1. καὶ ἐγένετο ὡς ἐγήρασεν Σαμουηλ καὶ κατέστησεν τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ δικαστὰς τῷ Ισραηλ
2. καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν αὐτοῦ πρωτότοκος Ιωηλ καὶ ὄνομα τοῦ δευτέρου Αβια δικασταὶ ἐν Βηρσαβεε
3. καὶ οὐκ ἐπορεύθησαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐν ὁδῷ αὐτοῦ καὶ ἐξέκλιναν ὀπίσω τῆς συντελείας καὶ ἐλάμβανον δῶρα καὶ ἐξέκλινον δικαιώματα
4. καὶ συναθροίζονται ἄνδρες Ισραηλ καὶ παραγίνονται εἰς Αρμαθαιμ πρὸς Σαμουηλ
5. καὶ εἶπαν αὐτῷ ἰδοὺ σὺ γεγήρακας καὶ οἱ υἱοί σου οὐ πορεύονται ἐν τῇ ὁδῷ σου καὶ νῦν κατάστησον ἐφ’ ἡμᾶς βασιλέα δικάζειν ἡμᾶς καθὰ καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη
6. καὶ ἦν πονηρὸν τὸ ῥῆμα ἐν ὀφθαλμοῖς Σαμουηλ ὡς εἶπαν δὸς ἡμῖν βασιλέα δικάζειν ἡμᾶς καὶ προσηύξατο Σαμουηλ πρὸς κύριον
7. καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Σαμουηλ ἄκουε τῆς φωνῆς τοῦ λαοῦ καθὰ ἂν λαλήσωσίν σοι ὅτι οὐ σὲ ἐξουθενήκασιν ἀλλ’ ἢ ἐμὲ ἐξουδενώκασιν τοῦ μὴ βασιλεύειν ἐπ’ αὐτῶν
8. κατὰ πάντα τὰ ποιήματα ἃ ἐποίησάν μοι ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἀνήγαγον αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἐγκατέλιπόν με καὶ ἐδούλευον θεοῖς ἑτέροις οὕτως αὐτοὶ ποιοῦσιν καὶ σοί
9. καὶ νῦν ἄκουε τῆς φωνῆς αὐτῶν πλὴν ὅτι διαμαρτυρόμενος διαμαρτύρῃ αὐτοῖς καὶ ἀπαγγελεῖς αὐτοῖς τὸ δικαίωμα τοῦ βασιλέως ὃς βασιλεύσει ἐπ’ αὐτούς
10. καὶ εἶπεν Σαμουηλ πᾶν τὸ ῥῆμα κυρίου πρὸς τὸν λαὸν τοὺς αἰτοῦντας παρ’ αὐτοῦ βασιλέα
11. καὶ εἶπεν τοῦτο ἔσται τὸ δικαίωμα τοῦ βασιλέως ὃς βασιλεύσει ἐφ’ ὑμᾶς τοὺς υἱοὺς ὑμῶν λήμψεται καὶ θήσεται αὐτοὺς ἐν ἅρμασιν αὐτοῦ καὶ ἱππεῦσιν αὐτοῦ καὶ προτρέχοντας τῶν ἁρμάτων αὐτοῦ
12. καὶ θέσθαι αὐτοὺς ἑαυτῷ χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους καὶ θερίζειν θερισμὸν αὐτοῦ καὶ τρυγᾶν τρυγητὸν αὐτοῦ καὶ ποιεῖν σκεύη πολεμικὰ αὐτοῦ καὶ σκεύη ἁρμάτων αὐτοῦ
13. καὶ τὰς θυγατέρας ὑμῶν λήμψεται εἰς μυρεψοὺς καὶ εἰς μαγειρίσσας καὶ εἰς πεσσούσας
14. καὶ τοὺς ἀγροὺς ὑμῶν καὶ τοὺς ἀμπελῶνας ὑμῶν καὶ τοὺς ἐλαιῶνας ὑμῶν τοὺς ἀγαθοὺς λήμψεται καὶ δώσει τοῖς δούλοις αὐτοῦ
15. καὶ τὰ σπέρματα ὑμῶν καὶ τοὺς ἀμπελῶνας ὑμῶν ἀποδεκατώσει καὶ δώσει τοῖς εὐνούχοις αὐτοῦ καὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ
