῦ
3. διότι ἰδοὺ κύριος ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ καὶ καταβήσεται καὶ ἐπιβήσεται ἐπὶ τὰ ὕψη τῆς γῆς
4. καὶ σαλευθήσεται τὰ ὄρη ὑποκάτωθεν αὐτοῦ καὶ αἱ κοιλάδες τακήσονται ὡς κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρὸς καὶ ὡς ὕδωρ καταφερόμενον ἐν καταβάσει
5. διὰ ἀσέβειαν Ιακωβ πάντα ταῦτα καὶ διὰ ἁμαρτίαν οἴκου Ισραηλ τίς ἡ ἀσέβεια τοῦ Ιακωβ οὐ Σαμάρεια καὶ τίς ἡ ἁμαρτία οἴκου Ιουδα οὐχὶ Ιερουσαλημ
6. καὶ θήσομαι Σαμάρειαν εἰς ὀπωροφυλάκιον ἀγροῦ καὶ εἰς φυτείαν ἀμπελῶνος καὶ κατασπάσω εἰς χάος τοὺς λίθους αὐτῆς καὶ τὰ θεμέλια αὐτῆς ἀποκαλύψω
7. καὶ πάντα τὰ γλυπτὰ αὐτῆς κατακόψουσιν καὶ πάντα τὰ μισθώματα αὐτῆς ἐμπρήσουσιν ἐν πυρί καὶ πάντα τὰ εἴδωλα αὐτῆς θήσομαι εἰς ἀφανισμόν διότι ἐκ μισθωμάτων πορνείας συνήγαγεν καὶ ἐκ μισθωμάτων πορνείας συνέστρεψεν
8. ἕνεκεν τούτου κόψεται καὶ θρηνήσει πορεύσεται ἀνυπόδετος καὶ γυμνή ποιήσεται κοπετὸν ὡς δρακόντων καὶ πένθος ὡς θυγατέρων σειρήνων
9. ὅτι κατεκράτησεν ἡ πληγὴ αὐτῆς διότι ἦλθεν ἕως Ιουδα καὶ ἥψατο ἕως πύλης λαοῦ μου ἕως Ιερουσαλημ
10. οἱ ἐν Γεθ μὴ μεγαλύνεσθε οἱ ἐν Ακιμ μὴ ἀνοικοδομεῖτε ἐξ οἴκου κατὰ γέλωτα γῆν καταπάσασθε κατὰ γέλωτα ὑμῶν
11. κατοικοῦσα καλῶς τὰς πόλεις αὐτῆς οὐκ ἐξῆλθεν κατοικοῦσα Σεννααν κόψασθαι οἶκον ἐχόμενον αὐτῆς λήμψεται ἐξ ὑμῶν πληγὴν ὀδύνης
12. τίς ἤρξατο εἰς ἀγαθὰ κατοικούσῃ ὀδύνας ὅτι κατέβη κακὰ παρὰ κυρίου ἐπὶ πύλας Ιερουσαλημ
13. ψόφος ἁρμάτων καὶ ἱππευόντων κατοικοῦσα Λαχις ἀρχηγὸς ἁμαρτίας αὐτή ἐστιν τῇ θυγατρὶ Σιων ὅτι ἐν σοὶ εὑρέθησαν ἀσέβειαι τοῦ Ισραηλ
14. διὰ τοῦτο δώσεις ἐξαποστελλομένους ἕως κληρονομίας Γεθ οἴκους ματαίους εἰς κενὰ ἐγένετο τοῖς βασιλεῦσιν τοῦ Ισραηλ
15. ἕως τοὺς κληρονόμους ἀγάγω σοι κατοικοῦσα Λαχις κληρονομία ἕως Οδολλαμ ἥξει ἡ δόξα τῆς θυγατρὸς Ισραηλ
16. ξύρησαι καὶ κεῖραι ἐπὶ τὰ τέκνα τὰ τρυφερά σου ἐμπλάτυνον τὴν χηρείαν σου ὡς ἀετός ὅτι ᾐχμαλωτεύθησαν ἀπὸ σοῦ
Przypisy:
1:1-2 - Prorok Micheasz rozpoczyna swoje orędzie wezwaniem do działania skierowanym do ziemi i gór, podkreślając, że sąd Boży jest bliski. Wezwanie to podkreśla władzę Boga nad całym stworzeniem, symbolizując zakres Jego sądu (zob. także Izajasz 2:19 i Obj 20:11-15).
1:3-4 - Zstąpienie Boga na Judę i Izrael, przedstawione jako wielkie zniszczenie, ilustruje powagę Bożego sądu. Wizja Micheasza ukazuje, jak głęboki wpływ na narody ma grzech (zob. także Ezechiel 7:2-4 i Amos 9:5-6).
1:5-7 - Zepsucie Izraela i Judy, odzwierciedlone w grzechu Samarii i Jerozolimy, jest głównym powodem sądu Bożego. Grzech narodów, a zwłaszcza bałwochwalstwo, doprowadzi do zagłady, ukazując naturę Bożej sprawiedliwości (zob. także 2 Krl 17,7-18 i Iz 1,4).
