1. καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσαν οἱ βασιλεῖς τῶν Αμορραίων οἳ ἦσαν πέραν τοῦ Ιορδάνου καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς Φοινίκης οἱ παρὰ τὴν θάλασσαν ὅτι ἀπεξήρανεν κύριος ὁ θεὸς τὸν Ιορδάνην ποταμὸν ἐκ τῶν ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ισραηλ ἐν τῷ διαβαίνειν αὐτούς καὶ ἐτάκησαν αὐτῶν αἱ διάνοιαι καὶ κατεπλάγησαν καὶ οὐκ ἦν ἐν αὐτοῖς φρόνησις οὐδεμία ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν Ισραηλ
2. ὑπὸ δὲ τοῦτον τὸν καιρὸν εἶπεν κύριος τῷ Ἰησοῖ ποίησον σεαυτῷ μαχαίρας πετρίνας ἐκ πέτρας ἀκροτόμου καὶ καθίσας περίτεμε τοὺς υἱοὺς Ισραηλ
3. καὶ ἐποίησεν Ἰησοῦς μαχαίρας πετρίνας ἀκροτόμους καὶ περιέτεμεν τοὺς υἱοὺς Ισραηλ ἐπὶ τοῦ καλουμένου τόπου Βουνὸς τῶν ἀκροβυστιῶν
4. ὃν δὲ τρόπον περιεκάθαρεν Ἰησοῦς τοὺς υἱοὺς Ισραηλ ὅσοι ποτὲ ἐγένοντο ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ὅσοι ποτὲ ἀπερίτμητοι ἦσαν τῶν ἐξεληλυθότων ἐξ Αἰγύπτου
5. πάντας τούτους περιέτεμεν Ἰησοῦς
6. τεσσαράκοντα γὰρ καὶ δύο ἔτη ἀνέστραπται Ισραηλ ἐν τῇ ἐρήμῳ τῇ Μαδβαρίτιδι διὸ ἀπερίτμητοι ἦσαν οἱ πλεῖστοι αὐτῶν τῶν μαχίμων τῶν ἐξεληλυθότων ἐκ γῆς Αἰγύπτου οἱ ἀπειθήσαντες τῶν ἐντολῶν τοῦ θεοῦ οἷς καὶ διώρισεν μὴ ἰδεῖν αὐτοὺς τὴν γῆν ἣν ὤμοσεν κύριος τοῖς πατράσιν αὐτῶν δοῦναι ἡμῖν γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι
7. ἀντὶ δὲ τούτων ἀντικατέστησεν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν οὓς Ἰησοῦς περιέτεμεν διὰ τὸ αὐτοὺς γεγενῆσθαι κατὰ τὴν ὁδὸν ἀπεριτμήτους
8. περιτμηθέντες δὲ ἡσυχίαν εἶχον αὐτόθι καθήμενοι ἐν τῇ παρεμβολῇ ἕως ὑγιάσθησαν
9. καὶ εἶπεν κύριος τῷ Ἰησοῖ υἱῷ Ναυη ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ ἀφεῖλον τὸν ὀνειδισμὸν Αἰγύπτου ἀφ’ ὑμῶν καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Γαλγαλα
10. καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ τὸ πασχα τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς ἀπὸ ἑσπέρας ἐπὶ δυσμῶν Ιεριχω ἐν τῷ πέραν τοῦ Ιορδάνου ἐν τῷ πεδίῳ
11. καὶ ἐφάγοσαν ἀπὸ τοῦ σίτου τῆς γῆς ἄζυμα καὶ νέα ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ
12. ἐξέλιπεν τὸ μαννα μετὰ τὸ βεβρωκέναι αὐτοὺς ἐκ τοῦ σίτου τῆς γῆς καὶ οὐκέτι ὑπῆρχεν τοῖς υἱοῖς Ισραηλ μαννα ἐκαρπίσαντο δὲ τὴν χώραν τῶν Φοινίκων ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ
13. καὶ ἐγένετο ὡς ἦν Ἰησοῦς ἐν Ιεριχω καὶ ἀναβλέψας τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδεν ἄνθρωπον ἑστηκότα ἐναντίον αὐτοῦ καὶ ἡ ῥομφαία ἐσπασμένη ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ προσελθὼν Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ ἡμέτερος εἶ ἢ τῶν ὑπεναντίων
14. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ ἐγὼ ἀρχιστράτηγος δυνάμεως κυρίου νυνὶ παραγέγονα καὶ Ἰησοῦς ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν καὶ εἶπεν αὐτῷ δέσποτα τί προστάσσεις τῷ σῷ οἰκέτῃ
15. καὶ λέγει ὁ ἀρχιστράτηγος κυρίου πρὸς Ἰησοῦν λῦσαι τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου ὁ γὰρ τόπος ἐφ’ ᾧ σὺ ἕστηκας ἅγιός ἐστιν
Przypisy:
5:1 - Strach, jaki królowie kananejscy odczuwali przed Izraelitami po przekroczeniu Jordanu, uwydatnia siłę Boga po stronie Jego ludu. Pokazuje to, jak obecność Boga może budzić strach u wrogów i dawać poczucie bezpieczeństwa wiernym (zob. także Wj 15,14-16 i Ps 44,2).
