1. Pablo, Silvano y Timoteo a la Iglesia de los Tesalonicenses. Os deseamos la gracia y la paz de Dios Padre y de Jesucristo, el Señor.
2. Continuamente damos gracias a Dios por todos vosotros y os recordamos en nuestras oraciones.
3. Sin cesar presentamos a Dios, nuestro Padre, la actividad de vuestra fe, la eficacia de vuestro amor y la firmeza de vuestra esperanza en nuestro Señor Jesucristo.
4. Sabemos muy bien, hermanos queridos de Dios, que habéis sido elegidos.
5. Porque nuestro mensaje evangélico no os fue transmitido solamente con palabras, sino también con obras portentosas bajo la acción del Espíritu Santo y, por parte nuestra, con una profunda entrega. En efecto, vosotros sabéis cuál fue nuestra actuación entre vosotros para vuestro bien.
6. Y vosotros habéis seguido mi ejemplo y el del Señor, recibiendo la predicación con el gozo del Espíritu Santo aun en medio de grandes tribulaciones,
7. hasta convertiros en modelo para todos los creyentes de Macedonia y de Acaya.
8. Así es como desde vosotros se ha difundido la palabra del Señor; y no solamente en Macedonia y en Acaya, sino por doquier es conocida vuestra fe en Dios, de suerte que no tenemos necesidad de hablar de ella.
9. Ellos mismos van refiriendo la acogida que nos hicisteis, y cómo dejasteis la idolatría y os convertisteis para servir al Dios vivo y verdadero,
10. con la esperanza de que su Hijo Jesús, al que él resucitó de entre los muertos, vuelva del cielo y nos libre del desastre inminente.
Przypisy:
1:1-2 - Paweł pozdrawia Tesaloniczan, podkreślając wagę nieustannej modlitwy. Docenia wiarę, miłość i nadzieję Kościoła, ukazując witalność ich chrześcijańskiego życia (zob. także Kolosan 1:3 i 1 Koryntian 1:4).
1:4-5 - Paweł przypomina nam, że Tesaloniczanie zostali wybrani przez Boga, a ewangelia dotarła do nich nie tylko słowem, ale także mocą, w Duchu Świętym i z pełnym przekonaniem. Prawdziwa wiara prowadzi do przemiany (zob. także Efezjan 1:4 i 1 Piotra 1:12).
1:6-7 - Kościół w Tesalonice poszedł w ślady Pawła i Sylasa, stawiając czoła uciskom z radością w Duchu Świętym. Stali się wzorem dla wierzących w całej Macedonii i Achai (zob. także 1 Koryntian 4:16 i Filipian 3:17).
1:8-10 - Świadectwo Tesaloniczan rozprzestrzeniło się, gdy porzucili bożki, aby służyć Bogu żywemu. Odzwierciedla to moc autentycznego nawrócenia, które inspiruje innych do szukania prawdy w Chrystusie (zob. także 1 P 2,9 i Ef 5,8).
01:10 - Paweł podkreśla, że Tesaloniczanie z nadzieją oczekują powrotu Jezusa, który wybawi ich od nadchodzącego gniewu. Nadzieja na Drugie Przyjście jest fundamentalna dla wiary chrześcijańskiej (zob. także Tt 2,13 i Ap 22,20).
Wersety związane z I Tesalonicenses, 1:
1 Tesaloniczan Rozdział 1 rozpoczyna list Pawła do kościoła w Tesalonice. W jaki sposób apostoł zachęca ten młody zbór? Ten tekst wprowadzający wyraża wdzięczność za duchowy wzrost Tesaloniczan, podkreślając ich wiarę, miłość i nadzieję. Paweł chwali sposób, w jaki przyjęli ewangelię i stali się przykładami dla innych wierzących. Rozdział ten kładzie nacisk na takie tematy, jak skuteczność ewangelii, przemiana życia i oczekiwanie na powrót Chrystusa. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na podstawowe zasady tego inspirującego rozdziału.
Dzieje Apostolskie 17:1-4: "Przechodząc przez Amfipolis i Apolonię dotarli do Tesaloniki, gdzie znajdowała się synagoga żydowska. Paweł zgodnie ze swoim zwyczajem udał się do synagogi i przez trzy szabaty spierał się z nimi na podstawie Pisma Świętego, wyjaśniając i udowadniając, że Chrystus musi cierpieć i zmartwychwstać. „Ten Jezus, którego wam głoszę, jest Chrystusem” – powiedział. Część Żydów dała się przekonać i przyłączyła się do Pawła i Sylasa, podobnie jak duża liczba bogobojnych Greków i nieliczne ważne kobiety." - Ten fragment przedstawia kontekst historyczny założenia kościoła w Tesalonice, do którego Paweł nawiązuje w swoim liście.
Rzymian 1:8: "Przede wszystkim jestem wdzięczny mojemu Bogu przez Jezusa Chrystusa za was wszystkich, ponieważ wasza wiara jest głoszona na całym świecie." - Tak jak Paweł wychwala wiarę Rzymian, tak samo wychwala wiarę Tesaloniczan w 1 Tesaloniczan 1:8, pokazując wzór w swoich listach.
1 Koryntian 11:1: "Bądźcie naśladowcami moimi, tak jak ja jestem naśladowcą Chrystusa." - Werset ten nawiązuje do tematu z 1 Tesaloniczan 1:6, gdzie Paweł chwali Tesaloniczan za naśladowanie jego i Pana.
Galacjan 4:9: "Ale teraz, znając Boga, a raczej będąc przez Niego poznanym, jak powrócić do tych słabych i nędznych elementarnych zasad? Czy chcesz znowu dać się im zniewolić?" - Werset ten kontrastuje z sytuacją Tesaloniczan z 1 Tesaloniczan 1:9, którzy odwrócili się od bożków do żywego i prawdziwego Boga.
Kolosan 1:4-5: "Słyszeliśmy bowiem o waszej wierze w Chrystusa Jezusa i o waszej miłości do wszystkich świętych ze względu na nadzieję zachowaną dla was w niebie, którą usłyszeliście przez słowo prawdy, ewangelię" - Paweł wyraża podobne uczucia w stosunku do Kolosan, powtarzając swoją pochwałę dla Tesaloniczan w 1 Tesaloniczan 1:3.
FAQ:
Jaką reputację miał kościół w Tesalonice?
Kościół w Tesalonice słynął ze swojej wiary i potężnego świadectwa, dając przykład innym wierzącym w Macedonii i Achai (1 Tesaloniczan 1:7-8).
Jak Paweł opisuje nawrócenie Tesaloniczan?
Odwrócili się od bożków, aby służyć Bogu żywemu i prawdziwemu, z utęsknieniem oczekując powrotu Jezusa Chrystusa. (1 Tesaloniczan 1:9-10)
Dlaczego Paweł dziękuje Bogu za kościół w Tesalonice?
Wiara, miłość i nadzieja Tesaloniczan były widoczne i dowodziły ich przemiany pod wpływem ewangelii. (1 Tesaloniczan 1:2-3)
Co Paweł podkreśla, jeśli chodzi o moc ewangelii?
Ewangelia przyszła do nich nie tylko w słowie, ale w mocy, w Duchu Świętym i z pełnym przekonaniem. (1 Tesaloniczan 1:5)
Jak Tesaloniczanie przyjęli ewangelię?
Przyjęli orędzie z radością, pomimo prób, stając się naśladowcami Pawła i Pana. (1 Tesaloniczan 1:6)