1:8-9 - Prorok wyraża swój lament nad zbliżającą się zagładą, symbolizując ból i cierpienie, które towarzyszą sądowi. Lament jest wyrazem skruchy i uznania ciężaru grzechu (zob. także Jeremiasz 4:19 i Amos 6:6).
1:10-16 - Prorok używa nazw miast, aby zilustrować nadchodzący sąd, wskazując, że sąd Boży dotknie każdy zakątek królestwa. Wspomniane miasta stanowią metafory różnych form grzechu (zob. także Izajasza 10:28-34 i Jeremiasza 23:10).
Wersety związane z Miquéias, 1:
Rozdział 1 Księgi Micheasza rozpoczyna się potężnym proroctwem sądu. Jak Bóg reaguje na niewierność swego ludu? Ten pełen mocy tekst ogłasza Boży sąd nad Samarią i Jerozolimą, używając żywych obrazów zniszczenia i lamentu. Prorok Micheasz objawia suwerenność Boga nad narodami i Jego świętość, która domaga się sprawiedliwości. Rozdział ten ukazuje także złamane serce Boga, gdy musi dyscyplinować swój lud. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na kluczowe tematy tego proroczego rozdziału.
Izajasza 1:2: "Słuchajcie, niebiosa! Słuchaj, ziemio! Bo Pan powiedział: «Wychowałem dzieci i sprawiłem, że wyrosły, lecz one zbuntowały się przeciwko Mnie»." - Tak jak 1. rozdział Księgi Micheasza zaczyna się od wezwania, aby wszyscy słuchali, tak Izajasz używa podobnego języka, aby zwrócić uwagę na sąd Boży.
Amosa 3:2: "Ze wszystkich rodzin ziemi wybrałem ciebie jedynego; dlatego ukarzę ich za całą ich niegodziwość." - Werset ten nawiązuje do tematu z rozdziału Micheasza 1, dotyczącego sądu Bożego nad wybranym ludem z powodu jego grzechów.
Jeremiasza 26:18: "Micheasz z Moreszeta prorokował za dni Ezechiasza, króla judzkiego, i rzekł do całego ludu Judy: Tak mówi Pan Zastępów: Syjon będzie zaorany jak pole, Jerozolima zamieni się w gruz, a świątynia. wzgórze zarośla." - Werset ten bezpośrednio cytuje Micheasza 3:12, ukazując trwały wpływ zawartych w nim proroctw.
Ozeasza 5:10: "Przywódcy Judy są jak ci, którzy zmieniają znaki graniczne. Wyleję na nich mój gniew jak powódź wód." - Tak jak Micheasz 1 mówi o sądzie nad Judą, Ozeasz używa podobnego obrazu potopu, aby opisać gniew Boży.
2 Królów 18:9-10: "W czwartym roku panowania Ezechiasza, który był siódmym rokiem panowania Ozeasza, syna Eli, króla izraelskiego, Salmanasar, król asyryjski, wyruszył na Samarię i oblegał ją. Po trzech latach zdobyli je Asyryjczycy." - Ta relacja historyczna odpowiada kontekstowi proroctwa Micheasza o upadku Samarii z Micheasza 1:6-7.
FAQ:
Jakie proroctwo dotyczące Samarii i Jerozolimy wypowiedział Micheasz w Księdze Micheasza 1?
Micheasz prorokuje zniszczenie Samarii i Jerozolimy z powodu ich bałwochwalstwa i niesprawiedliwości. Zniszczenie będzie całkowite, a miasta zostaną spustoszone z powodu grzechu. (Micheasz 1:6-7)
W jaki sposób Micheasz opisuje sąd Boży nad narodem izraelskim?
Micheasz opisuje surowy sąd, w którym miasta zostaną zrównane z ziemią, a przywódcy ludu zostaną ukarani za swoje zepsute praktyki i niemoralność. (Micheasz 1:3-4)
Co oznacza wyrażenie „Uczynię z ciebie stertę gruzu”?
Wyrażenie to symbolizuje całkowite spustoszenie, jakie spadnie na Samarię, przedstawiając całkowitą zagładę jako karę za grzechy bałwochwalstwa i zepsucia. (Micheasz 1:6)
Jaki jest powód gniewu Boga na Izrael i Judę opisanego w Księdze Micheasza 1?
Gniew Boży jest wywoływany przez bałwochwalstwo, korupcję, nieuczciwość i wyzysk ludu przez przywódców. Porzucili oni sprawiedliwość i prawdziwe wielbienie. (Micheasza 1:5)
O co prosił Micheasz lud Judy w odpowiedzi na przesłanie Boga?
Micheasz wzywa lud Judy do pokuty i ukorzenia się przed Bogiem, do uznania swoich grzechów i szukania odnowy. (Micheasz 1:10-16)