5:2-9 - Obrzezanie Izraelitów w Gilgal symbolizuje odnowienie przymierza z Bogiem. Jest to akt poświęcenia, który podkreśla tożsamość narodu wybranego, przypominając mu o jego szczególnej relacji z Panem (zob. także Rdz 17,10-14 i Rz 2,28-29).
5:10-12 - Obchody Paschy i spożywanie owoców ziemi obiecanej symbolizują przejście od pokolenia żyjącego na pustyni do nowego życia w ziemi Kanaan. Wskazuje to na wierność Boga w spełnianiu Jego obietnic (zob. także Wj 12,1-14 i Łk 22,19-20).
5:13-15 - Spotkanie Jozuego z „Dowódcą Zastępów Pańskich” podkreśla potrzebę czci wobec obecności Boga. Ta chwila przypomina o duchowej walce, z którą przyjdzie zmierzyć się Izraelowi, i o wsparciu Boga w jego bitwach (zob. także Wj 3,5 i Ap 19,11-16).
5:9 - Imię „Gilgal”, oznaczające „krążyć”, odzwierciedla zdjęcie hańby Egiptu. Zmiana imienia symbolizuje nową tożsamość i wolność ludu, upamiętniając to, co Bóg uczynił, wyzwalając go z niewoli (zob. także Izajasz 43:18-19 i 2 Koryntian 5:17).
Wersety związane z Josué, 5:
Rozdział 5 Jozuego opisuje najważniejsze wydarzenia poprzedzające bitwę pod Jerychem. Jak Izrael przygotowuje się duchowo? Ten kluczowy tekst opisuje obrzezanie ludu, obchody Paschy i koniec manny. Rozdział skupia się na tematach odnowienia przymierza, poświęcenia i przejścia do nowej ery w historii Izraela. Księga Jozuego 5 opisuje także spotkanie Jozuego z dowódcą armii Pańskiej. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami Biblii, które rzucają światło na podstawowe zasady zawarte w tym rozdziale przygotowawczym.
Galacjan 5:6: "Albowiem w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nie mają żadnego skutku, lecz wiara działa przez miłość." - Werset ten odzwierciedla znaczenie obrzezania, które ma miejsce masowo w Księdze Jozuego 5.
Wyjścia 12:1-28: "[Instrukcje na Wielkanoc]" - Ten fragment opisuje pierwszą Paschę, którą obchodzono ponownie w Księdze Jozuego 5 po wejściu do Ziemi Obiecanej.
Objawienie 19:11-16: "[Opis Chrystusa jako wojownika]" - Ta wizja Chrystusa jako niebiańskiego wojownika przypomina pojawienie się „dowódcy armii Pańskiej” w Księdze Jozuego 5:13-15.
Wyjścia 3:5: "Nie podchodź bliżej, powiedział Bóg. „Zdejmij sandały, bo miejsce, na którym jesteś, jest ziemią świętą”." - Werset ten jest podobny do polecenia danego Jozuemu w Księdze Jozuego 5:15, wskazującego na teofanię.
1 Koryntian 10:1-4: "Nie chcę bowiem, bracia, pozostać w niewiedzy, że wszyscy nasi przodkowie byli pod obłokiem i wszyscy przeszli przez morze. [...] ponieważ pili z duchowej skały, która im towarzyszyła, a tą skałą był Chrystus." - W tym fragmencie nawiązuje się do okresu pustyni, który kończy się w 5 rozdziale Księgi Jozuego wraz z wejściem do Ziemi Obiecanej.
FAQ:
Co stało się z mężczyznami izraelskimi opisanymi w Księdze Jozuego 5?
W Księdze Jozuego 5 mężczyźni izraelscy zostali obrzezani na znak przymierza z Bogiem przed podbojem Ziemi Obiecanej. Obrzezanie było duchowym przygotowaniem do wejścia do Ziemi Obiecanej (Jozuego 5:2-8).
Jaki znak dał Bóg Jozuemu, aby pokazać, że jest z nim?
Bóg ukazał Jozuemu anioła z dobytym mieczem, potwierdzając swoją obecność i władzę do poprowadzenia podboju Jerycha. (Jozuego 5:13-15)
Co świętowali Izraelici w Gilgal po obrzezaniu?
Po obrzezaniu Izraelici obchodzili Paschę w Gilgal, co oznaczało koniec manny i początek zbiorów plonów Ziemi Obiecanej (Jozuego 5:10-12).
Jak Izraelici przygotowywali się do zdobycia Jerycha?
Przygotowywali się duchowo i fizycznie, dokonując obrzezania i świętując Paschę. Czynności te wzmacniały ich wiarę i oddanie Bogu. (Jozuego 5:2-12)
Co dla Izraelitów oznaczało zaprzestanie spożywania manny?
Zaprzestanie dostarczania manny symbolizowało przejście od Bożego zaopatrzenia na pustyni do obfitości Ziemi Obiecanej, pokazując, że Bóg dotrzymał swoich obietnic. (Jozuego 5:12)