16. καὶ τοὺς δούλους ὑμῶν καὶ τὰς δούλας ὑμῶν καὶ τὰ βουκόλια ὑμῶν τὰ ἀγαθὰ καὶ τοὺς ὄνους ὑμῶν λήμψεται καὶ ἀποδεκατώσει εἰς τὰ ἔργα αὐτοῦ
17. καὶ τὰ ποίμνια ὑμῶν ἀποδεκατώσει καὶ ὑμεῖς ἔσεσθε αὐτῷ δοῦλοι
18. καὶ βοήσεσθε ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκ προσώπου βασιλέως ὑμῶν οὗ ἐξελέξασθε ἑαυτοῖς καὶ οὐκ ἐπακούσεται κύριος ὑμῶν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ὅτι ὑμεῖς ἐξελέξασθε ἑαυτοῖς βασιλέα
19. καὶ οὐκ ἠβούλετο ὁ λαὸς ἀκοῦσαι τοῦ Σαμουηλ καὶ εἶπαν αὐτῷ οὐχί ἀλλ’ ἢ βασιλεὺς ἔσται ἐφ’ ἡμᾶς
20. καὶ ἐσόμεθα καὶ ἡμεῖς κατὰ πάντα τὰ ἔθνη καὶ δικάσει ἡμᾶς βασιλεὺς ἡμῶν καὶ ἐξελεύσεται ἔμπροσθεν ἡμῶν καὶ πολεμήσει τὸν πόλεμον ἡμῶν
21. καὶ ἤκουσεν Σαμουηλ πάντας τοὺς λόγους τοῦ λαοῦ καὶ ἐλάλησεν αὐτοὺς εἰς τὰ ὦτα κυρίου
22. καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Σαμουηλ ἄκουε τῆς φωνῆς αὐτῶν καὶ βασίλευσον αὐτοῖς βασιλέα καὶ εἶπεν Σαμουηλ πρὸς ἄνδρας Ισραηλ ἀποτρεχέτω ἕκαστος εἰς τὴν πόλιν αὐτοῦ
Przypisy:
8:1-3 - Synowie Samuela, w przeciwieństwie do ojca, odchodzą od sprawiedliwości i deprawują urząd sędziego. Ta moralna porażka odzwierciedla nieustanną walkę Izraela z przywódcami, którzy nie podążają drogami Boga (zob. także 1 Sm 2,12 i Ez 34,2-4).
8:4-6 - Starsi Izraela domagają się króla, odrzucając bezpośrednie przywództwo Boga i dążąc do ludzkiego władcy, takiego jak okoliczne narody. To pragnienie podporządkowania się poganom odzwierciedla brak zaufania do Pana (zob. także Pwt 17,14-20 i Oz 13,10-11).
8:7-9 - Bóg ostrzega Samuela, że prośba o króla jest w rzeczywistości odrzuceniem Jego jako Króla. Poszukiwanie autorytetu ludzkiego, a nie boskiego, odzwierciedla ludzką skłonność do polegania na własnych metodach (zob. także Izajasz 33:22 i Jan 19:15).
8:10-18 - Samuel ostrzega lud przed kosztami posiadania króla, w tym przed narzuceniem poddaństwa i daniny. Proroctwo to ukazuje konsekwencje wyboru władzy ludzkiej zamiast polegania na Bogu (zob. także Pwt 28,36 i 1 Krl 12,11).
8:19-22 - Pomimo ostrzeżeń Samuela, lud upiera się przy posiadaniu króla, a Bóg na to pozwala, szanując ich wybór. Ta decyzja pokazuje, jak często Bóg pozwala człowiekowi podążać własną drogą, nawet jeśli pociąga to za sobą negatywne konsekwencje (zob. także Rz 1,28 i Prz 14,12).
Wersety związane z I Samuel, 8:
8 rozdział 1 Księgi Samuela opisuje prośbę Izraela o króla. Jakie motywacje skłaniają ludzi do pragnienia monarchy? Ten kluczowy tekst stanowi kronikę odrzucenia przywództwa Samuela, boskiego ostrzeżenia dotyczącego konsekwencji posiadania króla oraz uporu ludzi, by być jak inne narody. W tym rozdziale poruszono takie tematy, jak suwerenność Boga, niebezpieczeństwa globalnego konformizmu i konsekwencje odrzucenia teokracji. 1 Samuela 8 stanowi znaczący punkt zwrotny w historii Izraela. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na głębokie tematy tego poruszającego rozdziału.
Powtórzonego Prawa 17:14-15: "Gdy wejdziecie do ziemi, którą wam daje Pan, Bóg wasz, i podbijecie ją, i osiedlicie się w niej, i powiecie: ‚Chcemy mieć nad sobą króla, jak wszystkie narody wokół nas’, to pamiętajcie, aby król, którego wybierasz, niech będzie tym, którego wybierze Pan, twój Bóg." - Prawo to przepowiada pragnienie Izraela posiadania króla, które spełnia się w 1 Samuela 8.
Ozeasza 13:11: "Dlatego w swoim gniewie dałem im króla i w swoim gniewie go zabrałem." - Ten proroczy werset nawiązuje do nadania króla Izraelowi, jak opisano w 1 Księdze Samuela 8.
Dzieje Apostolskie 13:21: "Wtedy lud poprosił o króla i Bóg dał im Saula, syna Kisza, z pokolenia Beniamina, który panował czterdzieści lat." - Ten fragment Nowego Testamentu podsumowuje wydarzenia z 1 Samuela 8-10, w tym prośbę o króla.
Przysłów 29:2: "Kiedy sprawiedliwi rozkwitają, lud się raduje; Kiedy niegodziwi rządzą, lud wzdycha." - Przysłowie to odzwierciedla ostrzeżenia Samuela dotyczące rządów króla zawarte w 1 Księdze Samuela 8.
Ezechiela 34:2: "Synu człowieczy, prorokuj przeciwko pasterzom Izraela; prorokuj i mów do nich: Tak mówi Wszechwładny Pan: Biada pasterzom Izraela, którzy dbają tylko o siebie! Czy pasterze nie powinni troszczyć się o swoją trzodę?" - W proroctwie tym nawiązuje się do ostrzeżeń Samuela o tym, jak królowie mogą wyzyskiwać lud, jak opisano w 1 Księdze Samuela 8.
FAQ:
Dlaczego Izraelici poprosili Samuela o króla?
Izraelici domagali się króla, ponieważ nie byli zadowoleni z rządów Samuela i chcieli być jak inne narody, czyli mieć króla, który by nimi rządził. (1 Samuela 8:5)
Jak Samuel zareagował na prośbę o króla?
Samuel był zirytowany tą prośbą, ale Bóg nakazał mu spełnić prośbę ludu, ostrzegając go przed konsekwencjami posiadania króla. (1 Samuela 8:6-7)
Jakie ostrzeżenie dał Bóg w kwestii wyboru króla dla Izraela?
Bóg ostrzegł, że król odbierze ludowi jego majątek, zażąda od jego synów służby i przejmie część plonów, co doprowadzi do utraty wolności. (1 Samuela 8:11-18)
W jaki sposób Bóg wybrał Saula na króla Izraela?
Bóg wybrał Saula, człowieka z pokolenia Beniamina, i objawił go Samuelowi jako tego, który zostanie wybrany, aby rządzić Izraelem, pomimo początkowego oporu ludu. (1 Samuela 9:15-17)
Jak lud zareagował na ostrzeżenie Samuela dotyczące króla?
Pomimo ostrzeżenia lud nalegał na wybranie króla, pragnąc być rządzonym jak inne narody, lekceważąc ostrzeżenia Samuela (1 Samuela 8:19-20).
